RE: De ziekelijke PvdA persoonsverheerlijking rondom een bedriegelijke directeurtje van een sporthallencomplex met jarenlange huurschulden via “creatief boekhouden”op instorten waar domme en luie dakloze zwervers naar toe rennen voor een gratis hap uit een door de gemeente Zwolle gesubsidieerde voederbak want dat scheelt weer in het armoedebeleid en dus uitgaven uit de gemeentekas en daarom zijn de voedselbanken ook opgezet waar christelijke raadsleden deze beheren en coordineren

Trots op steun voor kerstdiner

Auteur: door Bert-Jan Lukje |   zaterdag 24 december 2011 | 07:00

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Het kerstdiner voor minima trok rond de 400 mensen. Organisator Joop van Ommen is trots op de steun die hij kreeg voor het evenement.foto Frans Paalman Het kerstdiner voor minima trok rond de 400 mensen. Organisator Joop van Ommen is trots op de steun die hij kreeg voor het evenement.foto Frans Paalman
 
ZWOLLE – Hij heeft het gevoel dat hij het niet meer alleen doet. Van alle kanten krijgt Joop van Ommen uit Zwolle steun.
Bij het kerstdiner voor minima in de WRZV- hallen schuiven rond de 400 mensen aan voor een Surinaamse maaltijd. “Ik ben het gevoel kwijt dat ik er alleen voor sta”, aldus Van Ommen. “Er was hier gisteren een badmeester uit Zwartsluis, die heeft 3000 oliebollen gebakken. Verder helpt jongerenorganisatie Byou fantastisch. Ze pakken dingen op, regelen dingen zelf. Ik ben in september al begonnen met verzamelen. De Hanos bijvoorbeeld, komen in die 22 jaar ook altijd een vrachtwagen vol met voedsel brengen” Vorig jaar zaten er 325 mensen aan de kerstdis, nu kruipt het aantal naar de 400. Na afloop is er voor iedereen een kerstpakket. “Ik zou het ook heel erg vinden als niet iedereen mee kan eten, dat ik mensen moet teleurstellen.” Het groeiende aantal stemt ook treurig. Ook bij De Herberg, de opvang voor daklozen, is het al weer druk. Ondanks het milde winterweer. “Die zit stampvol. Ik heb net weer extra stapelbedden gekocht. En dan hebben we nog geen winter gehad.”Van Ommen steekt de helpende hand toe, maar staat dus niet meer alleen. “We doen het samen. Het bedrijfsleven, de burger en de politiek. Ze denken allemaal hetzelfde, er is echt wat neergezet. Nu ook weer met het kerstdiner, zodat we mensen een plezier kunnen doen.” Van Ommen heeft een voorbeeld paraat. “Een bewoner van de Herberg is begonnen met het verzamelen van knuffels voor het kerstdiner. Dus iedereen krijgt vanavond een knuffel. Dat is toch prachtig mooi. Ik krijg zoveel steun, daar mag een stad als Zwolle trots op zijn. Zwolle is echt een voorbeeld voor andere steden.”Maar hij ziet ook de keerzijde. “Ik hou mijn hart vast voor 2012. We zijn ooit met honderd man begonnen, nu zijn het er 400. En als je dat cluppie in Den Haag ziet heb je het gevoel dat er nog meer aankomt.” Het zijn lastige tijden voor mensen met weinig geld. “Dit gebeuren wijst je erop. Er is een boel verscholen armoede, maar de mensen zijn de schaamte kwijt, ze moeten overleven. Elk extra plakje brood willen ze meepakken.
 
‘De kerstavonden in de WRZV-hallen waren ontroerend’

Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland Jan Franssen was burgemeester van
Zwolle van juli 1994 tot mei 2000. Franssen heeft zich in die tijd regelmatig over het
WRZV-gebeuren gebogen. Het respect tussen de oud-burgemeester en Joop van Ommen
is wederzijds.

‘Joop is een zeer betrokken mens. Over zijn privéleven is mij niet veel bekend, maar zijn
achtergrond moet hem mede gemaakt hebben tot wie hij nu is. Het is een man met een
groot hart die geen onrecht kan zien. Een man die in situaties van onrecht optreedt en
mensen wil ondersteunen, waarbij hij nogal eens moeilijkheden krijgt met de autoriteiten
en de bureaucratie. In de meeste gevallen komt dat doordat hij het gevoel heeft dat de
compassie die hij voelt voor zijn medemensen niet bij anderen aanwezig is. Hij heeft op
zichzelf best begrip voor het feit dat er nu eenmaal regels en procedures zijn, maar als
mensen de regels en de procedures belangrijker vinden dan de mensen die geholpen moe-
ten worden dan dreigt hij door het lint te gaan. Dat is de ene kant van de medaille. Aan
de andere kant is Joop een heel ondernemend iemand die de grenzen opzoekt van wat
kan en niet kan, daarbij meer gedreven door zijn grote hart dan door zakelijkheid. Want
met de WRZV-hallen is het vaak genoeg financieel niet gegaan zoals het moest. Joop
heeft af en toe wanneer hij de verhoudingen uit het oog dreigt te verliezen een correctie
nodig. Maar als je dat op een reële manier doet, en gewoon zegt: “Sorry Joop, dit kan nu
even niet”, dan heb je aan hem geen kind.

Joop heeft de meest uiteenlopende evenementen in de WRZV-hallen georganiseerd. Als
er volleybal was op zaterdagavond dan moest na afloop de boel snel opgeruimd worden
omdat op zondagmorgen een of andere geloofsgemeenschap een kerkdienst ging houden.
Maar een van de mooiste initiatieven vond ik de jaarlijkse kerstmaaltijd voor dak- en
thuislozen en minima. Altijd weer wist hij op kerstavond veel mensen aan een goeie
Hollandse pot in de WRZV-hallen te krijgen. Ik ben daar wel eens bij geweest en ik
vond dat ontroerend. Dat is mij het meest bijgebleven van Joop. Hij wil voor dak- en
thuislozen alles doen wat hij kan en daar laat hij ook veel dingen voor toe.

De hele problematiek van de dak- en thuislozen is in Zwolle een beetje uit proportie voor
mijn gevoel. In de periode dat ik burgemeester ben geweest is dit vraagstuk opgekomen
in de winter van 1995/1996 toen het zo heel erg koud was. Ik vroeg me destijds af hoe
het kwam dat er ineens zoveel van die mensen in Zwolle verbleven. Dat kwam, zei men,
doordat wij een uitkeringenregime kenden, waardoor men bij ons beter af was dan elders.
Ook bleek dat de opvang van Joop een aanzuigende werking had. We hebben destijds
een dagopvang proberen te vinden en voor nachtopvang in het Nel Banninkhuis gezorgd.
De overheid moet een beleid voeren op dit gebied, dat is onvermijdelijk. Maar je kunt
natuurlijk niet aan iedere gril van elke groep of ieder individu tegemoet komen, door hoe
dan ook in alle gevallen maar toe te geven en dat maakt het lastig. Joop vindt gewoon dat
mensen die het nodig hebben zo snel mogelijk geholpen moeten worden, maar de discus-
sie van de deskundigen over wat voor hulp dan specifiek nodig zou zijn in dat geval,
sprak hem niet zo aan. Dus dat daardoor vroeg of laat een zekere spanning kan ontstaan
is heel wel mogelijk. Aan de andere kant heb ik nog nooit meegemaakt dat Joop niet
voor rede vatbaar was.

De discussie over de dak- en thuislozen in de Zwolse politiek is beheerst geweest door
enerzijds een deel van de raad dat in álle gevallen zei dat deze mensen geholpen moesten
worden, soms een beetje kritiekloos, en anderzijds een deel van de raad en ook van de
bevolking, dat vond dat er disproportioneel veel aandacht voor dit soort mensen was,
waardoor mensen met een ander type noden en problemen die rustig hun beurt afwacht-
ten buiten beeld bleven. Hierdoor zou het idee kunnen ontstaan dat als je je ellende maar
genoeg etaleert en als je maar een grote mond opzet je het wel voor elkaar krijgt. Die
beide stromingen waren in de raad zichtbaar. Je kunt als bestuurder niet het leed van
ieder willekeurig individu op je nek nemen, dat is ondenkbaar.
De dak- en thuislozenproblematiek heeft verschillende oorzaken. Psychische problema-
tiek, alcoholisme, drugsgebruik, sociale problematiek, het zijn vogels van divers pluimage.
Er zijn mensen die willens en wetens het onheil tegemoet gaan. Er zijn echter ook men-
sen die hun situatie willen veranderen, maar niet weten hoe. Dan moeten ze hulp kun-
nen krijgen. Iemand heeft in beginsel het recht om te zwerven als hij of zij daarbij geen
overlast veroorzaakt. Wie zegt dat iemand verplicht in een huis moet wonen? Maar als je
drugs nodig hebt, je pleegt crimineel gedrag en je zorgt voor overlast dan is het anders en
moet er ingegrepen worden. Daarbij versta ik onder overlast niet iemand die, al ziet hij er
sjofel uit, gewoon op een bankje zit. Overlast ontstaat als mensen dingen doen die we
niet willen, als ze bijvoorbeeld niet meer op hun benen kunnen staan van de drank of ze
vallen andere mensen lastig. Dan moet je optreden. En als iemand die normaliter onder
een brug zit als het koud is een dak boven z’n hoofd zoekt, dan moet dat dak er wel zijn
vind ik. Maar welke setting je ook voor dak- en thuislozen realiseert: altijd zijn er regels
nodig. Zelfs Joop heeft in zijn opvang bepaalde regels. Het mooie van Joop is dat hij zich
tot op zekere hoogte zo met deze mensen kan identificeren dat hij ze op niveau aan kan
spreken en dat ze vervolgens doen wat ie zegt. Dat is een bijzondere gave.

Ik denk dat Joop een belangrijke rol in de discussie rond de dak- en thuislozenproblema-
tiek heeft gespeeld. Hij heeft er mede voor gezorgd de politiek wakker te schudden en
wakker te houden. En hij vond de opvang passen, en daar had hij niet ongelijk in, bij de
sociale functie die de WRZV-hallen als ontstaansgrond hebben gehad. Dus ik kon hem
daarin ook wel volgen. Anderzijds moest op het gebied van dak- en thuislozenproblema-
tiek niet alleen beleid ontwikkeld worden met faciliteiten maar ook met beperkingen. De
opvang bij WRZV-hallen zou in deze ontwikkelingen contraproductief kunnen werken.
We hebben dat risico destijds onderkend, maar we hadden zulke goede relaties en korte
banden met Joop, mede dankzij Margriet Meindertsma, dat we dat risico hebben geno-
men.

Ik vind het eigenlijk een onverteerbaar vraagstuk dat in een rijk land als het onze zwer-
vers zijn en dat er gebedeld wordt. Een eenduidige oorzaak voor dit probleem is echter
moeilijk aan te wijzen. We hebben in onze zorgstaat voor een deel mensen gepamperd.

Maar er is ook sprake van het feit dat wij in onze formele economie het voor een grotere
groep mensen niet eenvoudig hebben gemaakt om gewoon door zelf te kiezen inkomen
uit arbeid te verwerven. We hebben een maatschappij die het veel moeilijker aanvaardt
als mensen schijnbaar nutteloos aan de zijkant staan, terwijl men in andere samenlevin-
gen zich veel minder druk om deze mensen maakt. Het heeft te maken met de hoge
waarde die we aan het individu toekennen, en het is ontegenzeggelijk zo dat mensen
slachtoffer van een situatie zijn geworden die we voor een deel zelf hebben gecreëerd.

Als de welvaart toeneemt en de eisen aan de mensen in onze samenleving om adequaat te
functioneren eveneens, dan is ook het risico voor mensen die achterblijven en ontsporen
groter. Dat risico is overigens niet aan de maatschappelijke of sociale staat per definitie
gebonden, het kan in alle maatschappelijke klassen en lagen voorkomen.

Ik denk dat de problematiek ook samenhangt met het feit dat wij in de jaren ‘80 een
opvatting over de psychiatrie zijn gaan aanhangen die er vanuit gaat dat mensen die zich
merkwaardig gedragen maar geen gevaar vormen gewoon in de samenleving moeten wor-
den gehandhaafd. Mensen die we vroeger opsloten laten we nu loslopen en dat kan lei-
den tot drankgebruik, drugsgebruik en verwaarlozing. Dak- en thuislozen, verslaafden en
gedesoriënteerden die nu zelf hun weg moeten vinden in de maatschappij zouden we
vóór de jaren ‘80 allang hebben opgenomen in een inrichting. Je ziet dat de discussie her
en der weer terug komt over het feit of we daarin niet een beetje te ver zijn doorgescho-
ten. Ik kreeg als burgemeester IBS-verzoeken (verzoeken tot in bewaringstelling, red.)
voorgelegd voor mensen die een gevaar voor zichzelf of hun omgeving vormden. Die
grenzen zijn enorm rekbaar te interpreteren. Ik zou zelf er niet op tegen zijn als we op dat
punt wat meer dwang en drang zouden kunnen uitoefenen om zulke mensen gewoon op
te nemen in een inrichting en veel harder en dwingender tegen ze op te treden. Want het
feit dat dat niet gebeurt laat mensen in een onmogelijke situatie. Met het gevolg dat
iemand als Joop ze opneemt omdat hij ze niet wil laten verpieteren.

Wat uiteindelijk per saldo ook een probleem met betrekking tot opvang is geweest, is dat
de opvatting van de gemeente voor een deel gegroeid en gevormd is door de eisen die
vanuit de openbare orde gesteld moesten worden: opvang, resocialisatie, terugdringen van
overlast. Deze eisen verhielden zich moeilijk met wat er uit de geestelijke gezondheids-
zorg aan feitelijkheid aandiende om de problematiek echt op te pakken. Het CAD aan de
Willemskade had bijvoorbeeld een benadering die absoluut niet appelleerde aan de nood
die mensen in de omgeving ervoeren en die niet correspondeerde met de wens van het
gemeentebestuur om deze mensen steviger aan te pakken om ze uit hun isolement te krij-
gen. Daarbij speelde natuurlijk de begrenzing van dat wat de wetgeving op het gebied
van psychiatrie aan mogelijkheden biedt ook een rol.

In alle gevallen vind ik dat de counseling heel belangrijk is. Je moet met die mensen in
gesprek zijn en blijven, zodat je ze als ze eruit willen adequaat hulp kunt bieden. En dan
moet je zo nodig stevig optreden. Omdat je dan te maken krijgt met een groot aantal
verschillende disciplines zoals de openbare orde, de psychiatrische opvang, hulpverle-
ningsinstanties, arbeidstoedelingsorganisaties, is een stevige, gemeentelijke regie door
middel van casemanagement tot nu toe volgens mij de beste oplossing gebleken. Wat dat
betreft denk ik dat De Herberg een goede oplossing is.

Joop van Ommen is een uniek persoon, hij is terecht onderscheiden tot Ridder in de
Orde van Oranje Nassau. Het is een authentiek mens met een heel bijzondere aanpak die
waar maatschappelijk onrecht is in de benen komt en mensen in beweging weet te krij-
gen’.

Onderwerp

Versienummer

8 oktober 2009

Ons kenmerk

Portefeuillehouder

Informant Bertus Jeensma / Martin Pazie

Eenheid/Afdeling

Telefoon (038 – 498) 22 98 / 21 18

b.jeensma@zwolle.nl

1. Financieel overzicht

Financiën Stichting Sporthal WRZV

1

gb1-2009.148

Janco Cnossen

Ontwikkeling / Maatschappelijke Ontwikkeling / PCO

De raad wordt voorgesteld te besluiten om:
1.
de aflossingsverplichting voor het bestuur van de Stichting Sporthal WRZV ter aflossing van
de openstaande schuld met ingang van heden verlagen tot een bedrag van minimaal € 10.000,–
per jaar.
2.
de overige voorwaarden uit het raadsbesluit van 6 juni 2005 ongewijzigd te laten.

Inleiding
De gemeenteraad van Zwolle heeft op 6 juni 2005 besloten om een aantal financiële maatregelen te
treffen m.b.t. de Stichting Sporthal WRZV (SSW). Één van deze maatregelen was de verplichting om
de openstaande schuld ad € 306.775 jaarlijks af te lossen met een bedrag van minimaal € 20.000,–.
Bij een positief exploitatieresultaat dient een hoger bedrag afgelost te worden.
In een bestuurlijk overleg d.d. 17 september 2009 geeft het bestuur van de SSW dat men niet
aan deze eenzijdig opgelegde verplichting kan voldoen en verzoekt om een bijstelling van deze
verplichting.
Het voorstel is om hiermee in te stemmen en de verplichting te verlagen tot een bedrag van € 10.000,-
-.

Beoogd effect
Met het verlagen van de aflossingsverplichting wordt beoogd om het bestuur van SSW blijvend in
staat te stellen om een goed resultaat te halen en daarmee te kunnen voldoen aan de prestaties zoals
die zijn vastgelegd in de (subsidie)overeenkomst met het bestuur.

Argumenten
1.1. Verlaagd bedrag komt meer overeen met werkelijke situatie
Het bestuur van SSW lost jaarlijks maximaal af naar hun mogelijkheden, echter het bedrag van €
20.000,– is niet in overeenstemming met de jaarlijkse resultaten van de Stichting.
2.1. Maximale verplichting blijft bestaan
Door het handhaven van deze verplichting blijft de gemeente gewaarborgd van een zo maximaal
mogelijke aflossing door de Stichting. Op basis van de jaarlijks door de Stichting aan te leveren
financiële gegevens kan worden beoordeeld of aan deze verplichting wordt voldaan.

Risico’s
Door het handhaven van de verplichting om bij een positief resultaat extra af te lossen zijn de risico’s
voor de gemeente minimaal. De Stichting blijft gebonden aan de jaarlijkse aflossing van minimaal €
10.000,– per jaar, wat redelijk overeenkomt met de aflossingen in de afgelopen jaren. Daarnaast is er
een voorziening getroffen ter dekking van het financiële risico. (raadsbesluit 6 juni 2005)

Financiën
Zie bijgevoegd financieel overzicht.

Communicatie
Met het bestuur van SSW is in een bestuurlijk overleg gesproken over dit voorstel.

Vervolg
Na besluitvorming zal het bestuur geïnformeerd worden en conform afspraak verzocht worden om de
afspraken te bevestigen.

Openbaarheid
Het voorstel kan openbaar behandeld worden.

Burgemeester en wethouders van Zwolle,

de burgemeester, H.J. Meijer

de secretaris, O. Dijkstra

Besluit

Jaargang

Nummer

Onderwerp

2009.148

OW0910-0140

De Raad van de gemeente Zwolle;

gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders, d.d. 8 oktober 2009;

besluit:

de aflossingsverplichting voor het bestuur van de Stichting Sporthal WRZV ter aflossing van de

openstaande schuld met ingang van heden verlagen tot een bedrag van minimaal € 10.000,– per jaar.

de overige voorwaarden uit het raadsbesluit van 6 juni 2005 ongewijzigd te laten.

Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van 7 december 2009,

de voorzitter,

de griffier,

Afschrift:

OWS/B. Jeensma

OWP/M.P. Pazie

Bijlage 1: Overzicht schuld en aflossing WRZV

Stichting Sporthal WRZV

Volgens de jaarrekening 2008 St.Sporthal WRZV op de balans opgenomen:

Schuld aan de gemeente Zwolle per 31-12-2007
Afgelost in 2008
Schuld aan de gemeente Zwolle per 31-12-2008

Schuld per april 2005 vastgesteld op
Aflossing vastgesteld op € 20.000,– jaar
(afgezien van extra aflossing bij positief resultaat)
2005/2006/2007/2008 4 jaar x € 20.000
Schuld zou per 31-12-2008 moeten bedragen

Overzicht schuld One World

Conclusie: Er is € 31.063,– te weinig afgelost, uitgaande van de € 20.000,– aflossing per jaar.
De extra aflossing bij een positief resultaat is dan nog buiten beschouwing gelaten.

Resultaten Stichting sporthal WRZV
Resultaat 2005 € 9.526,–
Resultaat 2006 € 15.055,– negatief
Resultaat 2007 € 14.909,–
Resultaat 2008 € 16.258,–

Er is geen extra aflossing betaald.

PCO/Subsidieloket
D.d. 5 oktober 2009

Prominent Oelewappers 2006

 

 

Op zaterdag 21 januari was het weer zover: In hofresidentie De Vrolijkheid organiseerde carnavalsvereniging d’Oelewappers al weer voor de zestiende keer (!) het in Zwolle en omstreken overbekende Prominentenbal. Het muzikale gedeelte werd in de grote zaal verzorgd door de MB-Band, en in de kleine zaal was er muzikale ondersteuning van Lieverst Sound. Vanaf 19.50 tot 23.00 uur maakten twaalf carnavalsverenigingen, twee carnavalsgroepen en een groep oud-prominenten hun opwachting bij prinses Ingrid I der Oelewappers, onder de opzwepende klanken van zes Sassendonkse kapellen. Om 23.00 uur verhuisde iedereen naar de grote zaal, om te kijken wie de eer te beurt zou vallen om tot de Prominent van Sassendonk 2006 te worden uitgeroepen. Om exact 23.11 uur presenteerde de voorzitter van d’Oelewappers Paul Schulte dan eindelijk de prominent aan publiek en pers: Joop van Ommen!! Joop werd in 1949 in Zwolle geboren. Hij bezocht een aantal jaren de ambachtschool, maar maakte de opleiding niet af omdat hij geld moest verdienen. Hij werd taxichauffeur toen hij 18 jaar was. Terwijl hij werkte volgde hij een praktijkopleiding tot maatschappelijk werker. Na deze studie werd hij op vrijwillige basis straathoekwerker. Hij organiseerde straatvoetbal en richtte de Woensdag Recreatie Zaalvoetbal Vereniging (WRZV) op. Zijn hele leven heeft hij mensen in nood hulp en onderdak verleend, eerst thuis, later in en bij de WRZV-hallen. En zo startte een voor Nederland unieke opvangsvorm voor mensen die buiten de reguliere hulpverlening vallen, bijgenaamd het Putje van Zwolle. Met het thema”Iedereen onderdak dan hoeft er niemand op straat te slapen”werd in 2002 “De Herberg” geboren. In 2003 werd de opvang achter de WRZV-hallen verbeterd en per 15 maart 2004 werd op deze locatie het Herbergconcept operationeel. Joop spreekt de taal van de mensen die hij opvangt, met als opvatting dat je mensen niet in de slachtofferrol moet plaatsen door óver hen te praten, maar door mét hen te praten. In 2000 werd Joop van Ommen vanwege zijn verdiensten onderscheiden tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Carnavalsvereniging d’Oelewappers heeft Joop van Ommen leren kennen als een bevlogen mens, die met vlagen emotioneel, en dan weer rationeel kan praten over de missie die hij in dit leven heeft. De benoeming tot Prominent 2006 is bedoeld als eerbetoon aan een Zwollenaar, die gelijkwaardigheid en respect hoog in het vaandel heeft staan! (Bronvermelding: “Van het Putje tot De Herberg.”)

 The Zwolse freakshow over de ruggen van kansarmen  in samenwerking met christelijke raadspartijen en het Leger des Heils  word landelijk vervolgd. 

Advertenties

Over anaconda15

1.80 meter lang blauwe ogen Nederlands Techneut en gek op wetenschap Erg handig en visionair
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s