Staatsschuld en linkse kabinetten met link tot Technoleaseconstructie

Sargasso

Staatsschuld, begrotingstekort en de linkse kabinetten – II
16-01-2007 om 22:47 door Steeph

De geruchten over Wouter Bos als mogelijke volgende minister van Financiën steken behoorlijk de kop op de laatste tijd.
Dat zorgt er bij een deel van de bevolking voor dat ze lichtjes beginnen te rillen en kreten slaken als “Een linkse minister op financiën, die gaat alleen maar geld uitgeven! Daar gaat ons gezonde financiële beleid.“.
Het is een mantra die regelmatig terugkomt. Links in de regering zorgt voor verhoging van de uitgaven en de schuld.
Nu moet u weten dat in het tegenspreken van deze mantra men regelmatig verwijst naar een roemrucht stuk op Sargasso met de titel “Staatsschuld, Begrotingstekort en de Linkse Kabinetten“. We kunnen gerust zeggen dat dit postje bovenaan de lijst met meest geciteerde stukken van ons staat (buiging naar DP).
Met het opkomen van het gerucht leek het me wel verstandig even een korte update te geven op dat postje. Het is immers alweer anderhalf jaar oud.
Kort maar krachtig. Balkenende III laat een EMU schuld achter van ongeveer 52.9% van het BBP en een begrotingsoverschot van net boven de 0% van het BBP. De huidige staatsschuld is moeilijk te vergelijken met het oude lijstje omdat de methodiek ons niet meer bekend is.
Ik stel voor dat u het stuk en vooral ook de commentaren eens goed doorleest voordat u weer uit uw slof schiet.
Als extra gratis dienst heb ik even de wijzigingen in schuld en uitgaven op jaarbasis vanaf na WOII in een grafiekje gestopt, met de kabinetten erbij. Rood betekent deelname van de PvdA (of SDAP).

Het is moeilijk leesbaar, dat geef ik toe. De variatie is te sterk om een duidelijke lijn te trekken.
Hier tevens de ontwikkeling van de staatsschuld en de uitgaven in absolute cijfers (miljoenen euro’s) over dezelfde periode:

Daar wordt ook wel duidelijk uit dat de variaties eigenlijk zeer beperkt zijn.
Conclusie is dat je nauwelijks een conclusie kan trekken. Maar de uitspraak dat links voor meer schulden zorgt, valt ook niet hard te maken.
NB: De jaren 2000 tot 2005 zijn omgerekend. De bereking van uitgaven en schuld is namelijk gewijzigd met de invoering van de EMU.
Update: JSK was zo aardig een andere gegevensset aan te leveren waardoor het mogelijk was zaken te normaliseren en op jaarbasis af te zetten tegen het BNP. Dan krijg je de volgende grafiek met de overheidstekorten en de overheidsconsumptie (onderste balk geeft aan kabineten met PvdA=Rood ander blauw):

Begroting, Staatsschuld

Terug naar het blog

43 Reacties
Naar reactieformulier

TRS | 16 January 2007 | 23:07
Wat vooral opvalt is de negatieve score van den Uyl en de positieve score van Lubbers I vwb. schuldenontwikkeling.

larie | 16 January 2007 | 23:22
Ach, het effect van politieke signatuur in Nederland lijkt me van geen betekenis. Met een ruw statistisch oog naar bovenstaande tabellen kijkend zie ik geen significante verschillen. “Kok” heeft toen en Zalm heeft nu een hoogconjunctuur op de conto
.
Wel fraai dat ik dit zo kan aanschouwen, dank @Steeph en DP (hij leest mee, vast wel:)
Als piepklein doorvoerland varen we mee op de golven van economiën met een zekere omvang..our drivingforce, no more no less.

Jaap | 16 January 2007 | 23:30
@TRS: volgens mij scoort, zonder de hele discussie opnieuw te moeten voeren, Van Agt juist negatiever als het gaat om de groei van de schuld. Bedenk dat het om groei in aantal procenten gaat, en Van Agt gedurende een groot aantal jaren een hoog percentage schuld heeft, hoger nog dan Den Uyl, en dus ook steeds meer schuld maakt.
Daar staat tegenover dat Van Agt wèl de uitgaven relatief binnen de perken heeft gehouden (zonder ze echt te verlagen, dat heeft alleen Kok kennelijk gedaan), maar dit lijkt dus niet direct positieve gevolgen te hebben gehad op de groei van de staatsschuld, wat kan worden verklaard door tegenvallende economie of door verlaagde belastingen, waardoor de inkomsten net zo goed dalen.
De conclusie van Steeph dat er geen algemene conclusie uit te trekken valt lijkt me over het algemeen wel terecht.

mescaline | 16 January 2007 | 23:36
Ik blijf het toch uitermate vreemd vinden dat het hoger onderwijs al [b]10 jaar[/b] fors aan het bezuinigen is, en als je nou toch ziet hoeveel meer staatsinkomen en staatsschuld erbij gekomen is…
En de trend in andere dienstsectoren is ook wel: veel minder service tegen een stuk hogere kosten.
O N B E G R I J P E L I J K

Sir Humphrey | 16 January 2007 | 23:58
Ach, dit soort grafiekjes zegt niet zo heel veel inderdaad. Ook al omdat er wellicht sprake zou kunnen zijn van een zgn. varkenscyclus, waarbij de effecten van beleid op de staatsschuld pas zichtbaar worden in een volgende periode. Ik denk dt je in algemene zin wel degelijk kunt zeggen dat er bij ‘links’ meer nadruk wordt gelegd op herverdeling en consumptieve overheidsuitgaven (sowieso heeft links een voorkeur voor een relatief grote overheid) , en dat ‘rechts’ over het algemeen voorstander is van minder herverdeling (wat met name gebeurt door consumptieve overheidsbestedingen) en een kleinere overheid.

zutman | 17 January 2007 | 00:32
“Ik stel voor dat u het stuk en vooral ook de commentaren eens goed doorleest voordat u weer uit uw slof schiet.”
Waarom al deze moeite en dan het rendement (afgeleid van marktrente) op staatsobligaties vergeten in je gravures? Heb je al een aardig deel van de blauwe lijn verklaard.
Die rooie lijn zegt dat het kabinet Den Uyl er nog zin an had toen de economie al structureel in begon te zakken. (De prijs van ingezet beleid komt trouwens altijd pas een paar jaar later naar boven.) Daar heeft Wiegel nog jaren plezier van gehad.
(Accu van kennis, was het toch?)

Oplawaai | 17 January 2007 | 00:32
Het leuke van dit soort grafieken is natuurlijk dat iedereen er wel iets in kan zien dat hij graag wil zien. Wat is er leuker dan je vooroordelen weer eens bevestigd krijgen?

ReinoutS | 17 January 2007 | 01:20
@mescaline: 10 jaar? Maak er maar [url=http://www.leidenuniv.nl/mare/2004/09/11.html]ruim 20[/url] van.

El El | 17 January 2007 | 01:39
Kortom: het maakt niet uit wie minister van Financiën is, een rooie of niet, de staatsschuld loopt altijd op, in welk kabinet dan ook.

SciInv | 17 January 2007 | 08:49
@ Mescaline, 4:
Niet onbegrijpelijkg, gewoon [url=http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Baumolde Wet van Baumol[/url]

SciInv | 17 January 2007 | 08:49
[url=http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Baumol]De Wet van Baumol[/url] dus.

Cole | 17 January 2007 | 09:05
ik begrijp niet dat als het % toename staatsschuld in grafiek 1 ongeveer 0 is, de eerste afgeleide (RC) van de staatsschuldcurve in grafiek 2 ongeveer 10000/jaar oftewel 10000/280000×100% = 3,5% is

biepbiep | 17 January 2007 | 09:17
Altijd leuk om dit soort stukjes te lezen. Overigens stond gisteren al in nu.nl dat [url=http://www.nu.nl/news/946870/11/Wouter_Bos_bedankt_voor_ministerschap.html]Wouter[/url]

Steeph | 17 January 2007 | 09:17
@cole: iets specifieker aangeven waar volgens jou een probleem zit graag. Ik ben je even kwijt.

biepbiep | 17 January 2007 | 09:18
daar ging wat mis. Aanvullend:
Bos bedankt heeft voor het ministerschap.

ALO | 17 January 2007 | 09:18
Bos als minister van financiën lijkt mij niet zo gek. Ten eerste is hij gekwalificeerd, hij was staatssecretaris op dit departement. Ten tweede kan hij op die positie veel bereiken. Balkenende blijft toch in zijn torentje zitten als het spannend wordt. We hebben daardoor de laatste jaren overwegend een Zalm-beleid gehad. Balkenende is niet verder gekomen dan normen en waarden ten tijde van de VOC.
Ik acht de kans ook aanwezig dat BOS op die positie zal uitgroeien tot een van de groten. Zoals Duisenberg, Ruding, Kok en Zalm. Uit de diverse politieke richtingen dus.

Manolo | 17 January 2007 | 09:26
@Scilvn #11
Ik heb van economie niet veel kaas gegeten, maar is een land dus per definitie op een gegeven moment bankroet volgens deze wet?

jimmy | 17 January 2007 | 09:32
@Larie Mee eens
Economische groei is hier niet meegerekend. Het blijkt dat in tijden van groei linkse partijen het vaak goed doen. De bevolking krijgt dan wellicht de houding/ overtuiging dat er wat geld te verdelen valt. In tijden van achteruitgang zullen rechtse en liberale partijen vaak bezuinigen op de collectieve sector. In beide gevallen zal dan het effect (overschot of tekort) klein zijn, maar welke partijen zijn dan eigenlijk het moedigst?
Daarbij moet je niet vergeten dat links onderling erg verschilt. Ik ben geen fan van de PvdA, maar wel zo eerlijk om toe te geven dat die partij economischer denkt dan de SP of GL. Het economische beleid van de PvdA nu en ten tijde van Kok is ook niet gelijk aan het economische beleid van de PvdA van Den Uyl.
Al met al een ontnuchterend plaatje dat gebaseerd is op feiten en niet op aannames. Goed gedaan!

SciInv | 17 January 2007 | 09:52
@Manolo, 17:
Uhm, goede vraag, maar ik heb niet eens economie op de middelbare school gehad. Ik lees de economie bijlage in de krant weleens.
Ik denk dat de productiviteitsstijging in de industrie ook niet eeuwig is. Op dat moment zou je stabilisatie kunnen krijgen. Maar dat is een wilde gok.

jan des bouvrie | 17 January 2007 | 10:06
Het hangt er een beetje vanaf hoe je hiet ziet. De cijfers laten eigenlijk alleen zien dat een rooms-rood kabinet niet noodzakerlijkerwijs geld over de balk smijt. Over wat een geheel links kabinet zou doen, of een kabinet met een radicaler linkse partij als de SP erin i.p.v. de PvdA vertellen de cijfers niet. Om op basis van deze cijfers te concluderen dat “linkse kabinetten” geen geld over de balk smijten is daarom m.i. veel te kort door de bocht. Verder geldt in de politiek net als bij beleggen dat in het verleden behaalde resultaten geen garanties voor de toekomst bieden.
Al met al denk ik dat een coalitie PvdA/CU/CDA op zich wel een sluitend economisch beleid zal voeren. Ik ben dan ook niet zo bang voor Bos op financien. Maar ik ben wel opgelucht dat er geen kabinet SP/PvdA/GroenLinks mogelijk was, want dan was het financieel helemaal mis gegaan vrees ik.

prometeus | 17 January 2007 | 10:07
Misschien kun je ook een plotje maken met de economische groei erin. Die kan misschien de verandering in staatsschuld verklaren op momenten dat er geen verandering in de uitgaven plaatsvindt.
Maar de conclusie is terecht denk ik: er is geen pijl op te trekken, en al helemaal niet dat “links” meer uitgeeft.
Maar de kiezer heeft dat volgens mij wel graag zo: in economisch goede tijden, gunt men de medemens best wat (meer solidatiteit -> “links” wint) terwijl als het tegenzit, iedereen op zn eigen terp kruipt (neo-liberaal -> “rechts”).

JSK | 17 January 2007 | 11:36
@Sir:
[quote]dat er bij ‘links’ meer nadruk wordt gelegd op herverdeling en consumptieve overheidsuitgaven (sowieso heeft links een voorkeur voor een relatief grote overheid) , en dat ‘rechts’ over het algemeen voorstander is van minder herverdeling (wat met name gebeurt door consumptieve overheidsbestedingen) en een kleinere overheid. [/quote]
Dat is de theorie, maar in de praktijk komt het niet zelden voor dat de VVD een voorkeur heeft voor belastingverlaging zonder overheidsverkleining (a la de Amerikaanse Republikeinen).
@Manolo:
[quote]Ik heb van economie niet veel kaas gegeten, maar is een land dus per definitie op een gegeven moment bankroet volgens deze wet? [/quote]
Zolang de economie minstens even snel groeit als de staatsschuld: niet.
Ohja Steeph: waarom heb je in godsnaam nominale ipv reeele cijfers gebruikt voor de staatsschuld? Zo lijkt het alsof de overheid in vijftig jaar van niks naar gigantisch is gegaan, terwijl vanaf het begin van de 20e eeuw de overheid al aan het groeien was.

Steeph | 17 January 2007 | 11:46
@JSK: Omdat ik online geen reeks nominale cijfers voor de staatschuld vanaf 1946 kon vinden.

Steeph | 17 January 2007 | 11:47
@JSK: Meer in algemen zin is het opvallen hoe beroerd weinig samenhangende informatie er online te vinden is over staatsschuld, begrotingstekorten, uitgaven, etc….

JSK | 17 January 2007 | 11:48
@Steeph:
[quote]Omdat ik online geen reeks nominale cijfers voor de staatschuld vanaf 1946 kon vinden. [/quote]
Nee, dat bedoel ik niet. Het niet gebruiken van reeele cijfers overdrijft de groei van de staatsschuld en de overheid.

Jaap | 17 January 2007 | 11:52
@JSK: zoals die wet op wiki geformuleerd is blijft het aandeel van overheidsuitgaven als percentage van het BNP groeien. Als dat zo is zou je inderdaad verwachten dat landen “failliet” moeten gaan, al is het alleen maar omdat de overheidsuitgaven dan in principe ooit 100% van het BNP zouden moeten bereiken.
De onwaarschijnlijkheid van die geberutenis doet mij echter vermoeden dat ofwel de wet van Baumol redelijke onzin is, ofwel dat hij op wikipedia onjuist geformuleerd is.

Steeph | 17 January 2007 | 11:52
Uh, leg uit.
De cijfers komen overigens uit de statline database van het CBS.

JSK | 17 January 2007 | 12:25
[quote]zoals die wet op wiki geformuleerd is blijft het aandeel van overheidsuitgaven als percentage van het BNP groeien. Als dat zo is zou je inderdaad verwachten dat landen “failliet” moeten gaan, al is het alleen maar omdat de overheidsuitgaven dan in principe ooit 100% van het BNP zouden moeten bereiken.[/quote]
Ah… natuurlijk check ik nooit wikipedia-links. Je weet toch.
[quote]De cijfers komen overigens uit de statline database van het CBS. [/quote]
Okee: volgens jouw grafiek is de omvang van de overheid tussen 1946 en nu verhonderdvoudigd. Maar, de geldhoeveelheid is in de tussentijd ook aardig toegenomen: vroeger kon je nog wat kopen met een dubbeltje, nu niet meer. Dus, zonder de cijfers te deflateren (en, volgens mij staan er ook wel deflatoren op statline :p) overdrijf je de reele groei van de overheid. Dat is munitie voor diegenen die beweren dat we in een communistisch land leven. 😉

Steeph | 17 January 2007 | 12:38
@JSK: Ah, op die voet. Ja, dat was ik ook van plan initieel. Maar ik kon geen inflatiecijfers van voor 1963 vinden. Dat maakt het dus nogal lastig.
Echter, er vanuit gaande dat de inflatie een redelijk constant verloop heeft, gaat het er in deze grafieken meer om de jaar op jaar vergelijking. Die kan redelijkerwijs nog wel uitgevoerd worden toch?
Iemand inflatiecijfers van voor 1963?

JSK | 17 January 2007 | 12:43
[quote]Echter, er vanuit gaande dat de inflatie een redelijk constant verloop heeft, [/quote]
Wat het natuurlijk niet heeft. De inflatie is gaanderweg van toegenomen tot de jaren ‘70, en is vanaf halverwege de jaren ‘80 (sinds EMS-II) afnomen tot het lage Duitse niveau. Hmmm.. via de universiteit heb ik de IMF database, ik zal je wel iets sturen.

Steeph | 17 January 2007 | 12:56
please do. Maak ik wel een aangepaste versie. Benieuwd hoe die er uit gaat zien.

federatiedernederlandse bamihapvouwers.nl | 17 January 2007 | 13:00
Jan des Bouvries: na die bekende knee jerk reactie, leg ons nog even uit waarop die vrees feitelijk gebaseerd is?

Siquo | 17 January 2007 | 13:34
Ben dan meer geinteresseerd in de schuld tov van het bbp, daar zou toch wel wanbeleid uit moeten blijken.
@18 Jimmy: [url=http://www.cpb.nl/nl/pub/cpbreeksen/bijzonder/65/]Think again, read and weep.[/url]

Steeph | 17 January 2007 | 13:44
@Siquo: Vergelijken met het BBP staat in het oorspronkelijke stukje van DP. Probleem daarmee is ook alweer dat de wijze van berekenen in de loop der tijd is aangepast vanwege de emu-normen.

jimmy | 17 January 2007 | 15:25
@ Siquo
Misschien ben ik te lui of te dom, maar wat bedoel je precies? Jouw link brengt me bij toekomstverwachtingen van diverse politieke partijen.
Het enige wat ik impliceer is dat er meerdere factoren een rol kunnen spelen in historische cijferreeksen die van tijd tot tijd een andere (meer of mindere) invloed hebben. Ik spreek bij deze opmerking geen een keer een partijvoorkeur uit en dat wil ik ook bewust niet doen.
Maar goed, nogmaals Steeph goed plaatje.

jan des bouvrie | 17 January 2007 | 15:35
@federatiedernederlandse bamihapvouwers.nl
Simpel: een socialer Nederland betekent ook een Nederland waar de overheid meer geld uitgeeft aan sociaal zwakkeren. Door uitkeringen, subsidies, etc. Dat hoeft niet te betekenen dat de overheid ook netto meer geld uitgeeft, want zolang er ook meer inkomsten zijn, bijvoorbeeld door verhoging van de hoogste belastingtarieven, e.d. houd je balans. Dat is in feite het ideale socialistische systeem: een gesloten financiele structuur waarin de overheid een zeer actieve rol speelt in de herdistributie van rijkdom.
Tot op zekere hoogte werkt dit prima en is het ook nastrevenswaardig. Natuurlijk moeten er basisvoorzieningen zijn voor iedereen en natuurlijk moeten de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen.
Mijn vrees echter is gebaseerd op de situatie waarin het systeem doorslaat. Een situatie waarbij de hogere uitgaven van de overheid zo hoog worden dat er aan de bovenkant te veel geld binnengehaald moet worden. Dit leidt tot verslechtering van de concurrentie positie en het wegnemen van de incentive hard te werken om veel geld (en daarmee ook veel belastinginkomsten) te verdienen. Dat leidt weer tot een afremming van de economie en daarmee een afname van de totale welvaart in het land, waardoor de herdistributie alleen maar moeilijker wordt. Een visueze cirkel die alleen maar versterkt wordt door een steeds grotere mate van verzet aan de bovenkant in de vorm van corruptie, belastingontduiking en kapitaalvlucht. Als tijdelijk lapmiddel kan dan bijgeleend worden door de overheid en daarmee het gesloten financiele systeem losgelaten. Dit is echter een schijnoplossing omdat de rentelasten de begroting alleen nog maar verder drukken.
De kunst is nu om een goede balans te vinden. Bij een rooms-rood kabinet denk ik dat dat wel goed zit. Bij ‘all-left” kabinet met de SP als grootste partij erin ben ik bang dat het fout gaat.

Bismarck | 17 January 2007 | 16:18
@21: Dat klinkt frappant onlogisch in mijn oren! In tijden van economische problemen zijn er meer mensen afhankelijk van de overheid (de herverdeling waar #5 het over heeft en die eerder door “links” dan door “rechts” gerealiseerd wordt), waardoor er meer mensen links zullen stemmen. Bij economisch gunstige tijden kunnen meer mensen zichzelf bedruipen en zien dus niet de noodzaak van overheidssteun in en stemmen rechts.

Steeph | 17 January 2007 | 18:14
De door JSK geleverde gegevens zijn binnen (waarvoor dank) en verwerkt tot een extra grafiekje. De kleine variant ziet er beroerd uit, maar de volledige versie is interessant.
Omvang overheid (uitgaven) en tekorten op jaarbasis worden nu afgezet tegen het BNP van dat jaar.
Dan krijgt Den Uyl toch een grotere klap.

Degtyarev Pekhotny | 18 January 2007 | 00:01
geef nu maar toe; grafieken maken is niet je sterkste eigenschap.

Yevgeny Podorkin | 18 January 2007 | 00:07
DP!
Je leeft!
Ik had je niet herkend met je nieuwe bril!

mescaline | 18 January 2007 | 00:26
[i]“Bij economisch gunstige tijden kunnen meer mensen zichzelf bedruipen en zien dus niet de noodzaak van overheidssteun in en stemmen rechts.”[/i]
Dat is een typisch gevalletje van [i]generalisatie[/i] in de familiekring omdat je toch iemand moet zijn van de hoed en de rand. Graag je bewijsvoering !

mescaline | 18 January 2007 | 00:46
@RS en SI goeie links thx

mescaline | 18 January 2007 | 00:50
Met deze grafieken is niets mis DP.

NIEUWS TEGENSPRAAK SUPPLEMENT DOSSIERS ARCHIEF ADVERTENTIES SERVICE
——————————————————————————–

TECHNOLEASE NIEUWS &
ACHTERGRONDEN DISCUSSIE &
OPINIE KAMERSTUKKEN

DOSSIER TECHNOLEASE; Hoe Rabo voor honderden miljoenen aan belastinggelden werd gegund
Door Cees Banning en Tom-Jan Meeus
Luttele weken voordat het CDA uit het landsbestuur verdween werden honderden miljoenen via een fiscale constructie gegund aan Rabobank. De Algemene Rekenkamer zocht het uit maar mocht tachtig procent van zijn bevindingen niet publiceren. Bericht uit de binnenkamer van het politiek-economisch complex: het bijna-faillissement van Philips, de lobby van Rabo, de Tweede Kamer die ‘essentiële informatie’ werd onthouden, een staatssecretaris op de rand van aftreden, Wim Kok op kousevoeten, de rol van Willem Vermeend – en de cruciale opstelling van de toenmalig premier: ‘Ruud wilde hoe dan ook dat het doorging’. Van Amelsvoort kan er niet tegenop In de omgeving van zijn flatje aan de Haagse Theresiastraat, in het statige Bezuidenhout, maakte Marius van Amelsvoort die avond een ongebruikelijk lange wandeling. Meestal was de staatssecretaris van Financiën na een minuut of twintig voldoende uitgewaaid om zijn bed op te zoeken, maar op deze klamme juli-avond in 1994 week de CDA’er steeds verder van zijn route af. Door zijn hoofd maalde ‘aftreden’. Het derde kabinet-Lubbers was al maanden demissionair, de staatssecretaris voelde dat hij nog maar een enkele weken in functie zou zijn. Normaal ging het er in demissionaire kabinetten ontspannen toe, zo wist hij uit ervaring, maar nu was er een zaak boven komen drijven die hem bij de kladden had gegrepen. In essentie ging het erom of Van Amelsvoort zijn goedkeuring gaf aan een fiscale constructie die Rabobank – een bank geleid door CDA-coryfee Herman Wijffels – volgens zijn ambtenaren honderden miljoenen belastingvoordeel gunde in ruil voor een nieuwe poging het noodlijdende Fokker te redden (zie kader). De laatste maanden was er een baaierd ambtelijke adviezen over op zijn bureau gedwarreld die allemaal hetzelfde inhielden: brand er je vingers niet aan. Vandaar dat hij 16 juni een brief aan de belastingdienst had laten sturen (‘ons kenmerk’: DB94/216OM) waarin een afwijzing van de regeling was vastgelegd. De belastingdienst vond dat de constructie moest worden bestreden, omdat de schatkist anders honderden miljoenen guldens zou mislopen. Daarop was er een lobby op gang gekomen, zo omvangrijk en intensief dat hij erdoor vermalen dreigde te worden. De Tweede Kamer, onder aanvoering van industriekoning Henk Vos (PvdA), was in een vertrouwelijk beraad over hem heen gewalst. Ook ontbeerde hij de steun van PvdA-fiscalist Willem Vermeend. Een mijnheer van de Rabo was bij Van Amelsvoort op het departement langsgekomen en had ,,allerlei schrandere dingen gezegd”. De premier stuurde hem memo’s en nota’s waarin hij de zaak van Fokker en Rabo bepleitte, ,,en op zo’n manier dat je wist: Ruud heeft er studie van gemaakt”. Hij was naar het Torentje geroepen voor overleg met de meest betrokken bewindslieden, waar hij werd verrast door zijn baas, minister Wim Kok, die zich niet bij zijn verzet aansloot. ,,Kok had geen standpunt.” Toen de wandelende staatssecretaris op zijn horloge keek, kwam hij tot de curieuze waarneming dat hij een soort avondvierdaagse-traject aan het afleggen was. Al ruim anderhalf uur was hij onderweg, en om in de Theresiastraat terug te keren had hij nog zeker dertig minuten te gaan. Hij overdacht, zegt hij nu in een politieke biecht, dat hij de discussie ,,altijd ging verliezen” en verwierp alsnog de gedachte van aftreden. ,,Het was dwaasheid: als demissionair bewindsman vertrekken om een zaak die toch niet meer was te keren.” Iedereen had hij kunnen weerstaan, zegt hij: de Tweede Kamer, Rabo, Fokker, de collega’s in het kabinet. Maar niet Ruud Lubbers. ,,Hij was zéér uitgesproken. Ruud wilde hoe dan ook dat het doorging: deze deal was niet meer tegen te houden.”
De laatste stommiteit van Lubbers

Toen in de zomer van 1994 de beslissingen ten voordele van Fokker en Rabobank werden genomen – waarvan de ware omvang formeel nog altijd geheim is – richtte de aandacht van de politiek zich allerminst op deze kwestie. Er was een kabinetsformatie gaande die zijn gelijke in geen zeventig jaar had gekend. Onder leiding van PvdA-leider en formateur Wim Kok werd krasse vooruitgang geboekt bij de vorming van een paarse coalitie. De ongekende nederlaag bij de verkiezingen van mei had CDA-kopstukken als Ruud Lubbers, Elco Brinkman, Koos Andriessen en Bert de Vries, die jarenlang symbool stonden voor de vanzelfsprekende macht van het christelijke midden, in onthechtende omstandigheden achtergelaten.

De christendemocraten konden er niet mee overweg. Onderling werden vetes uitgevochten over de schuldvraag van de nederlaag. En Lubbers, de langst zittende minister-president die Nederland ooit kende, was in zijn laatste maanden mentaal niet in orde. Hij reeg de ene irrationele misser aan de andere. Zijn meeste politieke vrienden oordeelden er mild over: afscheid van de macht is altijd lastig. Maar wat het ongemakkelijk maakte was dat iedereen de stommiteiten van de premier registreerde behalve Lubbers zelf: een nagenoeg smetteloze loopbaan eindigde in een kleine tragedie.

De paar vlekjes die Lubbers in zijn ruim twintigjarige politieke carrière had opgelopen lagen vaak op het terrein van de fiscus. Het waren niet altijd heldere affaires. Nogal eens was alleen de suggestie van belastingontduiking of -ontwijking gewekt zonder dat de feiten dat aantoonden. Met een krachtige repliek kon hij zo’n zaak dan in de kiem smoren.

Eén keer was het echter raak. En daarbij speelde een man een hoofdrol die ook in 1994 een cruciale positie innam: Willem Vermeend, de latere opvolger van Van Amelsvoort. In 1978 was het wetenschappelijk medewerker Vermeend die samen met zijn vriend en partijgenoot Flip de Kam in de Haagse Post onthulde dat Lubbers in zijn periode als minister van Economische Zaken in het kabinet-Den Uyl (1973-1977) via de firma ‘R3’ gebruikmaakte van een gat in de fiscale wetgeving drie dagen voordat het kabinet waarin Lubbers zat de regeling afschafte. Er stak een storm op. Lubbers verweerde zich. Vermeend diende hem samen met De Kam van repliek op de opiniepagina van deze krant (,,deze regeling is gekunsteld, hoogst ongebruikelijk en in strijd met de wet”), waarna Lubbers zich genoodzaakt zag zijn belangen in de onderneming Hollandia Kloos onder te brengen in een beheersstichting waarover hij geen formele invloed had.

Dat Vermeend in 1994 de fiscale constructie van Rabo tolereerde waarvoor ook Lubbers geporteerd was, is meer dan een ironisch detail uit de geschiedenis van de twee politici. Sinds de Algemene Rekenkamer de constructie eind vorig jaar met de vloer gelijkmaakte, is in brede kring de vraag gerezen waarom Vermeend, de fiscale whizzkid van de PvdA, geen verzet heeft aangetekend tegen een arrangement dat onder belastingdeskundigen inmiddels als ,,fiscaal douceurtje aan Rabo” door het leven gaat. Temeer daar Vermeend zelf, vier dagen staatssecretaris, als zijn eerste beleidsdaad een richtlijn uitvaardigde die gebruikmaking van de constructie nagenoeg onmogelijk maakte. Van Amelsvoort: ,,Ik denk niet dat Willem als Kamerlid wist wat hij als staatssecretaris te weten is gekomen.”

De ambtenaren liggen dwars: Timmer teleurgesteld

Op 8 december 1992 drukte een topambtenaar van het ministerie van Financiën het telefoonnummer van de Inspectie Grote Ondernemingen (GO) van de belastingdienst in Amsterdam. Aan gene zijde van de lijn zat Guus Gelderblom, inspecteur belast met het bankwezen, een cruciale vertrouwensfunctie, omdat langs zijn ogen ieder jaar het fiscale dossier van de financiële machthebbers van Nederland gaat. De opdracht die de topambtenaar, Hans Bakker (hoofd sector Ondernemingen van de directie Directe belastingen), staccato formuleerde was dat Gelderblom en zijn baas Wilco Ruiter de volgende dag naar het departement aan het Haagse Korte Voorhout moesten komen.

Er was paniek op het ministerie. Onder leiding van Jan Timmer was Philips begonnen aan de saneringsoperatie ‘Centurion’ maar de erfenis van het verleden dreigde ’s lands grootste multinational de nek om te draaien. Voor aflossing van enkele miljardenleningen had Philips onvoldoende liquide middelen in huis, zo werd op het departement meegedeeld. Nieuwe onderhandelingen met de banken over het opnieuw financieren van leningen van dertien miljard gulden werden dan onvermijdelijk, met zware extra kosten als gevolg. Er moest een oplossing komen: direct.

Bij de vergadering schoof, naast het hoofd Fiscale Zaken van Philips, ook een functionaris van een bank aan – pas later werd het de meeste aanwezigen duidelijk dat het hier ging om Willem van ’t Hooft, het fiscale brein van Rabo. De man zei niet veel. Hij legde in alle rust uit dat Rabo volgens het sale-and-lease-back-principe bereid was de waarde van technologische kennis van Philips voor 2,2 miljard gulden te kopen. De bank was bereid deze kennis daarna voor vijf jaar te verhuren aan de Eindhovense multinational. Er werd een constructie voorgesteld waarbij Philips onmiddellijk een koopsom van 500 miljoen gulden van Rabo kreeg overgeboekt waarmee de directe zorgen van het bedrijf konden worden afgewend. Het voordeel van Rabo zou zich, zo berekenden de ambtenaren van Financiën vliegensvlug, op de langere termijn voordoen: door de 2,2 miljard versneld over vijf jaar van de winst van de bank af te trekken werd de betaling van 35 procent winstbelasting voorkomen – een nadeel voor de fiscus van 770 miljoen.

De belastinginspecteurs hoefden niet lang over dit idee te denken. Het kon van geen kanten, zeiden ze. Wel toonden ze zich bereid samen met Rabo na te denken of er een mouw aan kon worden gepast – een ambtenaar krijgt niet iedere dag de kans Philips te redden. Er werden enkele brainstorm-sessies belegd. Maar toen op 29 december de complete Philips-top – Timmer, financieel directeur Dudley Eustace en fiscaal directeur Ad der Kinderen – via de achterdeur het ministerie van Financiën betrad om het eindresultaat te komen aanhoren, kreeg men te horen dat er niets te regelen viel. Toenmalig directeur-generaal belastingen Cor Boersma vertelde droogjes dat hij het oordeel van de inpecteurs De Ruiter en Gelderblom steunde: een dergelijke constructie werd niet mogelijk gemaakt door de wet. Timmer, teruggekeerd van zijn vakantieadres, vertrok onverrichterzake terug naar Portugal.

Pagina 18: De politici grijpen in: Timmer wint

Verwonderd stelden bij de afwijzing betrokken ambtenaren van Financiën de eerste maand van 1993 vast dat de voorspelde rampen bij Philips uitbleven. De koers van het aandeel steeg zelfs, en sommige betrokkenen kregen het vage vermoeden dat de door hen afgewezen constructie meer functie had gehad als verkapte steun aan Rabo dan als redding van Philips.

Diezelfde maand werd die gedachte al bevestigd – maar het ging langs de Haagse topambtenaren heen. Alweer bleek Rabo in de weer met een reddingsplan bij de belastingdienst, dit keer voor Daf, het bedrijf dat in februari 1993 het nieuws domineerde wegens een ophanden zijnd faillisement. Het voorstel van Van ’t Hooft bleek al enige maanden in bespreking bij de belastingdienst in Eindhoven maar na overleg met de collega’s uit Amsterdam wees Financiën de technolease-constructie opnieuw af.

Nog was de strijd niet gestreden. Eind mei werden Wilco Ruiter en diens collega Warner Bruins Slot van Grote Ondernemingen in Amsterdam opnieuw vanuit Den Haag benaderd zich over de toepassing van technolease voor Philips te buigen. Het voorstel was op details gewijzigd: de afschrijvingstermijn was geen vijf jaar meer maar tien jaar en er was wat gespeeld met de wijze waarop Philips na die tien jaar de technologische kennis zou terugkopen van Rabo. Topambtenaar Bakker van het ministerie, gesecondeerd door Peter Wijntje (hoofd vennootschapsbelasting van het departement) had deze keer bijzondere consignes gegeven: de zaak diende uiterst zorgvuldig te worden bekeken want zij was inmiddels naar het ‘hoogste politieke niveau’ getild, en zij moest ‘topgeheim’ worden afgehandeld. Nochtans wezen de inspecteurs uit Amsterdam in mei 1993 de constructie ten derden male af.

Nu ging het politieke spel echt op de wagen. Het lukte Van ’t Hooft van Rabo Tom Vreugdenhil, fiscalist van de CDA-fractie, voor zijn standpunt te winnen. ,,Een clear cut case”, vond Vreugdenhil het. ,,Van ’t Hooft maakte duidelijk dat technolease noodzakelijk was om Philips op de been te houden. De constructie was afgewezen door de belastinginspecteur, dan is het logisch dat de Rabo mij en Vermeend rechtstreeks benaderde. De Rabo wilde via ons de uitspraak van de belastingdienst overrulen.”

Philips en Rabo wisten daarna in korte tijd alle betrokken CDA-bewindslieden en Kamerleden voor zich te winnen. Op één na: Van Amelsvoort. Deze in de KVP geschoolde, stille beroepsbestuurder, de zestig voorbij, kon geen kant op. De afwijzing door de belastingdienst was glashelder. Zijn minister, Wim Kok, hield zich afzijdig. Hij maakte, bokkig als hij kan zijn, duidelijk dat hij geen belangstelling had zich te committeren. ,,Ik heb van alles geprobeerd, maar het is me niet gelukt met Kok hierover in gesprek te komen”, zegt Van Amelsvoort.

De staatssecretaris zocht politieke steun bij Thijs Wöltgens, fractievoorzitter van de PvdA. Die herinnert zich dat Van Amelsvoort op een zondagavond aan de lijn hing. ,,Marius zat erg met de zaak in zijn maag”, zegt Wöltgens. ,,Philips stond op instorten maar de belastingdienst voelde niets voor die technolease, to put it mildly.” De PvdA’er begreep het probleem. ,,Toelating van de constructie, zei Van Amelsvoort, betekende doorbreking van het fiscaal systeem. Je haalde de grondslag onder de belastingheffing weg en voor mij was de grote vraag of dat geen uitlokking tot oneigenlijk gebruik zou betekenen.”

Wöltgens houdt niet van ,,paniek op zondagavond”, dus overlegde hij de volgende dag rustig met fractiefiscalist Vermeend, die hij de zaak verder liet afhandelen. ,,Ik heb er eigenlijk nooit meer iets over gehoord.” Vreugdenhil registreerde daarna dat Rabo-fiscalist Van ’t Hooft Vermeend moeiteloos voor zijn standpunt wist te winnen.

Intussen roerde ook de premier zich steeds meer in de discussie. Op 1 juli 1993 verzond hij een memo aan de staatssecretaris van Financiën waarin hij achteloos de vraag opwierp waarom deze constructie niet kon: alles was tegenwoordig toch te leasen? Van Amelsvoort zag maar één uitweg. Hij vroeg de directeur-generaal Joop van Lunteren Philips te laten weten dat de constructie op fiscaal-technische gronden niet toegestaan kon worden, hetgeen hij per brief van 8 juli 1993 aan Eindhoven liet weten. Zo had de staatssecretaris nog net de ruimte een week later de bocht te maken.

Na die brief liep het storm in Den Haag. Van ’t Hooft was met vakantie in Frankrijk maar zijn mobiele telefoon maakte overuren. De premier verzond het ene vertrouwelijke memo na het andere en bepleitte de zaak van Philips en Rabo alsof zijn leven ervan afhing, Philips voerde de pressie op, Andriessen steunde Philips, inderhaast vroeg Lubbers een advies bij de Tilburgse fiscaal deskundige Jan van Dijck, Kok bleef zich gedeisd houden maar liet merken een positief besluit niet te zullen blokkeren. En een week later, 14 juli, tekende Marius van Amelsvoort, vermoeid en verslagen, alsnog de brief die de kas van Philips met 680 miljoen spekte. Philips was op dat moment overigens allang uit de acute problemen: eind april had de Eindhovense multinational zijn belang in een Japanse joint venture verkocht met een opbrengst van vier miljard gulden.

Andriessen verklapt het geheim, en andere ondernemingen willen nu ook wel zo’n deal

Dat minister Andriessen er oktober 1993 toe overging de topgeheime deal te openbaren had volgens zijn ambtenaren veel te maken met particulier ongerief. Het was enkele maanden daarvoor, wist ook Vreugdenhil, gebeurd dat de minister op Schiphol Timmer voorbij zag komen en hem uitbundig toezwaaide, waarna de Philips-topman het hoofd stuurs in de wind gooide. Dat vond Andriessen, zegt Vreugdenhil, wel erg ondankbaar gedrag, dus toen de VPRO-radio langs kwam meende de minister er goed aan te doen uit te leggen wie de ware redder van Philips was.

Andriessen sprak over de technolease met een vanzelfsprekendheid die iedere aarzeling uitsloot. Lubbers zou later dat jaar dezelfde toon aanslaan toen Het Financieele Dagblad hem om zijn opvattingen vroeg. ,,Hier spreekt haast de oud-ondernemer in me”, vertelde hij. ,,De ondernemer […] is niet bezig zoveel mogelijk belasting te betalen. Wel correct belasting betalen, maar binnen de maatstaven van de wet zo min mogelijk.”

Toch gaf Andriessen geen enkel detail over de deal prijs. ,,Ik heb wel wat voor Philips gedaan, dat is waar”, zei hij slechts, waarna de redactie van het programma Argos onthulde dat het om de verkoop van ,,know how” van Philips aan Rabo voor ,,honderden miljoenen” ging. Strikt genomen was dat niet onjuist, zij het dat het om 28 keer honderd miljoen ging: 2,8 miljard gulden, aldus bevestigen drie met de details van de overeenkomst bekende bronnen.

De reden dat het eerst aangeboden bedrag van ‘2-punt-2’ met een kleine 600 miljoen gulden werd verhoogd, was onder meer dat Philips nog niet geïnde WIR-premies in de boeken had staan. Het nadeel voor de fiscus, zo werd door ambtenaren van Financiën berekend, beliep over tien jaar aan niet betaalde vennootschapsbelasting door Rabo een slordige 1,1 miljard gulden. In een berekening voor intern gebruik kwam de Algemene Rekenkamer – geleid door Van Amelsvoorts voorganger op Financiën Henk Koning – later tot een zelfde bedrag.

De consequenties van Andriessens openhartigheid waren nogal groot. De pers ging op zoek naar de exacte bedragen van de transactie – maar werd veelal met een kluitje in het riet gestuurd. Er werden meer rookgordijnen opgetrokken. Staatssecretaris Van Amelvoort moest zich in de Tweede Kamer verantwoorden. ,,Op welke CDA-bijenkomst is deze deal nu weer geregeld”, vroeg VVD-woordvoerder Jos van Rey zich af. Ook moest Van Amerlsvoort aangeven waarom hij, zoals de regels voorschrijven, het parlement niet had ingelicht over het feit dat hij van de beslissing van de belastinginspectie was afgeweken. Dat had hij nagelaten, zei Van Amelsvoort, omdat inspecteurs ,,enige welwillendheid” aan de dag hadden gelegd en daarmee bij Philips verwachtingen waren gewekt. Mededelingen die op het eigen departement van de staatssecretaris met verwondering werden begroet, want daar wisten ambtenaren als Bakker en Wijntje wel beter: vanuit Amsterdam was het oordeel driemaal ‘njet’ geweest. ,,Ik voel er niets voor de man van twee miljard te worden”, had inspecteur Gelderblom zelfs een keer uitgeroepen.

Intussen dreigde de vrees van Wöltgens uit te komen. Als Philips van deze constructie gebruik mocht maken, zo redeneerden talrijke ondernemingen, dan mogen wij dat ook. Bij Rabo meldden zich een stuk of tien bedrijven met aanzienlijke verliezen die ook van deze constructie wilden profiteren. Zo gebeurde het dat Delft Instruments, Raet en Nedlloyd met Rabo concrete plannen doornamen. De schade voor de overheid was bij een goedkeuring van die voorstellen niet te overzien: op deze wijze zou de overheid miljarden guldens winstbelasting mislopen. Die put moest gedempt worden, en in hoog tempo formeerde het departement een werkgroep die criteria voor de fiscale ruimte bij technolease moest toepassen.

Een knellender probleem lag echter in Brussel. Niet alleen is staatssteun aan bedrijven in Nederland zeer omstreden sinds het RSV-trauma, maar ook het Europees Verdrag wijst steun principieel af. Pas na aanmelding van het voornemen tot steun is Brussel bereid onder condities overheidshulp aan ondernemingen toe te staan.

Vanaf het begin stelde het kabinet zich op het standpunt dat inzake deze constructie geen sprake was van staatssteun, zodat een aanmelding in Brussel onnodig zou zijn geweest. Essentieel voor de Europese Commissie is echter dat steun pas dan is toegestaan als er geen sprake is van concurrentievervalsing; als het arrangement dat voor Philips gold ook beschikbaar zou komen voor andere ondernemingen. Maar dat gebeurde niet. Toen het in problemen verkerende transport- en containerbedrijf Nedlloyd na overleg met Rabo begin 1994 bij de Rotterdamse belastingdienst aanklopte met een technolease-voorstel, werd dat bars afgewezen. ,,Wij kregen het gevoel niet eerlijk behandeld te worden”, zegt financieel directeur Nico de Kanter. ,,Wij waren kennelijk niet zielig genoeg.”

De geschiedenis herhaalt zich met Fokker, en Bert de Vries komt in opstand

Dat de geschiedenis zich zomer 1994 met Fokker zou herhalen, was wel het laatste wat de ambtelijke top van Financiën verwachtte. De werkgroep die criteria voor de technolease moest formuleren kwam in een eerste notitie tot normen die nog maar eens duidelijk maakten dat de Philips-constructie in feite onmogelijk was. Ook de inspectie Amsterdam van de belastingdienst was opnieuw mordicus tegen, toen Rabo het Fokker-voorstel voorlegde.

Had bij Philips het initiatief bij Rabo gelegen, in dit geval was het de ambtelijke top van Economische Zaken die Van ’t Hooft ertoe aanzette een zelfde deal voor Fokker te construeren. Eind vorig jaar bevestigde Rabo-topman Herman Wijffels dat in een vraaggesprek met deze krant. ,,De overheid heeft ons […] gevraagd of wij de technolease […] wilden financieren”, aldus de Rabo-topman. ,,Op dat verzoek hebben wij positief gereageerd.” Vooral in de Tweede Kamer wierp de lobby van Rabo snel vrucht af. De gesprekspartners van Van ’t Hooft waren opnieuw Vreugdenhil en Vermeend, en alweer ,,hadden Willem en ik geen enkele aarzeling over het nut van de zaak”, zegt Vreugdenhil.

Kon er – zeker achteraf – twijfel bestaan of de problemen bij Philips nog wel zo groot waren toen de transactie werd goedgekeurd, bij Fokker bestond over de aard van de financiële tekorten niet de minste aarzeling. Als het bedrijf niet geholpen zou worden, ging het kapot. En er was nog een belangrijk verschil met de Philips-zaak: de ambtelijke top van Financiën tekende uiterst actief verzet aan.

De directeur Directe belastingen, Cyril Petiet, klom in de pen en veegde de vloer aan met het Fokker-plan. Volgens hem was de constructie niet ‘Brussel-proof’, schreef hij in een intern memo, en overigens had hij bij de feitelijke gang van zaken rond Philips gezien dat Rabo ,,slechts bereid is lippendienst te verlenen aan de criteria die door de inspecteur zijn geschetst”. De belastingdienst werd eenvoudig bedonderd, vond Petiet: de technologie werd alleen op papier overgedragen, de verkoop behelsde uitsluitend het verkeer van geld en niet van goederen, zoals ook van ‘terugleasen’ in de praktijk geen sprake was. Het ging zowel Fokker als Rabo slechts om het ophalen van overheidsgeld zonder Brusselse inmenging en op kosten van de fiscus. Of, zoals een adviseur van Fokker opmerkte: ,,Die hele constructie is legal junk.”

En was bij Philips nog vol te houden dat de technologie die werd verkocht een zekere marktwaarde vertegenwoordigde, inzake Fokker was daarover volgens kenners serieuze twijfel mogelijk. De ‘doos van Koos’ werd de Fokker-know how genoemd – naar minister Andriessen die zich ook nu weer als voorvechter opwierp – maar Petiet van Financiën had er een andere uitdrukking voor: ,,Een bus met lucht”. Volgens het plan van Rabo en Fokker ging het evenwel om kennis ter waarde van 2,1 miljard gulden (zie kader).

Wat ook niet hielp was dat staatssecretaris Van Amelsvoort zo ,,ontzettend moe” was – twee maanden na zijn aftreden kreeg hij na een zware operatie een nieuwe hartklep toegediend. En minister van Financiën Kok moest vice-premier spelen en de PvdA leiden en campagne voeren en na de verkiezingen van 3 mei onderhandelen in de formatie en uiteindelijk de functie van formateur op zich nemen. Dus toen het spannend werd, juni en juli 1994, had Kok altijd een motief de andere kant op te kijken. Tezelfdertijd zette Lubbers zich tot het uiterste in ,,voor dit dossier”, zoals hij dat placht te zeggen. Met het oog op de inzakkende werkgelegenheid wees de premier er in kleine kring op dat een brede toepassing van technolease ,,een geweldige impuls voor research and development” kon worden – pas later zag hij in dat de schatkist de gevolgen niet kon dragen.

Met bovendien de Rabo, Andriessen en de Kamer als tegenvoeters kon Van Amelsvoort het vergeten, zeker toen bleek dat Fokker en Rabo bereid waren van de te sluiten overeenkomst nagenoeg een kopie van de Philips-transactie te maken. Het gelijkheidsbeginsel – de één, dan ook de ander – overtuigde Van Amelsvoort ervan dat verder verzet nutteloos was. Medio juli werden de collega-bewindslieden ingelicht dat ook Fokker gebruik zou kunnen maken van de technolease.

Het leek een formaliteit. En toen ineens nam in de Trêveszaal, als een duveltje uit een doosje, Bert de Vries het woord. De minister van Sociale Zaken, CDA’er met streng-calvinistische inslag, vuurde een reeks kritische vragen af op Van Amelsvoort, die nota bene naast De Vries zat en verbouwereerd aanhoorde dat zijn collega alle zere plekken van de regeling aanwees. Van Amelsvoort, die zijn nederlaag allang had geslikt, reageerde relativerend. Maar De Vries eiste exacte inzage in de fiscale consequenties, blééf zijn bezwaren opsommen, waarna de besluitvorming een week werd opgeschort.

Consequentie was dat de ministerraad de week nadien alle relevante gegevens op tafel had. Uit de notitie die Financiën had opgesteld bleek dat tegen de injectie van 411 miljoen gulden voor Fokker een fiscaal voordeel voor Rabo van ten minste 770 miljoen gulden stond – een geprognosticeerd rendement over tien jaar van 358 miljoen gulden waarvoor de bank, behalve veel lobby-werk, als enige activiteit de BV Brainspin hoefde over te nemen.

Toen die feiten voorlagen, zette De Vries in het kabinet nog maar eens de hakken in het zand. Niet voor niets vergeleek Lubbers hem ooit met slagroom: hoe harder je klopt, hoe stijver het wordt. ,,Mijn maatstaf is steeds geweest: zou je zo’n constructie ook van een doordeweekse firma accepteren?”, zegt De Vries nu. Hij vond het voordeel voor de Rabo ,,abnormaal” maar moest vaststellen dat hij voor een verloren zaak pleitte. ,,Toen heb ik maar besloten dat ik gek was”, zegt de oud-minister. Aldus besloot het kabinet 22 juli 1994 de technolease-constructie bij Fokker toe te staan.

En nog bleef De Vries tegenstribbelen. Uit ,,contacten met Kamerleden”, zegt hij, maakte de minister de week na de vrijdagse ministerraad op dat het parlement niet de gegevens over het Rabo-rendement had gekregen die het kabinet op zijn verzoek had ingezien. Het was hartje zomer, de temperatuur steeg naar tropische hoogte, de meeste van zijn (CDA-)collega’s beperkten zich tot het loom afhandelen van de lopende zaken, maar ,,dr. B. de Vries ging iedereen brieven zitten schrijven”, herinnert zich Van Amelsvoort.

De eerste geadresseerde, op 28 juli, was de staatssecretaris zelf, die hij nog maar eens om de oren sloeg met een volgens De Vries cruciale zwakte van de constructie: hoe kon een bedrijf dat zo zwak stond als Fokker over een technologisch potentieel van 2,1 miljard beschikken? De volgende dag, 29 juli, richtte De Vries zich voor fundamenteler zaken tot de minister-president. In die brief concludeerde hij dat de Tweede Kamer niet was geïnformeerd over de fiscale consequenties van de constructie en stelde hij de vraag of de Kamer net zo enthousiast voor de regeling was geweest als ze het verwachte voordeel voor Rabo onder ogen had gehad. Hij meende dat deze berekeningen alsnog naar de Kamer moesten en achtte een herziening van het Kamerbesluit minder schadelijk voor ,,het aanzien van de politiek” dan de constatering, later, ,,dat de Kamer bewust essentiële informatie is onthouden”.

Zijn brieven werden niet meer beantwoord. Toen De Vries drie weken later terugkeerde van vakantie, moest hij het dossier afleggen: het kabinet-Kok trad de volgende dag aan.

Vermeend komt tot inkeer

Middenin de wording van ‘paars’ werden de Tweede Kamerleden Hans Hillen (CDA), Gerrit Ybema (D66), Bibi de Vries (VVD) en de PvdA-ers Willem Vermeend en Hens Vos ontboden op het ministerie van Financiën voor een gesprek met directeur-generaal fiscale zaken Dirk Witteveen en diens collega van belastingen Joop van Lunteren. Hillen: ,,Financiën voorzag dat de schatkist veel geld zou derven omdat de belastingdienst meldde dat veel bedrijven met de lease-constructie in de weer waren. De ambtelijke top wilde de regeling dichtschroeien. De Kamerleden waren daar nog niet van overtuigd.” Demissionair premier Lubbers maakte op zijn laatste persconferentie bekend dat de mogelijkheden voor technolease sterk werden beperkt, maar dat het formele besluit zou worden overgelaten aan het nieuwe kabinet. Lubbers verzuimde te vertellen dat de besluitvorming was opgehouden door minister Andriessen, die zich bij de laatste vergadering van het CDA/PvdA-kabinet verzette tegen een beperking.

Direct na zijn aantreden op Financiën werd Vermeend geconfronteerd met een ambtelijke notitie die hem wees op de effecten voor de schatkist. De forse tegenvallers waar oud-minister De Vries en topambtenaar Petiet voor waarschuwden vormden al binnen een maand een serieuze bedreiging; het nieuwe kabinet had er al honderd miljoen gulden voor gereserveerd. Vermeend kon maar één ding doen: de constructie waarvoor hij enkele weken eerder zo’n warm pleitbezorger was, zo spoedig mogelijk de nek omdraaien. Op 29 augustus 1994, vier dagen na zijn benoeming, dempte hij de put die hij zelf mede had gedolven. Hillen: ,,Het verbaasde me dat Vermeend zich direct na zijn aantreden de argumentatie van de ambtenaren eigen had gemaakt.”

De handelingen van de staatssecretaris, in combinatie met de – toen nog summier – bekendgeworden feiten over de constructie, leidden intussen in de vakpers van economen, juristen en fiscalisten tot een stroom vernietigende publikaties over de fiscale vrijgevigheid van Kamer en kabinet.

Aangespoord door de topambtenaren Van Lunteren en Bakker schreef Warner Bruins Slot, als inspecteur bij Grote Ondernemingen in Amsterdam nauw betrokken bij de beoordeling van de constructie, een artikel in het weekblad Fiscaal Recht dat ongeacht de ingreep van Vermeend de toepassing van technolease voordien al onmogelijk was in het licht van de toen bestaande regels en afspraken. ,,Tech? No lease!” concludeerde hij. En, alsof Bert de Vries destijds zijn gedachten had gelezen: ,,Het laat zich overigens moeilijk verklaren dat juist bedrijven die, naar men zegt, op de rand van de afgrond staan, over uiterst waardevolle immateriële activa blijken te beschikken.”

Het had goedkoper gekund

Vragen over de handelwijze van de politiek resteren er genoeg als de effecten van de twee goedgekeurde technolease-transacties in beeld komen. De Rabobank boekte onmiskenbaar een goed resultaat: een belastingvoordeel over tien jaar van, volgens ambtelijke notities, 1,8 miljard gulden over tien jaar (1,1 miljard bij Philips, 770 miljoen bij Fokker) waarvan de bank na aftrek van kosten (680 miljoen Philips plus 411 miljoen Fokker) ruim 700 miljoen overhoudt. De Rabo bestrijdt deze berekening (zie kader). Volgens hen gaat het om een compensabel verlies van 1,8 miljard gulden voor beide transacties over tien jaar waarvoor 1,1 miljard gulden werd betaald. ,,Rekening houdend met de rente die we normaal over een dergelijk bedrag zouden krijgen, blijft een netto voordeel over van 150 miljoen gulden”, rekent Rabo-woordvoerder Hans-Ludo van Mierlo voor. Dit komt volgens hem overeen met een in de markt gebruikelijke rentemarge bij dergelijke transacties.

,,Het is een heel mooie marge als je in aanmerking neemt dat het veilig geld is”, oordeelt oud-minister De Vries over de ambtelijke berekening. Voormalig PvdA-fractievoorzitter Wöltgens zegt de omvang van de bedragen nooit te hebben gekend. ,,Maar als ze zo hoog zijn, moet je nu zeggen dat de verhoudingen onevenwichtig zijn uitgepakt.”

De overheid had veel goedkoper af kunnen zijn, zeggen deskundigen uit de wereld van het leasen. Zij spreken er hun onbegrip over uit dat het kabinet geen extern advies heeft gevraagd over de omvang van de fee voor Rabo. Dan had zij geleerd dat een tussenpersoon bij leasetransacties als Rabo maximaal drie procent van de overdrachtsom krijgt uitbetaald – Rabo kreeg er een veelvoud van. In zijn nooit beantwoorde brief aan premier Lubbers in de zomer van 1994 bepleitte De Vries overigens precies voor een dergelijk extern advies.

In een notitie (nr. 341) van voorjaar 1994 schreef de afdeling Financiële Bedrijven van het ministerie van Financiën aan de thesaurier-generaal van het departement dat als alternatief voor de technolease Fokker ook een vorm van rechtstreekse steun kon worden gegeven. Deze zou volgens de afdeling komen op zo’n 300 miljoen gulden directe overheidskosten.

Het sommetje laat zich, net als bij Philips trouwens, achteraf gemakkelijk berekenen: voor minder dan de helft van de kosten zou de staat hetzelfde hebben bereikt. Maar zo’n miljoenenuitgave zou haaks hebben gestaan op het bezuinigingsimago van ‘Lubbers/Kok’.

Het risico van een Brusselse afwijzing van deze rechtstreekse staatssteun was weliswaar aanwezig, maar dat blijkt inzake technolease ook het geval. De Britse Leigh Hancher, hoogleraar Europees recht aan de Erasmus-universiteit en co-auteur van het handboek over staatssteun in het verenigd Europa (EC State Aide), bestudeerde op verzoek van deze krant de gang van zaken rond Daf, Philips, Nedlloyd en Fokker. ,,Cruciaal is”, zegt ze, ,,dat een uitzondering is gemaakt voor Philips en Fokker. Dit betekent dat de Nederlandse overheid de fiscale truc had moeten aanmelden bij de Europese Commissie. Nu dat niet is gebeurd, heeft de overheid zich illegaal gedragen.”

De consequenties kunnen groot zijn, legt ze uit. Ze wijst op een uitspraak van het Europees Hof van vorig jaar over enkele gevallen van Franse staatssteun. ,,Het Hof oordeelde dat de bedrijven de staatssteun moesten terugbetalen. Daarnaast stelde het Hof dat concurrenten van de gesteunde bedrijven die menen benadeeld te zijn hun schade kunnen verhalen op de overheid. Dit kan voor de staat der Nederlanden een héél dure affaire worden.”

Chronologisch overzict Technolease affaire:

1992

zomer

Rabo en Daf leggen een technolease-constructie aan de belastingdienst Eindhoven voor. Het verzoek wordt in bespreking genomen.

december

Philips zegt in grote financiële problemen te zitten. Op het ministerie van Financiën spreken ambtenaren, Philips-managers en een fiscaal specialist van Rabo over een technolease-constructie. Verzoek wordt in overweging genomen en op 29 december officieel afgewezen.

1993

januari

Na overleg met de belastingdienst Amsterdam wijst de dienst in Eindhoven de toepassing van technolease bij Daf af.

april Rabo dient opnieuw een verzoek in voor een technolease bij Philips.

mei

De belastingdienst Amsterdam wijst het verzoek opnieuw af.

juli

Op 8 juli schrijft directeur-generaal der belastingen Van Lunteren dat het departement van Financiën geen reden ziet van de beslissing van de belastingdienst af te wijken.

Op 14 juli besluit staatssecretaris Van Amelsvoort alsnog de technolease bij Philips goed te keuren.

oktober

Minister Andriessen maakt via de VPRO-radio bekend dat hij Philips via de technolease-constructie uit de brand heeft geholpen. De Tweede Kamer wordt vertrouwelijk ingelicht.

1994

voorjaar

De belastingdienst krijgt het voorstel van Nedlloyd en Rabo voor toepassing van een technolease-constructie. Het wordt later dat jaar afgewezen.

De technolease-constructie speelde opnieuw, nu tussen Rabo en Fokker.

mei

De belastingdienst krijgt het voorstel van Fokker en Rabo voor toepassing van een technolease-constructie.

juni

De inspecteur der belastingen wil de aanvraag van Fokker afkeuren maar vraagt dekking van het ministerie van Financiën. De staatssececretaris steunt zijn ambtenaren, zo blijkt uit een brief van 15 juni. De inspecteur wordt op 16 juni schriftelijk medegedeeld dat de Fokker-Rabobank-constructie in strijd is met de wet en jurisprudentie en dat hij Fokker en Rabo te kennen dient te geven dat de voorgelegde constructie is afgewezen. Op 20 juni verstuurt Rabo een aantal leden van de vaste Kamercommissies voor Financiën en Economische Zaken een vertrouwelijk pleidooi voor de constructie. Op 23 juni komen de Kamercommissies in spoedvergadering bijeen en eisen de Kamerleden unaniem goedkeuring van de constructie. Fokker moet hoe dan ook worden gered, aldus de Kamer.

juli

Het kabinet vergadert tweemaal over de technolease bij Fokker. Verzet komt van minister van Sociale Zaken De Vries. Op 22 juli besluit de ministerraad zonder stemming met de constructie in te stemmen. Op 29 juli schrijft De Vries een ‘amice-brief’ aan Lubbers waarin hij stelt dat de Kamer essentiële informatie is onthouden; de brief wordt niet beantwoord.

augustus

Op 18 augustus heeft de laatste ministerraad van het kabinet-Lubbers III plaats en wordt besloten de technolease-constructie te verbieden. Premier Lubbers laat het definitieve besluit over aan het nieuwe kabinet.

Op 26 augustus maakt de kersverse staatssecretaris Vermeend (Financiën) nieuwe, strenge criteria bekend voor de technolease.

1996

oktober

De Algemene Rekenkamer publiceert op 30 oktober het onderzoek ‘Financiële relaties met grote ondernemingen’. Conclusie: ,,De medio juli 1994 door de belastingdienst geaccepteerde technolease voor Fokker, die het vermogen van Fokker met 412 miljoen gulden versterkte, zal de Staat een bedrag gaan kosten wegens derving van door de Rabobank te betalen vennootschapsbelasting, dat de vermogensversterking aan Fokker in zeer ruime mate overschrijdt.”

NRC Handelsblad, 1 februari 1997

Home
Lezersservice
Vrijsprekers
Actieve Discussies
Wat is Libertarisme?
Woordenlijst
Archief
Donaties
Dossiers
Dossier Klimaat Hysterie
Dossier Kredietcrisis
Meer Vrijheidsnieuws
Links

Vrijheidsnieuws
Nout, wij willen ons goud zien! De financieel economische situatie waarin wij leven is zeer labiel en iedereen loopt gevaar door al die maatregelen die de overheid uitvaardigt. Daarom is het belangrijk…
Lees verder

Rechtsbescherming in een vrije samenleving In een vrije samenleving is geweldsinitiatie niet goedgekeurd en dus kunnen monopolies op bepaalde dienstverlening niet verdedigd worden tegen nieuwkomers middels bedreigen…
Lees verder

De Weg naar Vrijheid, het begin Uit de poll van het artikel: “Wat is hierop uw antwoord” blijkt dat een meerderheid voor nr. 3 kiest: “Het is zinvol, rekening houdend met het verleden, een model te…
Lees verder

Ron Paul en LRC, vijanden van vrijheid? Terwijl op LewRockwell.com de opstelling van Ron Paul ten aanzien van de ‘Near-Ground-Zero-Mosque’ als de enig correcte wordt verdedigd, “to stand up for liberty”, geeft men…
Lees verder

Wat is hierop uw antwoord? (ook graag uw mening in de Poll hieronder) De analyse: Op Vrijspreker en andere sites groeit de irritatie tegen het overheidsbeleid, ofwel de boven ons gestelden. De aard…
Lees verder

De noodzaak van logische consistentie in moraliteit Omdat het weleens voorkomt dat het non-agressie principe hier wordt bekritiseerd als slechts een andere van vele subjectieve meningen, die op niets rationeels gebaseerd is,…
Lees verder

Misvattingen! Onlangs kwam ik op een blog een artikel tegen waarin één alinea voorkwam, bestaande uit slechts drie zinnen waarin een hele reeks misvattingen verwerkt waren: De Staat…
Lees verder

Op naar de revolutie!? Opstand? Revolutie? Serieus? De laatste weken verschijnen er in de reacties op de Vrijspreker-artikelen steeds meer opmerkingen in de geest van:”Het is de hoogste tijd…
Lees verder

Open brief aan Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden. Open brief aan Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden. …..Loosdrecht….. 23 juli….. 2010. Majesteit, Reeds bij de eerste formatiebesprekingen wees de grote…
Lees verder

Eén-partijstaat Nederland Zal er, als een gevolg van de recente ontwikkelingen in Oost-Europa, in Nederland eindelijk een nieuw democratisch bewustzijn ontstaan? Suggesties van enkele burgemeesters…
Lees verder

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
De Vrijspreker streeft naar een maatschappij waarin ieder mens soeverein is: ieder mens heeft het recht zijn leven te leiden zoals hij zelf wil, zolang hij datzelfde recht van ieder ander respecteert.
zaterdag, 24 juli 2010 Doorsturen Printen

Ingezonden: Open brief aan Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden.
Dit is een ingezonden bijdrage bedoeld ter discussie. Vrijspreker.nl
staat niet per se achter de meningen die erin verkondigd worden.

Open brief aan Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden.
…..Loosdrecht….. 23 juli….. 2010.
Majesteit,
Reeds bij de eerste formatiebesprekingen wees de grote verliezer van de verkiezingen, het CDA, bij monde van de fractievoorzitter Maxim Verhagen deelname af aan overleg om te komen tot een rechtse regering. In eerste instantie verwonderlijk maar bij nader onderzoek zéér verklaarbaar.
De grote belemmering voor Verhagen om hieraan mee te werken wordt met grote waarschijnlijkheid gevormd door de linker CDA-vleugel, die zijn buitenparlementaire belangen en activiteiten in gevaar ziet komen door de aangekondigde bezuinigingsvoornemens van de VVD en PVV. Belangen en activiteiten die de Nederlandse Staat alleen al in 2009 miljarden euro’s hebben gekost, om nog maar te zwijgen over de maatschappelijke en lastenverzwarende gevolgen voor onze samenleving.
Activiteiten die voornamelijk plaatsvinden onder de thema’s ontwikkelingshulp, milieu, klimaat en vluchtelingenhulp. Activiteiten die in nauwe samenwerking plaatsvinden met de linkse politieke elite en haar buitenparlementaire netwerken. Activiteiten die Nederland in de loop der jaren hebben opgezadeld met een enorme vaste en welhaast onomkeerbare kostenpost en die in belangrijke mate debet zijn aan de staatsschuld waarmee Nederland is opgezadeld (tot 2009 meer dan 347 miljard Euro en in 2010 oploopt met 100 miljoen euro per dag).
Gezien het voorgaande is het dan ook niet vreemd dat de diverse formatiepogingen tot nu toe gestrand zijn op de wijze waarop de Staatsschuld moet worden teruggebracht want bezuinigen is thans sleutelwoord. Alleen de wijze waarop moet worden bezuinigd is het grote struikelblok en dit veroorzaakt grote verdeeldheid tussen mogelijke coalitiepartners. De linkse politiek wil niet tornen aan de voornoemde thema’s en de VVD en de PVV willen dat juist wel. En ook de “linkse” angst voor deelname door de PVV in een nieuw Kabinet speelt een rol want ook deze politieke partij wil met name en bovenal drastisch bezuinigen op de thema’s die ons land onverantwoordelijk financieel belasten.
Nu U in mijn ogen voor de tweede maal de stap heeft gezet om een nieuwe (in)formateur aan te stellen die bij voorbaat zal trachten een rechts Kabinet te voorkomen lijkt het mij van eminent belang om U aan een aantal zaken te herinneren en een breed Nederlands publiek nader hierover voor te lichten. Want Uw nieuwe informateur, Ruud Lubbers is besmet, is gevangen in en door zijn eigen belangen en behoort niet alleen tot de linkervleugel van het CDA maar is ook diepgaand betrokken bij de thema’s die de linkse politieke elite onaangetast wil laten.
Als voormalig premier was Ruud Lubbers verantwoordelijk voor de miljarden euro’s die voor genoemde thema’s uit onze staatskas werden getrokken en mede door de gevolgen daarvan een belangrijk aandeel hebben gehad – en nog steeds hebben – in het oplopen van onze staatsschuld. Lubbers bekleedt sinds zijn aftreden als premier posities binnen Niet Gouvernementele Organisaties (NGO’s) die met miljoenen aan gemeenschapsgeld worden gesubsidieerd. De huidige formateur is bijvoorbeeld voorzitter van de Stichting voor Vluchteling Studenten (UAF) en kreeg deze organisatie alleen al in 2009 2.678.580 euro overheidsgeld. Hij is ook betrokken bij de Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO) die over de periode 2007-2010 128,4 miljoen euro overheidsgeld mag incasseren. In samenwerking met de NCDO heeft Lubbers het initiatief genomen tot de oprichting van ‘Worldconnecters’ een organisatie waarvan hij tevens voorzitter is. ‘Worldconnecters’ houdt zich onder meer bezig met de thema’s klimaat, verbinding van culturen, mondiale machtsverschuivingen en Europa in de wereld.
En zo zitten er binnen de linker CDA-vleugel meerdere personen wiens boordje gaat knellen bij de gedachten aan een rechtse regering.
Neem een van Lubbers belangrijkste ‘peetvaders’ en collega’s Jos van Gennip. De man die in de media meestal neergezet wordt als de partij-ideoloog van het CDA en de uitbreiding van de linkervleugel in belangrijke mate tot stand heeft gebracht. Hij wist een groot aantal CDA prominenten hiervoor te winnen. De in de aanhef genoemde thema’s staan al jarenlang hoog op zijn politieke agenda. Niet de nationale thema’s maar de internationale gebeurtenissen, het internationalisme, moeten volgens Van Gennip de politieke agenda bepalen. Zijn dubbele petten zijn veelvoudig en vormen een lichtend voorbeeld voor de verstrengeling tussen politiek en de miljardenverslindende buitenparlementaire actiewereld. Een kleine greep uit zijn talrijke activiteiten:
Van 1967 tot 1976 was Van Gennip directeur van het Centraal Missie Commissariaat (CMC). Een organisatie die aan de wieg stond van linkse christenen binnen de kerken en belast was met de belangenbehartiging van 8.000 Nederlandse missionarissen. Missionarissen die de marxistische bevrijdingstheologie omarmden en bloedige revoluties steunden in de Derde Wereld. Missionarissen die de andere kant opkeken wanneer hun ‘cliënten’ op afschuwelijke wijze de rechten van mens schonden of van ontwikkelingsgeld wapens kochten. Zo steunde een van hen, Jan Schrama, vergaand het verzet in de Filippijnen en behoorde hij tevens tot de adviesraad van de katholieke ontwikkelingshulporganisatie Cebemo.
Lubbers was een regelmatige gast en spreker tijdens bijeenkomsten die door Cebemo werden georganiseerd. Sinds de oprichting van beide organisaties zijn er enorme bedragen aan gemeenschapsgeld naar toe gevloeid. Intussen is naam van CMC veranderd in ‘Mensen met een Missie’ (subsidies van overheden en anderen in 2009 €4.466.872) en de naam van Cebemo is veranderd in Cordaid (overheidssubsidie over de periode 2007 – 2010 421.830.126 euro).
Deze organisaties zijn ontstaan rond 1967. De behoefte aan gemeenschapsgeld werd steeds groter en om meer subsidies binnen te halen en hun netwerk uit te breiden begon men stap voor stap met het oprichten van nieuwe organisaties. Zo stond Van Gennip in 1968 aan de wieg van de nationale commissie Justitia et Pax. Nederland behoorde daarmee tot de eerste landen die een eigen commissie oprichtten, nadat een jaar eerder in Rome de internationale commissie aan de slag was gegaan. Justitia et Pax wordt momenteel ondermeer gesubsidieerd door Mensen met een Missie, Solidaridad, religieuze instituten, het Ministerie van Buitenlandse zaken en de Mede Financierings Organisatie (MFO)Cordaid.
Ook in Cordaid heeft Van Gennip zijn sporen nagelaten. In navolging van de MFO(S) NOVIB (momenteel de Stichting Oxfam Novib en over de periode 2007 – 2010 gesubsidieerd met 509 miljoen euro), die in 1956 werd opgericht door zijn christelijke geloofsgenoot Pater Simon Jelsma, stond Van Gennip in 1965 – vanuit het CMC – aan het wiegetouw van het Katholieke Cebemo. Een jaar daarvoor, in 1964, werd de protestantse ICCO opgericht. Ook daar is linkervleugel van het CDA rijkelijk vertegenwoordigd. CMC en Cebemo bleven nauw met elkaar verbonden. Als directeur van Cebemo gaf Van Gennip in 1973 aan zijn strijdmakker Jan Pronk, de toenmalige PvdA-minister van Ontwikkelingssamenwerking, advies over de wijze waarop ze geld naar het verzet in Chili konden sluizen.
Later volgde een wederdienst en werd Van Gennip door Pronk aangesteld om berichten over misbruik van ontwikkelingshulp door het gewapende verzet in de Filippijnen te onderzoeken. Gezien zijn jarenlange ondersteuning van dit verzet laat het resultaat van zijn onderzoek zich bij voorbaat raden. Van Gennip bleef algemeen Cebemo-directeur tot 1984 (momenteel is Cebemo opgegaan in Cordaid). Wetenswaardig is ook nog dat de dochter van Van Gennip, CDA-politica Karien van Gennip momenteel in de Raad van Toezicht van Cordaid zit en daar vergezeld wordt door de CDA-prominenten Gerrit. H.O. van Maanen en Arie M. Oostlander.
In 1984 werd Van Gennip als een kat op het spek gebonden. Hij verliet Cebemo om tot 1990 te gaan werken als plaatsvervangend directeur-generaal Internationale Samenwerking bij ministerie van Buitenlandse Zaken en werd belast met bilaterale Nederlandse Ontwikkelingshulp. Mede door zijn bemoeienis en samenwerking met Jan Pronk raakten de relaties van het ministerie en zijn ambtenaren met de NGO’s innig verstrengeld. In 1986 werd Van Gennep tevens lid van de Raad van Toezicht bij de Rabobank in Den Haag. Zijn partijgenoot Herman Wijffels was lid van de directie Rabobank Nederland en sleutelde als informateur in 2006 een Kabinet CDA, PvdA en ChristenUnie in elkaar. Wijfels loodste de Rabobank voor ontwikkelingshulp binnen (in 2009 ruim 14,7 miljoen euro). Ter gelegenheid van zijn afscheid werd het Herman Wijfels Fonds opgericht.
Na zijn werkzaamheden bij het ministerie van Buitenlands Zaken werd Van Gennip van 1991 tot 1999 directeur van het Wetenschappelijk Instituut van het CDA. En ook hier opereerde hij onder dubbele pet. Vanaf juni 1997 werd hij voorzitter Society International Development (SID) Nederland en een maand later tot 16 januari 2008, vicepresident van SID International. Als voorzitter van de SID benadrukt Van Gennip dat deze organisatie ‘één van de drijvende krachten’ is in de promotie van alternatieve zienswijzen en acties met betrekking tot ontwikkelingssamenwerking en een unieke rol speelt ‘in het overbruggen van de kloof tussen beleidsmakers en activisten aan de basis’. Momenteel heeft SID bijna 6000 leden in 115 landen en werkt het internationaal nauw samen met gelijkgezinde organisaties en netwerken van onder meer parlementariërs en studenten. SID wordt mede ondersteunt door het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hoe SID aan deze ondersteuning komt is inmiddels duidelijk.
Vanaf mei 2004 is Van Gennip voorzitter van de Nationale Commissie voor Internationale Samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO). Voor de periode 2007-2010 ontving de NCDO een subsidie van 128,4 miljoen euro. Tijdens de periode vanaf 2004 tot 2007 was hij tevens lid van de Eerste Kamer. Ook hier hield hij zich bezig met ontwikkelingssamenwerking en was hij de woordvoerder Ontwikkelingssamenwerking en Buitenlandse Zaken van de CDA Eerste-Kamerfractie. Wetenswaardig is dat hij ook bestuurslid is van de het Netherlands Institute for Multiparty Democracy (NIMD) waarvan zijn CDA-collega Bernard Bot voorzitter is. NIMD ontving in 2008 bijna 10 miljoen euro van het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Zijn CDA-collega Sophie van Bijsterveld is lid van de Eerste Kamer en ook zij draagt een dubbele pet en is lid van de ledenraad van PaxChristi, een organisatie die over de periode 2007-2010 ruim 15 miljoen euro overheidsgeld ontvangt.
In zijn rol als NCDO-voorzitter subsidieerde Van Gennep de SID (2004 €75.000, 2005 €75.000, 2006 €241.612, 2007 €211.120). En daar bleef het niet bij. Ook andere organisaties waarin hij bestuurlijk actief is verzorgde hij rijkelijk met NCDO-subsidies waaronder de Eduardo Frei Stichting (2004 €100.000, 2007 €90.000). Als voorzitter van het NCDO is hij ook actief binnen de Knowledge and Advisory Centres http://www.worldconnectors.nl/index.php?id=45&c=10 waaraan onder meer zijn CDA-collega Doekle Terpstra en de zeer omstreden moslimfilosoof Tariq Ramadan deelnemen.
Van Gennip is ook een groot voorstander van Gemeentelijke Samenwerking met Ontwikkelingslanden en zit daarvoor in de adviescommissie van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Een organisatie die in dit kader mede verantwoordelijk is voor de enorme bedragen die via gemeenten naar het buitenland vloeien en nauw samenwerkt met en mede gesubsidieerd wordt door het NCDO (meer dan 300.000 euro in 2009) http://www.vng.nl/smartsite.dws?id=35434.
En dan hebben we ook nog het vice-voorzitterschap van Van Gennip bij Vluchtelingenwerk Nederland. De organisatie die niet alleen al jarenlang het indammen van de enorme asielzoekerstroom naar ons land saboteert, maar door haar activiteiten ook een aanzuigende werking heeft. Zo is Vluchtelingenwerk Nederland ondermeer verantwoordelijk voor het tot stand komen van het Generaal Pardon. Een pardon dat in gang werd gezet door een machtige lobby onder de naam ‘26.000 gezichten’. In deze lobby liep Van Gennip hand in hand met de zojuist door U aangestelde informateur Ruud Lubbers en Doekle Terpstra, de voorzitter van de HBO-raad en ICCO.
ICCO is een Interkerkelijke organisatie, opgericht in 1964 en houdt zich ook bezig met ontwikkelingssamenwerking. Voor de periode 2007-2010 ontving ICCO 525.000.000 euro aan overheidsgeld. De organisatie was nauw betrokken bij het Filippijnse verzet en onderdeel van het laakbare onderzoek dat Van Gennip in opdracht van Jan Pronk uitvoerde. In een reactie lieten zij in De Volkskrant van 5 juni 1990 weten: “Steun aan gewapend verzet blijft voor ICCO mogelijk.”
De voorganger van Doekle Terpstra bij ICCO was het prominente CDA-lid Tineke Lodders. Zij was de voorzitter over de periode januari 1996 tot 1 januari 2006. Zij is tevens voorzitter van de Raad van toezicht Samenwerkende Hulp Organisaties en zit sinds september 2007 ook in het bestuur van de NCDO. Lodders is ook voorzitter van het Landelijk Beraad Stedenbanden Nederland-Nicaragua dat over de periode 2007-2010 €2.000.000 aan subsidies mag incasseren. Als lid van de CDA-fractie in de Eerste Kamer hield zij zich vooral bezig met ontwikkelingssamenwerking, ruimtelijke ordening en milieubeheer en sociale zaken.
Ook andere CDA’ers zijn in dit verband zeer noemenswaard:
Gerrit Terpstra en Pieter Kooijmans, beiden onder meer lid van de Raad van Toezicht van de Stichting Vluchteling die voor de periode 2007-2010 6.419.725 euro subsidie ontvangt.
Jan Schinkelshoek, de voormalige campagne-woordvoerder van lijsttrekker Lubbers in 1986 en 1989. Schinkelhoek is lid van het bestuur van de Nederlandse stichting ‘Press Now’, die voor de periode 2007-2010 9.966.144 euro aan subsidie ontvangt.
En dan noem ik nog het recentelijk opgerichte ‘Rights Forum’, dat zich met het conflict tussen Israel en de Palestijnen bezighoud. Een forum waaraan de CDA’ers Dries van Agt, Hans van den Broek, Frans Andriessen, Pieter Kooijmans, Tinneke Lodders, Doekle Terpstra en Bert de Vries deelnemen. Een forum waarvan de subsidies nog niet bekend zijn, maar met grote waarschijnlijkheid uit de eerdere beschreven subsidiekanalen komen.
Tja en zo kan ik nog wel een tiental pagina’s vullen met vergelijkbare belangenverstrengelingen die onderhandelingen over een rechts Kabinet zo goed als onmogelijk maken.
Ik sluit deze brief af aan U met het interessante gegeven dat uw zoon Constatijn voorzitter is bij de Stichting The Hague Process on Refugees and Migration. Een stichting waar zowel Jos van Gennip als de door u aangestelde nieuwe informateur via de afdeling ‘Club of the Hague’ lid van zijn, een stichting die nauw samenwerkt met SID en subsidie ontvangt van ondermeer de ministeries van Justitie en Buitenlandse Zaken, de gemeente Den Haag, Vluchtelingenwerk, ICCO, Novib en de NCDO.
Hoogachtend,
Peter Siebelt
————————————–
Kopie aan:
De Fractievoorzitters
Maxim Verhagen CDA m.verhagen@tweedekamer.nl
Mark Rutte VVD m.rutte@tweedekamer.nl
Geert Wilders PVV g.wilders@tweedekamer.nl
Emile Roemer SP e.roemer@tweedekamer.nl
en aan de (in)formateur Ruud Lubbers via info@uaf.nl

Waardering:
Loading …

Door Vrijspreker, topic: Belastingen, Cultuur, Economie, Ingezonden, Overheid, Politiek, Subsidie Industrie, Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.

Reacties
Pagina’s: [1] 2 » (60 reacties)

Reactie van Hub Jongen (24-07-10, 12:59) 1

Schokkend om deze feiten zo bij elkaar te zien.
En het wordt steeds meer onbegrijpelijk dat de brave burgers gewoon doorgaan met steeds meer belasting te betalen ter meerdere eer en glorie van de politici.

Reageer op deze reactie

Reactie van P.E. Middelkamp (24-07-10, 13:11) 2

Het lijkt niet voor de hand te liggen dat het linkse echelon van het CDA zo maar in een kabinet met de PVV gaan zitten. Immers de PVV is tegen allerlei overbodige subsidies. Zouden we er op kunnen vertrouwen dat de PVV de poot stijf houdt, of is dit zogenaamd “wisselgeld”? Als we het CDA horen praten is het niet de ideologie wat we horen, maar de kassa.

Reageer op deze reactie

Reactie van Henk (24-07-10, 13:13) 3

Ook ik vind dit erg schokkend. Je moet kei hard studeren, je moet hard werken, je moet veel belasting betalen. Maar al die gelukzoekers worden gesubsidieerd. Ik voel me als echte Nederlander min of meer in eigen land gediscrimineerd door de overheid.
Om al die gasten naar Nederland te halen hebben ze natuurlijk ook veel invloed in andere landen, waaronder grondstoffen e.d., maar wij echte Nederlanders zitten opgeschept met de criminaliteit. Teveel culturen in 1 land gaat gewoon niet is mijn persoonlijke mening. Op een gegeven moment zal de maatschappelijke draagkracht knappen, want de rek is er bijna uit.
Spy-Nose [6] reageerde op deze reactie.
Tony [13] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van DSV (24-07-10, 13:50) 4

Zeer veel complimenten aan Peter Siebelt voor het opentrekken van deze beerput. Het dreigt een cliché te worden, maar inderdaad: heel schokkend. Door en door verrot is onze politiek.

Reageer op deze reactie

Reactie van Liberty 5-3000 (24-07-10, 13:54) 5

Het zal wel aan mij liggen, maar ik snap deze “brieven” nooit.
Wat willen we er mee bereiken?
De feiten zullen in het beste geval wel kloppen, maar zullen in mijn ogen hetzelfde effect resulteren als dat ik mijn kat uitleg dat hij geen vlees meer mag eten.
Het instituut doet waarvoor het bedacht is.
Men kan geen boot van een auto maken (in de normale zin dan).
pcrs [7] reageerde op deze reactie.
Hub Jongen [15] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Spy-Nose (24-07-10, 14:08) 6

@Henk [3]:
Nuttige brief.
Het adagium “Follow the money” is een wijze raad en voor goede onderhandelaars en politieke propagandisten niet aan dovemans oren.
Laten we afwachten, hoe het balletje rolt.

Reageer op deze reactie

Reactie van pcrs (24-07-10, 14:19) 7

@Liberty 5-3000 [5]: idd, zinloos zweet verspild aan de gedachte dat er iemand van je heersers iets anders dan zijn eigen belang op het oog heeft. Dat er toch ergens nog een goede bedoeling schuil gaat achter hun dwang.
Spy-Nose [8] reageerde op deze reactie.
Hub Jongen [15] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Spy-Nose (24-07-10, 14:56) 8

@pcrs [7]:
De “Brief” zal mogelijk geen directe gevolgen hebben, maar er zal vast ergens wel iets van blijven hangen.
Of een Open Brief een geschikt formaat voor beïnvloeding van de Saaie Meid zelf is, lijkt ook mij aanvechtbaar. De kop klinkt theatraal, dat wel natuurlijk.
pcrs [10] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Jhon (24-07-10, 14:59) 9

Geen enkele macht doet ongevraagd consessies.
Zomin als dat ooit gebeurd is, zomin zal het in de toekomst gebeuren.
Vind uit waar een volk zich gewillig aan zal onderwerpen en je weet precies hoeveel onrecht en kwaad het zal ondergaan. Het zal niet eindigen voor er, met woorden, geweld, of met beide, verzet geboden wordt. Hoever tirannen gaan kunnen, wordt al vooruit bepaald door de duldzaamheid van hen die onderdrukt worden.
Frederick Douglas 1817-1895
pcrs [11] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van pcrs (24-07-10, 15:46) 10

@Spy-Nose [8]: Je moet mi niet proberen de saaie meid te beinvloeden. Het is de foute fantasie van mensen die denken dat veranderingen in de samenleving top down geschieden. Je praat de majesteit anarcho kapitalisme aan en voordat je het weet is je buurman ook bekeerd nadat ze het in de troonrede heeft verwerkt. Als je de samenleving idd top down kon veranderen, dan zou de staat idd werken. Dan zouden al die opgedrongen regeltjes de onderdanen tot betere mensen maken.
Maar zoals liberty schreef, het is een kat proberen te overtuigen vegetarier te worden. Ik zal niet snel begrijpen waarom mensen water naar de zee dragen met dergelijke initiatieven.

Reageer op deze reactie

Reactie van pcrs (24-07-10, 15:48) 11

@Jhon [9]: Die Douglas, ik denk idd dat als je een groep mensen ziet en uitvindt hoeveel ze onderworpen willen worden, dat je dan precies weet hoeveel ze onderworpen zullen worden.

Reageer op deze reactie

Reactie van Peter de Jong (24-07-10, 15:59) 12

@Peter Siebelt
Knap stukje werk! Het blijft iedere keer weer verbijsterend om te moeten lezen in wat voor bananenrepubliek we eigenlijk leven. Ik mis in je brief Kathleen Ferrier en haar dochter Joan bij het NCDO.
Tip: als een brief zo lang is doe je er beter aan de eerste alinea als samenvatting te schrijven, net als bij een artikel.
De Telegraaf (Martijn Koolhoven) gaf vanmorgen je rapport goed (dwz kort en bondig) weer:
http://www.telegraaf.nl/binnenland/7244655/__Subsidiebelangen_CDA_ers__.html?sn=binnenland,buitenland
peter siebelt [16] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Tony (24-07-10, 16:25) 13

@Henk [3]:

Teveel culturen in 1 land gaat gewoon niet is mijn persoonlijke mening.

Het heeft helemaal niets met het aantal culturen te maken, maar met wat die culturen inhouden.
Er zijn legio culturen die zonder noemenswaardige problemen op vreedzame wijze binnen Nederland passen.
Als je alle culturen in Nederland uitbant, met uitzondering van die ene die voor problemen zorgt, zijn de huidige maatschappelijke problemen vrijwel exact hetzelfde.
Multiculturalisme an sich is niet verkeerd. De ideologie erachter, die stelt dat alle culturen gelijkwaardig zijn ongeacht wat die culturen met zich meebrengen, is wat het concept gevaarlijk maakt.
De ideologie achter multiculturalisme komt neer op het gezegde: “Als alle culturen gelijk zijn, is kannibalisme slechts een kwestie van smaak.”
Het verschil tussen het herkennen van waarom een bepaalde andere cultuur slecht is, en het hebben van een probleem met andere culturen an sich, is het verschil tussen rationalisme en nationalisme.
Henk [18] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van pcrs (24-07-10, 16:28) 14

Als iemand een open brief aan de mafia had geschreven, vakkundig hun misdaden blootleggend en welke neef welke rol in de familie speelde, dan vraag ik mij af of de reakties ook geweest waren ‘de brief zal mogelijk geen directe gevolgen hebben, maar..’
Het is net als die man die zijn vliegtuigje in Texas in het IRS kantoor vloog. Die had duizenden brieven aan ze geschreven in de hoop dat enige rechtvaardigheid zou volgen, want ze zeggen tenslotte toch dat ze voor de kleine man opkomen. Het is kennelijk heel moeilijk om onder ogen te zien dat mensen die je met geweld dwingen, gewoon schurken zijn, ook als ze het tegenovergestelde beweren te zijn.

Reageer op deze reactie

Reactie van Hub Jongen (24-07-10, 16:40) 15

@Liberty 5-3000 [5]:
@pcrs [7]:
Als je verwacht dat de “Saaie Meeid” dit gaat lezen en dan onmiddellijk bekeerd is en de juiste maatregelen gaat nemen, dan ben je inderdaad “een beetje optimistisch”.
Zij het stuk zelfs nooit zien.
Maar ik zie dat ook niet als het doel van dergelijke acties.
Er is echter een heel goede kans dat een aantal mensen het wel lezen en dan toch weer extra overtuigd worden van het bedrog dat zich voor hun ogen afspeelt.
Zeker als alles zo met feiten gestaafd wordt als Peter Siebelt het hier doet.
Misschien worden er zelfs mensen door gestimuleerd om ook andere Vrijspreker artikelen of video’s te bestuderen.
Kortom het is moeilijk te bepalen welk soort bericht bij wie terecht komt en wat er mee gebeurt.
Tony [17] reageerde op deze reactie.
Liberty 5-3000 [23] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van peter siebelt (24-07-10, 16:47) 16

@Peter de Jong [12]:
Ik had haar erbij staan maar vond nog een aantal zaken over haar die ik apart ga vermelden. Nog even geduld aub.
Peter de Jong [30] reageerde op deze reactie.
A [51] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Tony (24-07-10, 16:49) 17

@Hub Jongen [15]:
Inderdaad.
Ik denk dat Peter Siebelt niet de illusie heeft dat de geadresseerden denken: “Goh, die Siebelt heeft me een beerput opengetrokken waar ik niets van wist. Daar moesten we maar eens serieus werk van gaan maken.”
Het is natuurlijk maar een schrijfstijl, die vooral tot doel heeft de massa te informeren, in de hoop dat tenminste een aantal van hen wakker wordt.
Probleem blijft wel: Wakker voor welke reden? Want Siebelt is volgens mij geen libertarier, en gelooft uiteindelijk dus volgens mij nog wel steeds dat het huidige systeem de oplossingen in zich herbergt.
Maar ik kan het laatste mishebben. Gezien het feit dat hij hier ook reaguurt, kan hij wellicht zelf eens uitleggen waar hij de oplossing ziet voor een probleem dat net zo past bij politici, als het spelen met een muis bij een kat past.
peter siebelt [32] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Henk (24-07-10, 17:11) 18

@Tony [13]:
Ga ergens anders de intellect uithangen met je AN SICH. Nederland is knap druk!
pcrs [19] reageerde op deze reactie.
Tony [21] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van pcrs (24-07-10, 17:40) 19

@Henk [18]: Is dat een argument?
Tony [20] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Tony (24-07-10, 17:51) 20

@pcrs [19]:
Natuurlijk.
Het argument van iemand die niets beters kan verzinnen.
En verder is de term “an sich” blijkbaar nogal intellectueel voor Henk, wat ook al heel wat over Henk zegt.
Ik heb namelijk altijd gedacht dat het een vrij normale term was.

Reageer op deze reactie

Reactie van Tony (24-07-10, 17:59) 21

@Henk [18]:

Nederland is knap druk!

En wat heeft dat met culturen, discriminatie van Hollanders of geluk zoeken te maken?
Je hebt het namelijk helemaal niet gehad over “drukte”.
pcrs [22] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van pcrs (24-07-10, 18:58) 22

@Tony [21]:
Wist je dat je de hele wereldbevolking 1 meter uit elkaar geplaaatst alle 6 miljard in de provincie Groningen kwijt kunt?
Tony [26] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Liberty 5-3000 (24-07-10, 19:05) 23

@Hub Jongen [15]:
Hub,
Daar ben ik het mee eens. Ook ik was niet van de een op andere dag een ancap.

Reageer op deze reactie

Reactie van Sandokan (24-07-10, 19:09) 24

Peter!
Ik heb je al een mailtje gestuurd voor een gesprekje. Hier is de genius weer aan het werk. UITSTEKEND stukje met dito onderbouwde gegevens. Kijken wat onze politieke vrinden (?) ermee gaan doen. Het zal wel oorverdovend stil blijven in het Haagje. Dat staat in schril contrast als er iets gezegd wordt over de nieuwe landgenoten…

Reageer op deze reactie

Reactie van alidas (24-07-10, 19:29) 25

Ik ben blij dat dit uit gekomen is,daarom zijn ze zo tegen de PVV,ze raken subsidietjes kwijt,kunnen hun zakjes niet meer vullen ,afgelopen met dat geld smijten.Doeke zeg eens waar is jou geld heen gegaan.Jij moet voor het gerecht gedaagd worden met de rest van die zakkenvullers.

Reageer op deze reactie

Reactie van Tony (24-07-10, 20:23) 26

@pcrs [22]:

Wist je dat je de hele wereldbevolking 1 meter uit elkaar geplaaatst alle 6 miljard in de provincie Groningen kwijt kunt?

Kijk, dat zou nou druk zijn.

Reageer op deze reactie

Reactie van Stender (24-07-10, 21:28) 27

Goede brief, complimenten.
Inderdaad confronterende feiten, ik schrok van de hoeveelheid geld alleen al naar deze selectieve organisaties gaat.
Wellicht een naïeve vraag, maar in hoeverre wordt er normaliter gereageerd op dergelijke open brieven?

Reageer op deze reactie

Reactie van HJ (25-07-10, 01:46) 28

Och, de VVD blaast in deze ook haar toontje mee. Voorhoeve is voorzitter van de raad van toezicht van Oxfam Novib. Ik beschik even niet over de financiele gegevens van laatste 4 tot 5 jaar, echter over 2008 alleen al bestede deze toko 193 mln, waarvan slechts 28 mln afkomstig was van particuliere donateurs. Niet alleen CDA-ers houden zich met dit soort hobbies bezig, de VVD is net zozeer ingeburgerd in het linkse baantjes circuit. Alleen is dat wellicht nog iets minder bekend.

Reageer op deze reactie

Reactie van Aart Liberty (25-07-10, 02:25) 29

Eigenlijk brengt deze open brief helemaal niets nieuws en heeft publiceren van zoiets weinig zin. De politiek trekt zich toch geen ene moer aan van wat de kiezer wilt. Maar achter iedere “open brief” zit ook vaak een ander belang, dat hier niet wordt genoemd. Meneer Peter Siebelt prijst zichzelf aan als” “onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme”. Wat Peter Siebelt er niet bijzet, is dat hij een fanatiek volger is van de Zionistische belangen en uiteraard een PVV keizer is. Voor wat meer informatie over Siebelt, lees het verhaal op deze link: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2009/12/keesje-maduraatje-2.html
peter siebelt [31] reageerde op deze reactie.
Hub Jongen [34] reageerde op deze reactie.

Reageer op deze reactie

Reactie van Peter de Jong (25-07-10, 02:34) 30

@peter siebelt [16]:
Op het artikel in de Telegraaf in 1 dag al 846 reacties! Je hebt wel wat losgemaakt. Knap werk!
===
Ik zou in dit verband ook willen wijzen op het drama in 2009 rond de zorginstelling voor verstandelijk gehandicapten Philadelphia , waarvan de bestuurders en commissarissen geheel uit CDA-ers bestond ( ons kent ons) en door deze lieden ( o.m. Frits Brink, Elco Brinkman , Hirsch Ballin) naar de afgrond is gebracht. Ondanks het wanbeleid incasseerden deze zakkenvullers 500.000 e aan gouden handdrukken. En deze Partij wil de PVV de maat nemen ? Farizeeers !!
pieter, huizen | 17:54 | 24.07.10
Iedere burger in Nederland weet dit en al jaaaaaaaaaaaaaaren… nogmaals , het wordt tijd dat het leger of het volk zelf ingrijpt. Want dit gaat natuurlijk nergens meer over! En dan hebben politici nog het lef over Bouterse te miepen! als zij niet corrupt zijn en alsof hier geen politieke tegenstanders worden vermoord… hahaha!! Het is tijd voor pek en veren!!
Linda, Den Haag | 17:03 | 24.07.10
Jammer dat dit niet bekend was voor 9 juni jl. Maar ach, de PvdA is van hetzelfde laken een pak, alleen verstaan die de kunst zieltjes te winnen door bepaalde groepen (niet-autochtonen uiteraard) met grote zakken geld, snoepreisjes, theekransjes, subsidies, etc. te paaien. Dat onze hulpeloze bejaarden liggen verrekken in hun dagluiers, het onderwijs om te huilen is, ach, dat is in hun ogen slechts een onbeduidend nevenverschijnsel. Blij dat ik PVV heb gestemd. Geert, houd de rug recht!!!!!
Marianne, Zaltbommel | 16:21 | 24.07.10
Ontzettend! Wat een land.
Gerard, Rotterdam | 16:04 | 24.07.10
Peter Siebelt goed gedaan, dit is nog eens echt werk. Alles boven water halen, van links en rechts.
c, zwin | 15:58 | 24.07.10
Wat is de politiek toch een vies spelletje! Gatver..Ben ex zakenman en kijk met een verachtelijke blik naar alle politici uit de huidige tijd. Lubbers speelt ook een vies spel in opdracht van de koningin. Zo zoetjes aan genoeg redenen om van dit land te kotsen.Maar eens komt het volk in opstand en zal ook het koningshuis dienen te vertrekken, met al die aangetrouwde opvreters erbij…
Ben-het-zat, Lelystad | 15:52 | 24.07.10
“en het respecteren van de beginselen van de rechtsstaat” volksvertegenwoordigers… Ironie blijft leuk.
Henk, Utrecht | 15:27 | 24.07.10
En zo zie je duidelijk hoe de subsidie mafia een enorme macht is geworden in Nederland. Ambtenaren en subsidie trekkers zijn bang om hun positie te verliezen. Het is te eng voor woorden geworden in dit land. Maar zoals zoveel mensen die WEL wat kunnen vertrek ook ik naar het buitenland. Nederland is voor de middelmaat waar geen talent hoort te zijn. Een land waar links een vervanging voor het woord lui is geworden.
Lisa Verbeet, Amsterdam | 15:12 | 24.07.10
Peter Siebelt bedankt. Een van de (erg) weinige journalisten die zijn werk (zelf) doet, niet van die copy/paste leeghoofden.
Jeannette, A’dam | 15:03 | 24.07.10
Tja, en wij ons maar afvragen waarom we tot onze 67-ste moeten doorwerken. Over onze ruggen vieren deze subsidiesponsen feest. Lubbers heeft ook dik boter op zijn hoofd. Ben blij PVV gestemd te hebben, elke dag weer. Misschien (nog) niet de ideale club, maar daaraan wordt gewerkt.
Harry, Enschede | 14:53 | 24.07.10
Tendentieus stukje hoor. Waarom mogen politici geen baan bekleden bij goede doelen. Zo kan je alles wel lelijk maken.
kees key, zoetermeer | 14:43 | 24.07.10
Bezuinigingen bij politie, zorg, onderwijs, brandweer, gezondheidszorg verhoging AOW-leeftijd, enzovoorts. Kan me begrijpen dat ze niet meer weten waar ze geld voor bovenstaande nog vandaan moeten halen. Geef je toch de vergrijzing de schuld.
wegbezuinigde, nederlander | 14:19 | 24.07.10
PvdA wil niet omdat ze miljarden en de baantjes kwijt zijn voor massa-immigratie(stemvee) en het CDA brengt de miljarden naar het buitenland. Ben benieuwd waarom PECHTOLD zo tegen rechts is.
lia, enschede | 14:13 | 24.07.10
Hoe kan ik aan dit verslag van Peter Siebelt komen ? Leuk om bij spreekbeurten van politici op verkiezingsbijeenkomsten in het land te gebruiken.
Roel, Den Haag | 14:08 | 24.07.10
Ongehoord, terwijl er steeds meer wordt gekort op verzorgingstehuizen, bejaardenzorg, politie en ga zo maar door. Er in Nederland voedselbanken nodig zijn. Het CDA noemt zich ook nog een christelijke partij. PVV maak vlug een eind aan deze geldsmijterij.
H, Weert | 14:01 | 24.07.10
Hier komt een HELE grote stinkende aap uit de mouw ! Het politieke cynisme kent geen grenzen ! Gelukkig heeft een groot deel van de Nederlandse bevolking al jaren intuitief in de gaten gehad WAT het echte morele gehalte van onze parlementariers was. En hebben ze op Pim en op Geert gestemd . Hopelijk gaat nu eindelijk de BEZEM eens door deze zwijnestal !
S. Temvee, Utrecht | 13:52 | 24.07.10
Het is gewoon een grote corrupte boel. Ik heb er geen vertrouwen meer in. Goed bedoelde afspraken voor de rechten van de inwoner van onze wereld worden al jaren lang ondermijnt… dit voor het eigenbelang van een groep machtsbeluste geldgraaiers. Er bestaat geen vrijheid. We zijn allemaal slaven van een falend systeem.
-, – | 13:49 | 24.07.10
Siebelt maakt in zijn artikel kennelijk geen onderscheid tussen belangenverstrengeling en opkomen voor je principes. Aangezien de onderbouwing hiervan ontbreekt, kan ik dit artikel niet anders dan als suggestief bestempelen.
Michael de Jong, Heemstede | 13:46 | 24.07.10
Stop de verdoekeling van de samenleving.
ADF, Barendrecht | 13:45 | 24.07.10
De totale Nederlandse politiek stinkt! Maar de Nederlander staat erbij en kijkt er naar!Alleen op het internet laat men zich horen!
A, Rotterdam | 13:42 | 24.07.10
Zie blz 14 en 20 bestuursverslag/jaarrekening ncdo.nl> de reorganisatiepot is vorig jaar met 1.5 miljoen toegenomen, gewoon even je personeelslasten een miljoen te hoog inschatten etc.. Ze zien de bui in ieder geval al hangen en hebben vast op kosten van de belastingbetaler verzachtende maatregelen genomen.
gerard, groningen | 13:06 | 24.07.10
logisch dat men de PVV haat, gaat niet om politiek maar om de poen
Jp, Diemen | 12:52 | 24.07.10
Kunnen we niet beter eerst het Jezuïten probleem oplossen?
Martin, Amsterdam | 12:39 | 24.07.10
Mooi dat de subsidie-beerput opengaat, al is het maar een klein stukje. De meesten weten natuurlijk allang dat het één grote kliek is in Den Haag waar baantjes en subsidie naar elkaar geschoven wordt. Wat ben ik in mijn nopjes met de PVV die er voor zorgt dat dit allemaal bekend wordt. Nu de kraan nog dicht zien te krijgen !
adjuh, deventer | 12:17 | 24.07.10
Dit had ik niet voor mogelijk gehouden! Wie is er hier de politieke wolf in schaapskleren? Kan het CDA hiervoor niet vervolgd worden? Dit is georganiseerd jatten van de werkende Nederlanders.
Frenco, Hilversum | 12:14 | 24.07.10
Schreeuwen tegen je beeldscherm helpt niet.
Altar, Nederland | 11:56 | 24.07.10
Kijk, nou beginnen de puzzelstukjes op zijn plaats te vallen en wordt de aversie van het CDA tegen de PVV ineens heel logisch. Ik ben totaal geen Wilders fan maar als je hier leest wat een geld er om gaat in die ontwikkelingsorganisaties… daar staat je verstand bij stil. En ik had het kunnen weten, heb zelf jaren bij Cebemo en EuronAid gewerkt, waar Jos van Gennip ook directeur geweest is. Allemaal geldverspilling. Goederen verzenden in regentijd, zodat t alleen maar weg staat te rotten in de opslagruimtes. Zo zonde
Ineke, Leiden | 11:17 | 24.07.10

Voor elk wat wils

Over anaconda15

1.80 meter lang blauwe ogen Nederlands Techneut en gek op wetenschap Erg handig en visionair
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Staatsschuld en linkse kabinetten met link tot Technoleaseconstructie

  1. Jaro zegt:

    even iets heel anders; bovenaan de pagina staat een foute Engelse vertaling. Er staat ‘Durch’ ipv ‘Dutch’. I sure as shit ain’t Durch…;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s