RE: Juist nu 300.000 huizenbezitters in de financiele problemen komen, hangt Cohen er een donderwolk bij

 
BioBekijk alles van Han van der HorstWord fanAbonnement

Han van der Horst

Han van der Horst Historicus

15 november 2011 Reageer (70) 1741 x bekeken Politiek RSS

Cohen, verzin iets beters!

Juist nu 300.000 huizenbezitters in de financiele problemen komen, hangt Cohen er een donderwolk bij

300.000 huizenbezitters komen binnen een paar jaar in de problemen. Toch wil Cohen tornen aan de hypotheekrenteaftrek. Dat is zeer riskant en er zijn zoveel betere plannen te verzinnen.
De Pvda is voor beperking of afschaffing van de hypotheekrente-aftrek, heeft Job Cohen verklaard. Dat premier Rutte onverkort aan de bestaande fiscale voordelen vasthoudt, noemde hij “onverantwoordelijke gedrag”. Een paar uur na zijn uitspraak verscheen een alarmerend rapport van het Amerikaanse bureau Dynamic Credit: 300.000 huiseigenaren komen binnen afzienbare tijd in moeilijkheden als hun eerste rentevaste periode afloopt. Zij hebben geen buffer om de dan te verwachten verhoging van de rente te dragen. Zeker als ze ook nog eens  door allerlei crisisbezuinigingen worden getroffen. Het gaat vooral om mensen die op de top van de markt hebben gekocht met een groot aflossingsvrij gedeelte op hun hypotheek.  Die zijn volgens Dynamic Credit “sub-prime”. Met andere woorden: wij hebben nu ook ons rommelhypothekenprobleem. Herinnert U zich nog hoe drie jaar geleden Noud Wellink en de politiek opschepten over het geweldige toezicht op de hypotheekmarkt? Bij ons kon zo iets niet gebeuren. Mocht U Dynamic Credit niet vertrouwen, dit bureau heeft al sinds 2000 met klem gewaarschuwd tegen de toestanden op de Amerikaanse woningmarkt.

Juist nu 300.000 woningbezitters financieel onweer aangezegd krijgen, hangen Cohen en de PvdA er een donderwolk bij.

Moet de hypotheekrente-aftrek dan heilig en onschendbaar blijven zoals de gedoogpartners willen? Er zijn argumenten genoeg om kritisch naar dit belastinginstrument te kijken maar dat zou je dan moetendoen  in een veel breder kader.  De Pvda – zo bleek gisteren – wil graag een Nationaal Woonakkoord waaraan zoveel mogelijk partijen en instanties deelnemen.  Dat wordt dan een ingewikkeld compromis, tot stand gebracht door de politiek, het maatschappelijk middenveld, het bedrijfsleven en een franje van belangenorganisaties.

Dit alles is de beste manier om huizenbezitters de stuipen op het lijf te jagen. Ze weten maar een ding: met die hypotheekrente is het afgelopen. Job Cohen laat straks een extra rekening bezorgen en dan gaan ik, mijn partner en mijn kinderen definitief kopje onder.  Allerlei lieden – geleerden, machthebbers, captains of industry, politici – geven af op de aflossingsvrije hypotheken, terwijl zij zich onderscheidden door een verpletterend stilzwijgen, toen deze een paar jaar geleden de consument massaal werden aangesmeerd. “U kunt het best betalen. Ik zal het U voorrekenen. Als U blijft huren, bent U een dief van Uw eigen portemonnee”.  Wie nu merkt dat zijn hypotheek geen toegangsbewijs naar een zorgeloze toekomst is maar een molensteen, heeft geen vertrouwen in een Nationaal Woonakkoord dat zal worden afgesloten door een elite die niet verder komt dan het dempen van de put, nu het kalf verdronken is.

Van de PvdA mag je meer verwachten dan een oproep tot een Nationaal Woonakkoord. Dat is net zo lullig en zinledig als de periodieke oproepen tot onorthodoxe maatregelen. Dat is ook leegpraat. De Pvda is de hoedster van de Nederlandse sociaaldemocratie met haar traditie van gedegen plannen. Ze dient zich die erfenis waardig te tonen. Ze moet zelf met een uitgewerkt plan komen.

Dit plan gaat over het aanpakken van de woningnood – want die is op even grote schaal terug in Nederland als in 1950. De wachttijden voor een corporatie-huurwoning zijn tenminste weer even lang als toen – over het aanpakken van de woningnood dus.  In dat kader komt de hypotheekrente-aftrek aan de orde. Dat gebeurt in de totale context van het Nederlands belastingstelsel. Vraag: wat zijn de gevolgen voor de koopkracht als afschaffing van de hypotheekrente-aftrek gepaard gaat met een verlaging van de loon- en inkomstenbelasting?

Moeten wij net als in de jaren vijftig weer een groot bouwprogramma beginnen al was het alleen maar om starters kansen te geven?  En om de zieltogende bouwsector weer op gang te helpen. Dat soort dingen hebben ze in Singapore ook een paar keer met succes gedaan. Kunnen wij leren van buitenlandse voorbeelden, bijvoorbeeld het Duitse bouwsparen of is dat in Nederland niet bruikbaar? Et cetera, enzovoorts

De PvdA moet met haar eigen oplossingen komen. Dat schept vertrouwen. Daar kun je aanhang mee werven. Niet met losse opmerkingen zoals die van maandag.



 

Mis niets: Volg Joop op Twitter, vind Joop leuk op Facebook

 

Laatste Reacties (70) Reageer Reacties in wachtrij: 0

  • jozefjacob rachel, wo 16 november 2011 10:53 Reageer op jozefjacob

    jozefjacob Ik ken die cijfers niet maar ik neem aan dat die 300.000 woningbezitters in dit artikel bijna allemaal woningen van tussen 150.000 tot rond 350.000 euro in waarde hebben. Voor woningbezitters met woningen boven 500.000 euro in waarde hebben ze bijna allemaal in eerste instantie helemaal geen HRA nodig neem ik aan! Dit extra geld (i.p.v. maandelijks terug te stoppen naar de bankrekeningen bij deze categorie) kan zeker goed aan de zorg, de veiligheid, het onderwijs, het openbaar vervoer, kunst en cultuur enz. besteden zijn.

    gedwongen ontruiming

     

  • Binnen 10 jaar zijn er 1 miljoen daklozen in Nederland

       .
Dat klinkt ongelooflijk, maar het is een logisch gevolg van het regeringsbeleid dat heden wordt
gevoerd. Want de regering heeft reeds enkele jaren geleden afgesproken met de
woningbouwverenigingen dat er honderdduizenden goedkope woningen worden afgebroken.
In de plaats daarvan komen duurdere woningen. Vanuit de EU is er druk om als, in verhouding
met de huidige prijs van de woningen, een te lage huur wordt betaald, deze op te trekken.
Daarvoor is er een belastingmaatregel in de maak, die de woningbouwverenigingen dwingen
om de huur te verhogen. Daarnaast wil de minister alle iets duurdere huurwoningen vrijgeven
op de woningmarkt, waarvan een prijsverhogende werking wordt verwacht.
Naast deze maatregelen op woninggebied is er een toenemende last op de schouders van met
name de lagere inkomens. Ik noem er slechts een paar. De verhoging van de kosten van
zorgverzekering, de hogere energiekosten, het verminderen van subsidies, hogere kosten van
opleiding van de kinderen, inflatie die niet in lonen en uitkeringen gecompenseerd word, lagere
uitkeringen of meer kosten die voor eigen rekening moeten worden genomen, omdat ze niet
meer onder de dekking van verzekeringen of overheidsbijdragen vallen. Hierdoor stijgen de
lasten aanmerkelijk. Het gevolg is dat de lagere inkomens niet meer rond kunnen komen en de
meerkosten niet meer met bezuinigingen kunnen compenseren.
Om de gaten te dichten wordt er geleend. Soms niet altijd dringend noodzakelijk en
vermijdbaar. In toenemende mate is het lenen echter pure noodzaak en ook onvermijdelijk,
omdat de inkomsten te weinig zijn voor de noodzakelijke en onvermijdbare uitgaven. Dat kan
maar een bepaalde tijd goed gaan. Daarna komt onvermijdelijk het moment dat rekeningen niet
meer betaald kunnen worden. Eerst zal, bij goede gezondheid, de zorgverzekering niet meer
betaald worden, de energiekosten en daarna de huur. Het strenge beleid van verhuurders zorgt
ervoor dat reeds na drie maanden er uit huis zetting kan komen. Dan zijn de mensen dus
dakloos. En omdat er steeds meer goedkope woningen verdwijnen en er een druk zal ontstaan,
vanuit mensen met een iets hoger inkomen en met een duurder huis, om een goedkoper huis te
huren, opdat zij nog rond kunnen komen, zal het terug huren van een woning een schier
onmogelijke zaak zijn voor heel veel mensen.
Ook wonen in een woonwagenkamp of in een stacaravan op een camping of dergelijke is
onmogelijk gemaakt. De woonwagenkampen, voor zover die nog bestaan, zitten vol en
daarbuiten is legaal wonen verboden. (Behalve natuurlijk in een officiële woning.) Daar komt
nog bij dat het Sofi-nummer wordt gewijzigd in een Burger Service Nummer (BSN), die elke
Nederlander (of legale buitenlander) krijgt als hij/zij is ingeschreven in de basisadministratie
van een gemeente. Wie niet hierin is ingeschreven, bestaat niet volgens de wet. Dus, ook al
gaat de in Nederland gevonden stamboom van mensen terug tot in de Middeleeuwen of
vroeger, dan nog kent de wet deze mensen niet, als zij niet zijn ingeschreven in de
basisadministratie van een gemeente. Zij zijn dus in feite en in de praktijk stateloos en illegaal.
Zij zullen zonder twijfel ook als zodanig worden behandeld.
Natuurlijk zouden gemeenten, ook als zij er geen hebben, ruimte voor een woonwagenkamp
kunnen creëren, met de mogelijkheid om voor een redelijke prijs een stacaravan te huren.
Hierdoor zouden mensen in ieder geval nog een dak boven het hoofd hebben, al is het geen
officiële woning. Maar vele van de mensen, die dakloos worden, lopen een verhoogd risico
afhankelijk te worden van een uitkering, als zij dat al niet zijn. Voor zover dat uitkeringen zijn,
die niet door de gemeente betaald hoeven te worden, is dat geen probleem. Echter, in verband
met de anti-discriminatie wetgeving kunnen mensen met een uitkering van zo’n goedkope
sociale voorziening niet worden uitgesloten. En de regering heeft er voor gezorgd dat de
gemeenten zelf de bijstandsuitkeringen moeten gaan betalen. Het potje dat zij daarvoor kregen
moet voldoende zijn, als er tekort is dan moeten zij zelf bijbetalen, als er over is mogen zij dat
in eigen zak steken. Het is dus in het eigenbelang van de gemeenten om zo min mogelijk
mensen, die afhankelijk zijn van een uitkering, of ervan afhankelijk kunnen worden, tot de
gemeentelijke basisadministratie toe te laten. Daarom zullen woonwagenkampen ook niet
gesticht worden, of worden uitgebreid.
De gevolgen voor de mensen die dakloos worden zijn geweldig groot. Wie niet staat
ingeschreven, bestaat niet voor de wet. Dus geen uitkering. Ook geen AOW meer, ook al heeft
men het hele leven in Nederland gewoond, omdat wie niet voor de wet bestaat, ook geen
uitkering van de Staat kan krijgen. Geen verzekering van welke aard dan ook, want hiervoor is
een BSN nodig. Geen bankrekening, want ook daarvoor is er een BSN nodig. En omdat er
geen adres of bankrekening is, is er waarschijnlijk ook geen uitkering van de opgebouwde
pensioenen, omdat deze mensen officieel niet meer bestaan. Geen opleiding voor de kinderen.
Misschien nog wel de basisschool, omdat het BSN wordt toegekend als de kinderen 12 jaar
oud zijn, maar als deze leeftijd vervroegd wordt, dan ook geen basisschool meer. Voortgezet
onderwijs kan helemaal vergeten worden, want daarvoor is wel een BSN noodzakelijk.
Ook geen legale baan, ook daarvoor is een BSN nodig én een inschrijving in de
basisadministratie van een gemeente. Want vanaf juli 2006 moet elke werkgever vooraf aan de
Belastingdienst opgeven wie in dienst treedt. De koppeling tussen Belastingdienst en de
basisadministraties van gemeenten zorgt ervoor dat precies bekend is wie niet ingeschreven
staat. Die mensen kan dan legaal werken worden geweigerd, onder dwang van een boete voor
zijn/haar werkgever. De dakloze bestaat immers niet meer voor de wet, dus legaal werken zal
zonder twijfel worden verboden. Wel heeft de regering een kiertje voor illegaal/legaal werk
opengelaten, ter wille van de rijkere Nederlanders. Iemand mag namelijk in en rond een woning
drie dagen per week werken, zonder afdracht van loonbelasting en zonder opgave van een
BSN. Het gevolg van de grote dakloosheid in de nabije toekomst is dat deze mensen voor een
zeer laag uurloon kunnen worden ingehuurd, weliswaar voor maximaal drie dagen per week,
maar twee of drie huishoudelijke hulpen geeft toch zeven dagen per week een bediende. Het
zelfde geldt voor onderhoud van de tuin, klussen in en bij de woning en dergelijke.
Hierdoor zal veel werk, die nu nog duur betaald wordt aan een bedrijf, of in een beschermde
baan, verdwijnen. Onder de laag opgeleiden zal een grote werkeloosheid blijven bestaan. De
druk, die nu reeds bestaat, om het minimumloon te verlagen of af te schaffen zal toenemen en
dit zal dan ook gebeuren. Het gevolg daarvan zijn nog lagere lonen voor de laagstbetaalden,
waardoor nog meer mensen in financiële problemen komen en hun legale woonadres
kwijtraken. Hierdoor zal het aantal dakloos geworden mensen alleen maar meer toenemen.
Aangezien de vele daklozen toch ergens moeten blijven, zullen op braakliggende terreinen aan
de rand van stad of dorp zelfgebouwde hutjes of oude caravans komen. Die zullen
waarschijnlijk meestal wel ‘gedoogd’ worden. Een enkele menslievende gemeente zal er
misschien zelfs een waterkraan plaatsen, of zelfs toiletunits. Maar de bewoners zijn in de
praktijk volkomen rechteloos en overgeleverd aan willekeur. Zij hebben geen identiteitsbewijs,
die wettelijk verplicht is. Zij bestaan niet voor de wet en zijn dus volledig afhankelijk van de
goedheid van ambtenaren en werkgevers. Hun woonsteden kunnen, ook zonder waarschuwing,
willekeurig worden geruimd, als het de overheid zo uitkomt. Zij kunnen worden gearresteerd
en opgesloten naar willekeur en hun behandeling is enkel afhankelijk van de goede (of kwade)
wil van anderen. Doodseskaders, die ‘lastige’ bedelaars of thuisloze kinderen vermoorden,
kunnen wij in de toekomst ook in Nederland verwachten.
En dit zijn nog maar een paar van de zeer nare gevolgen voor de getroffen armen, er zijn er
nog veel meer. Maar de belangrijksten zijn nu wel aangegeven.
Voor de regering heeft dit beleid wel de nodige gunstige gevolgen. De kosten van de
vergrijzing zijn minder hoog, omdat vele mensen volgens de wet niet meer bestaan, dus ook
geen AOW meer behoeven te ontvangen. De kosten van de gezondheidszorg neemt af, omdat
vele mensen niet meer binnen de criteria voor verzekering vallen. Trouwens, door de hoge
kosten van de zorgverzekering, zullen ook vele mensen met een adres, dus bestaand voor de
wet, geen zorgverzekering meer hebben, omdat zij die niet kunnen betalen. En een rigide
incassobeleid van de premie zal mensen nog eerder in een dakloze situatie brengen. De
statistieken geven bovendien mooi aan dat er minder bijstandstrekkers zijn en de
werkeloosheid daalt, omdat velen zich niet meer mogen en kunnen inschrijven als
werkzoekenden. Ook de kosten van opleiding daalt, omdat vele kinderen de toegang tot het
onderwijs wordt ontzegd. Kortom, financieel zeer voordeling voor de boekhoudende overheid.
Dat hiervoor vele honderdduizenden, ik zelf schat meer dan een miljoen, mensen in de diepste
uitzichtloze en wanhopigste armoede worden gedwongen, is kennelijk bijzaak. Ook dat binnen
tien jaar de hongerdood voor vele mensen heel normaal is geworden. Dat hele generaties van
alle ontwikkeling worden verstoken, is kennelijk ook niet van belang. Maar het bevordert wel
de goedkope arbeid ten behoeve van de rijke bovenlaag en de nederige houding van mensen,
die de keuze hebben alles van hun baas te nemen of te verhongeren. En de regering is er
tenslotte niet voor het gehele volk, maar enkel voor de elite, toch? Hun hele beleid bewijst dit,
want die lijkt er op gericht om de rijken rijker en de armen armer te maken.
Hoe dit onmenselijke en asociale beleid kan worden tegengegaan, weet ik ook niet. Temeer
daar de grootste regeringspartij weliswaar de C van christelijk in zijn naam heeft staan, maar
reeds lang geleden is vergeten wat dit betekent. Ik bestrijd dat dit beleid ook maar iets met
christelijk denken te maken heeft. Van de elitepartijen, die ook in de regering zitten, mag geen
arm mens iets verwachten, want die zijn er enkel voor de rijken en superrijken. Maar ook van
de grootste arbeiderspartij mag niets worden verwacht, omdat hun politieke leider er
persoonlijk aan heeft meegewerkt dat de rijken een forse belastingverlaging kregen in 2001,
welke in de jaren daarna natuurlijk bij de armen is teruggehaald. Wat ook het gebrek aan
oppositie van deze partij verklaart. De partijen helemaal aan de linker zijde hangen theorieën
aan, die de praktijk reeds lang als onhaalbaar heeft bewezen. Bovendien zal elke regering de
‘kleine marges van de politiek’, zoals den Uyl die noemde, tegenkomen. Daarbij komt dat deze
ontwikkeling in Nederland niet uniek is, want die is in heel Europa gaande. Dus ook een
andere regering zal de armoede-val, die de regering gepland heeft, niet tegenhouden. Alleen de
angst voor een algemene volksopstand kan dit nog gedeeltelijk tegenhouden, maar voor een
aantal maatregelen zal terugdraaien zonder twijfel door de elite, en daarom door de regering,
worden geblokkeerd. Ze zijn voor hen té profijtelijk.
Cor Huizer.
PS. In dit artikel staat wat er gaat gebeuren, wat ons te wachten staat. Het waarom vindt u
echter in mijn boek “Slavernij is economische noodzaak”. Daarin staat een duidelijke analyse
van hoe rijken met armen omgaan en waarom de armoede van veel mensen nu wordt
bevorderd. Bijvoorbeeld in hoofdstuk 13, welke over de globalisering gaat. Maar om het
waarom goed te begrijpen is het hele boek nodig. Alhoewel ik, toen ik enkele jaren geleden dit
boek schreef, de kwaadaardige vorm, het cynisme en de snelheid van uitvoering duidelijk heb
onderschat. Het is in werkelijkheid nog veel erger dan ik toen reeds vermoedde.

  • Onderbouwing van het artikel over 1 miljoen daklozen.
  •  
    U vind het niet waarschijnlijk dat dit werkelijk zal gebeuren en u gaat ervan uit dat ik van heel
    veel vooronderstellingen uit ga. Helaas is dit niet zo. Ik ben uitgegaan van heel veel feiten en
    enkele vooronderstellingen. Feiten van wetgeving, voorgenomen wetgeving, beleid,
    uitvoering van beleid en ga zo maar door. Dat vele voorgenomen wetgeving en
    beleidsmaatregelen er nu misschien niet meer zal komen, komt omdat het kabinet tussen het
    schrijven van dit artikel en nu, ook voor mij, onverwachts is gevallen, is niet van wezenlijk
    belang. De beleidslijnen zijn uitgezet. Voor u heb ik het een en ander even, in willekeurige
    volgorde en niet limitatief, op een rijtje gezet.
    Feit is dat:
    • Minister Dekker enige jaren geleden met de woningbouwverenigingen een convenant
    heeft gesloten om honderdduizenden goedkope huurwoningen in de toen volgende tien
    jaar af te breken en daarvoor nieuwe, duurdere woningen neer te zetten;
    • Zelfs al zou dit convenant niet bestaan, dan nog wijzen de feiten uit dat de
    woningbouwverenigingen in de afgelopen jaren heel veel, goede en goedkope,
    huurwoningen hebben gesloopt. Bovendien gaan zij door met dit beleid;
    • De regering is van plan om de duurdere huurwoningen te liberaliseren. Dat wil zeggen vrij
    te geven om elke huur te vragen die maar haalbaar is, zonder bescherming tegen absurd
    stijgende huren. Daarvan wordt een verhoging van de huren verwacht;
    • Vanuit de EU is de richtlijn gekomen dat de huren niet lager mogen zijn dan en bepaald
    percentage van de waarde van de woning. De regering heeft een voornemen om per wet te
    regelen dat de woningbouwvereniging, die een te lage huur vraagt, gestraft wordt met een
    extra belastingaanslag. Daardoor zullen de huren naar boven moeten worden aangepast;
    • De huursubsidie, nu huurtoeslag geheten, staat al jaren onder druk om te verminderen en
    af te bouwen. Daarmee is ook al stapsgewijs begonnen;
    • Er in 2001 een aanzienlijke belastingverlaging in de inkomstenbelasting is gekomen voor
    de rijken. Niet alleen het hoogste tarief is van 60% is verlaagd naar 52%, maar ook de
    belasting op vermogen, die eerst 0,8% was, met volledige inkomstenbelasting over de
    ontvangsten in dividend en rente, is nu afgekocht met een schamele 1,2%. De verhoging
    was slechts 0,4%, maar verder hoeft er ook geen inkomstenbelasting meer betaald te
    worden, wat een aanzienlijke belastingverlaging is;
    • De daling van de belastingdruk door de inkomstenbelasting op de laagste inkomens in
    2001 was alleen kosmisch. In werkelijkheid is er van belastingverhoging sprake. De
    schijftarieven in het jaar 2000 waren: 33,90%, 37,95%, 50% en 60%. In 2001 was dat:
    32,35%, 37,60%, 42% en 52%. Maar daar moest wel de verhoging van de BTW bijgeteld
    worden van 17,5% naar 19%, die zwaarder drukt op lage inkomens dan op hoge. In 2006
    zijn de schijftarieven: 34,15%, 41,45%, terwijl de twee hoogste schijven onveranderd zijn
    gebleven. Hierdoor is de belastingdruk voor de laagste en modale inkomens alleen maar
    toegenomen. Terwijl die van de hogere inkomens is afgenomen;
    • De lonen en uitkeringen voor de lagere inkomens hebben enkele jaren stil gestaan, terwijl
    zowel de bedrijfswinsten (over het algemeen) en de inkomens van de hoge inkomens fors
    zijn gestegen. Ook hierdoor is de kloof tussen arm en rijk toegenomen;
    • Doordat de gulden te goedkoop is ingebracht in de Euro (1 Euro is 2, 20371 gulden,
    terwijl de werkelijke verhouding lag op 1 Euro is 2 gulden) is er wel een schijnbare
    hoogconjunctuur ontstaan, totdat de inflatie de werkelijke waarde had ingehaald, maar
    vooral de lagere inkomens zagen hun reëel besteedbaar inkomen, die niet voor de inflatie
    werd gecorrigeerd, en de waarde van hun spaartegoeden teruglopen;
    • De Vennootschapsbelasting is teruggelopen van 35% in 2001 tot 31,5% nu (een
    vermindering van 10%) en de bedoeling is die nog verder te verlagen. Minder
    Vennootschapsbelasting betekent een hogere uitkering van dividend, die meestal wordt
    geïnd door de rijken, omdat de armen nagenoeg geen aandelen hebben;
    • Er was een forse belastingverlaging gegeven aan de hoge(re) inkomens. Daardoor was er
    een tekort op de begroting door minder inkomsten voor het Rijk. Daardoor ontstond de
    ‘noodzaak’ om te bezuinigen op de Sociale Wetgeving. De armen hebben de financiële
    meevallers, op belastinggebied, van de rijken dus moeten betalen. Geen vooronderstelling,
    maar een feit;
    • De WAO is afgeschaft en vervangen door de WIA. Hierdoor wordt bij (nieuwe)
    arbeidsongeschikten de eerste 35% van hun inkomensachteruitgang door ziekte of
    invaliditeit niet meer vergoed, maar moeten zij dat zelf opvangen;
    • De WW is in enkele stappen afgebouwd tot een voorziening die slechts een zeer beperkte
    tijd een uitkering geeft in verhouding met het inkomen, daarna wordt al snel teruggevallen
    op bijstandsniveau;
    • De ziektewet is verzwakt doordat in steeds meer gevallen er wachtdagen gelden en het
    loon wordt verminderd naar 70% van het inkomen. In het tweede jaar is dat al wettelijk
    verplicht. Hierdoor melden zich minder mensen ziek, maar zij lopen wel het risico dat zij
    doorlopen met een ziekte, die later veel ernstiger gevolgen heeft dan met direct ingrijpen;
    • De Bijstandswet is naar de gemeenten overgeheveld en van het potje, dat zij meegekregen
    hebben, mogen zij houden wat er over is, maar moeten zelf betalen wat zij tekort komen;
    • De Bijstandswet zelf is aangepast en aangescherpt;
    • De middelen verstrekking voor invaliden is van de ANWZ overgeheveld naar de
    gemeenten overgeheveld (Wet maatschappelijke ondersteuning), volgens het zelfde
    principe als de Bijstandswet. De gemeenten klagen nu al dat het beloofde potje ervoor
    veel te klein is;
    • Er is een beleidsvoornemen van wetswijziging om het kraken van panden geheel te
    verbieden en strafbaar te stellen. Hierdoor wordt het voor daklozen nog moeilijker om een
    onderdak te vinden;
    • De woonwagenkampen, die vroeger iedere gemeente moest hebben, is reeds vele jaren
    ongezet in een regionaal woonwagenbeleid. Hierdoor kunnen de bewoners van
    woonwagenkampen niet meer trekken, omdat bijna alle kampen permanent vol zijn;
    • In het verleden kon iemand gewoon wonen op een stacaravan terrein, bedoeld voor
    recreatie en daar werd niet moeilijk over gedaan. De afgelopen iets meer dan tien jaar is
    het beleid steeds verder aangescherpt en nu wordt er door de gemeenten actief jacht
    gemaakt op mensen die het hele jaar in een recreatiewoning verblijven;
    • Het beleidsvoornemen om wonen in recreatiewoningen gemakkelijker te maken geldt
    enkel voor mensen in een vaste bewoning, niet voor mensen in een stacaravan;
    • Ook het wonen op water in een woonboot wordt in toenemende mate moeilijker gemaakt.
    Er komen geen of sporadisch vergunningen bij. Bovendien zijn woonboten op een
    betonnen casco meestal bijna net zo duur als een huis;
    • De WOZ voor gebruikers is afgeschaft. Daarvan profiteren weliswaar veel mensen, maar
    dit beperkt ook de mogelijkheid voor de gemeenten om teruglopende inkomsten via
    plaatselijke belastingheffing te compenseren;
    • Door de toegenomen armoede zijn er de laatste jaren vele voedselbanken geopend;
    • De handel in tweedehands spullen (ook kleding en zelfs onderkleding) floreert weer,
    terwijl er in het verleden geen markt voor was;
    • Het ziekenfonds is afgeschaft en daarvoor in de plaats is de zorgverzekering gekomen. Dit
    was een verlaging van kosten voor de hogere inkomens. Want de kinderen waren toch al
    ‘gratis’ meeverzekerd voor het ziekenfonds, maar moesten particulier verzekerd worden
    door de hogere inkomens. Nu zijn ook voor hen de kosten van verzekering van de
    kinderen ‘gratis’. Voor de lagere inkomens is het nominale bedrag van verzekering fors
    verhoogd, voor de hogere inkomens met kinderen zwaar gedaald;
    • Omdat de premie voor de kinderen wordt geheven over de eerste ongeveer 30.000 Euro
    inkomen, wordt door alle lage inkomens fors meebetaald aan het voordeel van de rijken;
    • Over de bijdragen van de werkgever voor de zorgverzekering wordt belasting betaald;
    • De ziektekosten verzekeraars hebben aangekondigd om na een half jaar achterstand in
    premie betaling de premies met een incassoprocedure, desnoods een deurwaarder, te gaan
    innen;
    • Ondanks een wettelijk verbod om geen zorgverzekering af te sluiten zijn er, volgens de
    laatste cijfers, 185 duizend mensen onverzekerd. Van te voren waren er 250 duizend
    onverzekerde mensen ingeschat;
    • De bestelauto, die vroeger niet gold als bijtelling voor privé gebruik, is nu belasting
    verschuldigd over 25% (werknemers) van de catalogusprijs, tenzij bewezen is dat er
    minder dan 500 km per jaar privé mee wordt gereden. Het zijn meestal mensen met een
    laag inkomen die hier last van hebben;
    • Over de privé bijdragen wordt vanaf dit jaar zorgverzekering geheven. Daar hebben allen
    lage inkomens last van, omdat er boven een inkomen van ongeveer € 30.000 geen
    zorgverzekering meer wordt geheven. Voor de laagste inkomensgroep is dat een
    belastingdruk, omdat ook belasting over de zorgverzekering wordt geheven, van 36,37%
    en voor de mensen die onder de tweede schijf vallen van 44,14%.;
    • De vergoeding per zakelijk gereden kilometer met een privé auto is gedaald van € 0,28,
    via € 0,18 naar € 0,19. Dit betreft hoofdzakelijk mensen met een laag inkomen, omdat
    mensen met een hoog inkomen meestal een auto van de zaak hebben;
    • Er zijn nu reeds enkele honderden huis uitzettingen per maand in Nederland, van mensen
    die een huurwoning bewonen. Bij sommige woningbouwverenigingen gebeurt dat reeds
    na drie maanden huurachterstand;
    • Het aantal gedwongen verkopen van woningen die onder het NHG-Waarborgfonds vallen
    is toegenomen van 178 in 2003, via 331 in 2004 (stijging van 86%) naar 592 in 2005
    (wederom een stijging van 79%). Voor 2006 wordt, optimistisch, een gedwongen verkoop
    verwacht van ongeveer 900 woningen ( toch nog een stijging van 52%);
    • Het is mij onbekend hoeveel woningen er in Nederland in het geheel gedwongen worden
    verkocht. Ook is mij niet bekend hoeveel woningen er worden verkocht om gedwongen
    verkoop te vermijden;
    • De hypotheekrente aftrek, waarvan 40% ten bate is van de 7% rijkste inwoners van
    Nederland, daar is geen discussie over mogelijk. Ook niet over een gedeeltelijke aftrek of
    een gefaseerde aftrek;
    • De toegang voor starters van koopwoningen op de woonmarkt is reeds jaren dalende en is
    nu tot ongeveer 30% gezakt. Zij doen dus een beroep op huurwoningen;
    • Er wordt al jaren vanuit de werkgevers druk uitgeoefend om het minimumloon te
    verlagen;
    • Er komt nu ook een minimumloon per uur;
    • Vele werknemers hun opgebouwde pensioenen, door de koersdalingen op de beurs,
    grotendeels in rook hebben zien opgaan;
    • De pensioenrechten zijn op zich zwaar versobert;
    • Ook in zware beroepen moet worden doorgewerkt tot men 65 jaar oud is. Niet iedereen is
    daartoe in staat;
    • Opgebouwde VUT afspraken zijn in sommige gevallen in het niets verdwenen;
    • Het Sofi-nummer wordt dit jaar vervangen door het Burger Service Nummer (BSN).
    Iedereen die ingeschreven staat in de basisadministratie van een gemeente krijgt een BSN.
    Wie niet ingeschreven staat dus niet;
    • Wie niet is ingeschreven bij een gemeente bestaat niet volgens de wet en heeft daarom
    ook geen recht op een uitkering, of bemiddeling voor het krijgen van werk;
    • Voor het openen van een bankrekening is een BSN noodzakelijk. Voor sommige
    bankdiensten ook een kopie van een identificatiebewijs;
    • Voor het aanmelden van een kind op het voortgezet onderwijs is een BSN nodig;
    • Het Sofi-nummer of BSN wordt nu nog uitgereikt als het kind 12 jaar oud is, maar dat kan
    gemakkelijk worden vervroegd;
    • Vanaf juli 2006 moet nieuw aangenomen personeel een dag voor aanvang (bij
    uitzondering dezelfde dag, maar voor aanvang van de werkzaamheden) worden
    aangemeld bij de Belastingdienst. In de jaren voor2006 was dit binnen drie maanden na
    aanvang;
    • Voor het afsluiten van een verzekering is een BSN nodig.
    Vooronderstelt is dat:
    • De algehele tendens, die uit aangenomen wetten en beleidsmaatregelen en voorgenomen
    wetten en beleidsmaatregelen te voorschijn komt, doorgezet wordt. Uit de hier
    opgenoemde feiten is, volgens mij, af te leiden dat de rijken bevoordeeld worden ten koste
    van de armen;
    • De feitelijke daling van de lonen, hetzij door langer werken zonder vergoeding, hetzij
    door een direct verlaging van het minimumloon, zal doorgaan;
    • Een verlaging van het minimumloon tot gevolg heeft dat ook de uitkeringen verlaagd
    worden, om de ‘prikkel om te werken’ niet te verliezen;
    • Het minimumloon per uur berekend zal worden door het minimumloon per week door 40
    te delen. Hierdoor is er een echte loonsverlaging voor die bedrijfstakken, die nu 36 tot 38
    uur werken;
    • Door de nominaal op peil blijvende of dalende inkomsten van de lagere inkomensgroepen
    en de stijgende prijzen er steeds meer mensen in financiële problemen komen;
    • Daardoor steeds meer mensen, die zich nu nog een hogere huur of hypotheek kunnen
    veroorloven, op zoek gaan naar goedkopere woningen, waar nu reeds een tekort aan is;
    • Mensen door financiële problemen in toenemende mate hun legale woonadres verliezen;
    • Het niet betalen van de zorgverzekering, over het algemeen, een teken van armoede is.
    Dat het innen via incassobureaus en/of deurwaarders deze mensen in grotere financiële
    problemen brengt en de dag dat zij hun woning worden uitgezet bespoedigd;
    • Dat niet alle mensen die hun woning worden uitgezet een gelegenheid vinden om nog
    legaal te wonen. Ook niet bij familie en vrienden;
    • Dat de jacht op mensen die niet op hetzelfde adres wonen als zij ingeschreven staan, maar
    bijvoorbeeld in een recreatieverblijf, gecontinueerd wordt;
    • Dat mensen toch ergens moeten blijven, is het niet legaal, dan maar illegaal;
    • Dat daarom gemeenten gedoogzones op braakliggend terrein toestaan, waar mensen een
    eigen onderkomen zoeken. Bijvoorbeeld in oude caravans, bussen, trailers, zelfgemaakte
    hutjes en dergelijke. (Jaren geleden is al zo’n terrein aan de rand van Amsterdam door de
    gemeente opgeruimd. Deze mensen kregen in de pers de naam van ‘stadsnomaden’);
    • Dat het vooraf aan de Belastingdienst bekend maken van wie er werkt niet alleen de
    officiële doelstelling heeft om buitenlandse illegalen te weren, maar ook mensen die ‘de
    wet niet kent’. Dus Nederlanders, die nog wel een BSN hebben, maar nergens zijn
    ingeschreven in een basisadministratie van een gemeente;
    • Dat alle uitkeringen worden stopgezet en alle verzekeringen niet meer geldig worden;
    • Dat kinderen zonder BSN in de toekomst niet worden toegelaten tot het onderwijs. Nu nog
    tot het voortgezet onderwijs, omdat het BSN nummer pas op 12 jarige leeftijd wordt
    toegekend, maar die leeftijd kan gemakkelijk verlaagd worden en dan zijn ze uitgesloten
    van alle onderwijs.
    Zoals u ziet gaat het om heel veel feiten en slechts een gering aantal aannames
    (vooronderstellingen), welke bovendien zijn gebaseerd op de feiten. Volgens mij komen die
    namelijk logischerwijze uit de feiten naar voren. Het is een kwestie van het doortrekken van
    de in beweging gezette beleidslijnen. Dat u het moeilijk vind om dit te geloven, vind ik heel
    begrijpelijk. Dit verwacht men niet van een regering waarin een partij zit die christelijk in zijn
    naam draagt. Hier is niets christelijk bij, dit is een zuiver neoliberale koers, met een zeer grote
    minachting voor de medemens. Dezelfde minachting die de Romeinen en Grieken voor de
    armen hadden in de oudheid, voor zij christelijk werden. Dezelfde minachting waarmee
    momenteel de ongeboren en oude en zieke mens wordt benaderd en vaak genoeg vermoord.
    Ik kan persoonlijk in dit beleid niets christelijks vinden.
    Ook ik heb er enigszins moeite mee om dit te geloven. Vandaar dat ik zo lang gewacht heb
    met het schrijven van dit stukje. Want alhoewel ik reeds in 2003 en begin 2004 de analyse heb
    voltooid waarom dit moest gebeuren en dit in mijn boek ‘Slavernij is economische noodzaak’
    heb verwoord, heb ik niet voor niets aan mijn PS onder mijn artikel toegevoegd: ‘Alhoewel
    ik, toen ik enkele jaren geleden dit boek schreef, de kwaadaardige vorm, het cynisme en de
    snelheid van uitvoering duidelijk heb onderschat. Het is in werkelijkheid nog veel erger dan ik
    toen reeds vermoedde’.
    Het is precies zoals ik het opschreef. Ik had een veel langzamer en menselijker achteruitgang
    van inkomen bij de lagere inkomens verwacht, zodat het proces veel geleidelijker zou
    verlopen. Tenslotte zat het CDA in de regering en dat is een christelijke partij, toch?
    Kennelijk niet!
    Maar, omdat ik van feiten ben uitgegaan, denk ik oprecht dat het wel zal gebeuren dat
    honderdduizenden, waarschijnlijk meer dan één miljoen mensen binnen tien jaar dakloos zijn
    in Nederland alleen al. Een ontwikkeling die, op verschillende wijzen en in verschillende
    snelheden, overal in Europa van de EU zal plaatsvinden of bezig is plaats te vinden. De
    opgestapelde feiten bewijzen het en ik althans kan daar niet langer om heen. Ik wou oprecht
    dat ik, net als u, niet kon geloven dat dit waar is, want het is afschuwelijk. Was het maar niet
    waar, maar helaas is het wel waar. En de waarheid mag aan het licht komen wat mij betreft.
    Ik wil u hierover nog één overweging geven. In dit jaar komen prachtige cijfers binnen van
    minder werkelozen en minder mensen in uitkeringen. Tegelijkertijd is er een schrijnend
    werkeloosheidsprobleem onder jongeren en oudere werknemers. De regering zegt dat de
    vermindering van werkelozen en uitkeringstrekkers komt door het aantrekken van de
    economie. En inderdaad, de economie trekt enigszins aan en daardoor komen er meer mensen
    aan het werk. Maar dat verklaart niet de grote terugloop in uitkeringen en werkzoekenden. Ik
    denk dat nu reeds vele mensen ‘niet gekend worden door de wet’ en daardoor ook niet in de
    statistieken voorkomen. Bovendien dat vele mensen uit hun uitkering zijn gegooid door een
    strenge overheid, die op de kleintjes let als het om mensen met lage inkomens gaat. Dat is een
    veel logischer verklaring, maar die kan ik niet hard maken. Intussen zitten wel de
    opvanghuizen voor daklozen vol.
    Het is overigs opvallend dat ook de linkse partijen, bij de vorming van dit nieuwe kabinet,
    niet spreken over de laagst betaalden en de uitkeringstrekkers. Ik denk dat zij heel goed weten
    wat er aan de hand is, maar er ook over zwijgen. En mensen die ‘de wet niet kent’ hebben ook
    geen kiesrecht en zijn dus, ook voor de linkse partijen, niet interessant.
    Als volgend punt is mij gevraagd wat mijn professionele capaciteit is en of ik kan spreken met
    kennis van zaken.
    Ik ben geen professor in de macro-economie. Noch heb ik daar een Dr of Drs titel in. Wel ben
    ik reeds tientallen jaren met macro-economie, uit pure belangstelling bezig. Daaruit en uit
    mijn grote interesse waarom slavernij, ondanks een officieel wereldwijd verbod, nog altijd
    voorkomt, heb ik mijn eerder genoemd boek geschreven. Voor het schrijven van dit boek heb
    ik een uitgebreid onderzoek gedaan, onder andere op internet (daar is heel veel op te vinden).
    Dit tezamen met kennis die ik in de loop van tientallen jaren heb opgedaan, heb ik mijn boek
    kunnen schrijven en ook dit artikel. Want zoals ik in mijn PS onder mijn artikel schreef, het
    waarom staat uitgebreid in mijn boek (die niet politiek correct is) en het wat er staat te
    gebeuren heb ik in mijn artikel vastgelegd. Ik ben dus door autodidactische en autonome
    studie inderdaad deskundig geworden op dit gebied. Maar ik heb daar geen officiële papieren
    van. Uit de opsomming van feiten en vooronderstellingen mag u uw eigen conclusie trekken.
    Cor Huizer.
  •  

Alles downloaden

Ruud heeft 2 online bestandengedeeld die zijn opgeslagen op SkyDrive. Klik bovenstaande links om de bestanden te openen.

 

Over anaconda15

1.80 meter lang blauwe ogen Nederlands Techneut en gek op wetenschap Erg handig en visionair
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s