RE: Blog Eelke Blokker de medeoprichter van het slavenuitzendbureau Pauropus bv in samenwerking met de criminele gemeente Zwolle die handelt met steun van de VOC-overheid in den Haag


Link:PAUROPUS plan van aanpak

         07br2008g112

         De Herbergkrant

         tss 11-07 aanpakken

         De rechtspraak bijstandsuitkering

From: kingkong1621@live.nl
To: cda.publieksvoorlichting@tweedekamer.nl; cdja.maastricht@gmail.com; christenunie@tweedekamer.nl; cie.vws@tweedekamer.nl; denkmetkoosmee@gmail.com; g.wilders@tweedekamer.nl; groenlinks@tweedekamer.nl; groephopzoetermeer@hans-zijlstra.nl; info@bijstandsbond.org; info@kafkabrigade.nl; info@laatjenietkisten.nl; info@zwerfjongeren.nl; juliuscenter@umcutrecht.nl; jvwzakelijk@gmail.com; k.vaartjes@amnesty.nl; kamer@sp.nl; l.hartings@tweedekamer.nl; maatschappelijkeopvang@loc.nl; meldjezorg@platformggz.nl; nieuwsdienst@trouw.nl; politiek@nd.nl; postbus@eerstekamer.nl; pvda_voorlichting@tweedekamer.nl; pvv@tweedekamer.nl; redactie.elsevier@elsevier.nl; redactie@eenvandaag.nl; redactie@parool.nl; redactie@volkskrant.nl; sgp@tweedekamer.nl; straatadvocaten@gmail.com; tip@at5.nl; tips@leeuwardercourant.nl; voorlichting@minvws.nl; voorzitter@dwars.org; vvdvoorlichting@tweedekamer.nl; w.tonissen@tweedekamer.nl; zembla@vara.nl; support@bondgenotenreferendum.nl
Subject: RE: Blog Eelke Blokker de medeoprichter van het slavenuitzendbureau Pauropus bv in samenwerking met de gemeente Zwolle geel gemarkeerd
Date: Thu, 14 Jul 2011 14:19:16 +0200

EUROPEES VERDRAG TOT BESCHERMING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS EN DE FUNDAMENTELE VRIJHEDEN

Verdrag van 4 november 1950, Trb. 1951,, 154 (Rectificatie Trb. 1961, 8 en 1979, 150), laatstelijk gewijzigd 11 mei 1994, Trb. 1994, 165

 TITEL I
Rechten en vrijheden

 Recht op leven Art. 2

– 1. Het recht van een ieder op leven wordt beschermd door de wet. Niemand mag opzettelijk van het leven worden beroofd, behoudens door de tenuitvoerlegging van een gerechtelijk vonnis wegens een misdrijf waarvoor de wet in de doodstraf voorziet.
– 2. De beroving van het leven wordt niet geacht in strijd met dit artikel te zijn geschied ingeval zij het gevolg is van het gebruik van geweld, dat absoluut noodzakelijk is:
a. ter verdediging van wie dan ook tegen onrechtmatig geweld;
b. teneinde een rechtmatige arrestatie te bewerkstelligen of het ontsnappen van iemand die op rechtmatige wijze is gedetineerd, te voorkomen;
c. teneinde in overeenstemming met de wet een oproer of opstand te onderdrukken.

 Verbod van foltering Art. 3

Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen.

 Verbod van slavernij en dwangarbeid Art. 4

– 1. Niemand mag in slavernij of dienstbaarheid worden gehouden.
– 2. Niemand mag gedwongen worden dwangarbeid of verplichte arbeid te verrichten.
– 3. Niet als ‘dwangarbeid of verplichte arbeid’ in de zin van dit artikel worden beschouwd:
a. elk werk dat gewoonlijk wordt vereist van iemand die is gedetineerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 5 van dit Verdrag, of gedurende zijn voorwaardelijke invrijheidstelling;
b. elke dienst van militaire aard of, in het geval van gewetensbezwaarden in landen waarin hun gewetensbezwaren worden erkend, diensten die gevorderd worden in plaats van de verplichte militaire dienst;
c. elke dienst die wordt gevorderd in het geval van een noodtoestand of ramp die het leven of het welzijn van de gemeenschap bedreigt;
d. elk werk of elke dienst die deel uitmaakt van normale burgerplichten

Eelke Blokker
medewerker adviesbureau BMC en medeoprichter en oud-directeur van de daklozenopvang de Herberg in Zwolle

Hoofdpagina | april 2006 »

28 maart 2006

Hot Aqua Blaster

Ik zit net een stukje tekst te lezen over de kenmerken van onze Hot Aqua Blaster. Dat is een apparaat waarmee Pauropus, een werkvoorziening voor mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt, de graffiti van muren, schuren en wanden verwijderen. Supeldeluxe apparaat.
Vanmorgen heb ik een presentatie gegeven over Pauropus aan de consulenten werk van de gemeente Zwolle. Om meer werk te kunnen verzetten en een diverser aanbod van klussen te genereren voor onze doelgroepen, willen we meer instroom vanuit Sociale Zaken ontvangen. Juist omdat we merken dat wanneer mensen weer wat doen, ze beter gaan functioneren. En ik denk dat…
…de consulenten ook wel overtuigd zijn. Er zijn al best veel mensen aangeleverd vanuit de Sociale Dienst, maar er moet blijvend aandacht zijn voor ons project. Het moet echt ingeburgerd raken in de stad. En dat krijgt aardig vorm. Dat is leuk om te zien.
Ik heb net ook een afspraak bevestigd met het Verweij Jonker Instituut. Dat onderzoeksinstituut gaat Pauropus landelijk als succesformule ondersteunen. Omdat deze benadering werkt voor onze groepen.
Morgen en overmorgen zit ik in Utecht. Er wordt een congres georganiseerd over de aanpak van dak- en thuisloosheid in Utrecht. Zij hebben een bepaalde ketenbenadering ontwikkeld die ze graag aan iedereen willen aanbevelen. Ik ga kijken, of wij daarmee onze keten kunnen verbeteren. Of misschien niet. Het is goed om met elkaar kennis uit te wisselen, en het is vooral leuk om eens op stap te gaan. We hoeven niet telkens zelf het wiel uit te vinden.
Eigenlijk is het een soort van bijscholing.

Gepubliceerd door Eelke om 12:12 pm | Reacties (2)

20 maart 2006

Een dagje op pad

Ik zag vanmorgen de posters al in de Spits staan volgens mij. Hopelijk kom ik mezelf ook nog tegen van de week als ik in de trein zit.
Zal me een even voorstellen: ik ben Eelke, 25 jaar en werk officieel als beleidsadviseur bij de eenheid Wijkzaken van de gemeente Zwolle. Ik houd me bezig met heel veel onderwerpen op gebied van leefbaarheid, veiligheid en activering van doelgroepen.
Dat laatste vind ik wel het allerleukste. Ik ben in mijn functie projectleider van verschillende projecten waarin ‘bijzondere doelgroepen’ bijdragen aan onze stad.
Onder andere Watch!Out, dat is een project waarin risicojongeren surveilleren in een sloopwijk. En van Pauropus. Dat is een heus bedrijf waarbinnen veelplegers en dak- en thuislozen, maar nog veel meer mensen werken aan een schone en leefbare stad. Dat zou je in de eerste instantie niet verwachten van deze mensen, maar ze werken keihard.
De woningbouwverenigingen in Zwolle en de Sociale Dienst werken allemaal keihard om deze projecten succesvol te laten zijn. Door samenwerking kom je erg ver.
Vandaag ben ik in Amsterdam geweest om met een aantal mensen te praten over het bedrijf Pauropus (www.pauropus.nl) dat ik eigenlijk voor het grootste gedeelte zelf heb bedacht. Daar waren ze erg enthousiast over het verder brengen van dit bedrijf. Misschien gaat het wel in Amsterdam van start. Daar heb ik verder niet zoveel mee te maken, dat gaan andere mensen doen. Maar het is wel erg vleiend om te zien dat je ideetje goed uitpakt. En dat is nou meteen het leukste van werken bij een gemeente. Als je goede ideeen hebt, die tegemoet komen aan de juiste doelstellingen, zijn er zo twintig mensen die mee willen werken en er een succes van weten te maken.
Morgen meer….
Print pagina Digitale stadsgids opent in een nieuw venster Terug naar vorige pagina

Voorstel

BestuursorgaanRaad
BehandelwijzeA
OnderwerpUitzendbureau voor bijzondere doelgroepen
Datum26-10-2004
Commissie 
Raad09-11-2004
Kenmerkgb1-2004.160
Eenheid/afdelingWIJKZAKEN; Leefbaarheid/Veiligheid en Bijzondere doelgroepen; SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
Telefoon(498) 2235
StellerE Blokker/Zwolle; B Enting/Zwolle
Dossiers 
Voorstel

In te stemmen met bijgevoegd plan van aanpak.

  • Een éénmalig krediet van € 229.800,- beschikbaar te stellen, opgebouwd uit de volgende onderdelen,
    • € 70.000,- ten laste van ‘Subsidie Ministerie SZW, Agenda voor de Toekomst’
    • € 90.000,- ten laste van ‘Provinciaal GSB 2005-2009’ € 69.800,- ten laste van ‘Leefbaarheidsfonds 2004’
    • teneinde het uitzendbureau voor bijzondere doelgroepen te kunnen opstarten.
  • Het College van Burgemeester en Wethouders te mandateren een overeenkomst te sluiten met Aktief-Groep op de onderdelen zoals beschreven in de bijlage (paragraaf 5.1: ‘Zelfstandige rechtspersoon’).
    Beslissing
     
  • Show details for Raad 09-11-2004: AangenomenRaad 09-11-2004: Aangenomen
Hide details for Raad 09-11-2004: Aangenomen

jaargang : 2004.160
nummer : WZ04-786
onderwerp : Uitzendbureau voor bijzondere doelgroepenDe raad van de gemeente Zwolle;gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders, d.d. 26 oktober 2004;besluit:

      • In te stemmen met bijgevoegd plan van aanpak.
      • Een éénmalig krediet van € 229.800,- beschikbaar te stellen, opgebouwd uit de volgende onderdelen,
        • € 70.000,- ten laste van ‘Subsidie Ministerie SZW, Agenda voor de Toekomst’
        • € 90.000,- ten laste van ‘Provinciaal GSB 2005-2009’ € 69.800,- ten laste van ‘Leefbaarheidsfonds 2004’
        • teneinde het uitzendbureau voor bijzondere doelgroepen te kunnen opstarten.
      • Het College van Burgemeester en Wethouders te mandateren een overeenkomst te sluiten met Aktief-Groep op de onderdelen zoals beschreven in de bijlage (paragraaf 5.1: ‘Zelfstandige rechtspersoon’).

Aldus besloten in de openbare vergadering van 9 november 2004,

de voorzitter,

de griffier,

Afschrift:
WZ/Eelke Blokker
SZU/B Enting

Motivering/toelichting

OnveiligheidsgevoelensRegelmatig voelen onze inwoners zich onveilig. In de Trendrapportage van 2003 blijkt dat in sommige wijken tegen de 40% van de inwoners last hebben van dit onbehagen. In de Binnenstad is dat zelfs 43%.
Onveiligheidsgevoelens worden veroorzaakt door de inschatting die bewoners maken van de risico’s die zij lopen om in een onveilige situatie te geraken. Deze zogenaamde risicoperceptie is opgebouwd uit vier onderdelen ES&E model Veiligheidsbeleving (2003):

  • perceptie van het criminaliteitsniveau: deze wordt ontleend aan eigen waarneming, de mate van slachtofferschap, verhalen en geruchten en mediaberichtgeving;
  • signs of incivility: deze ‘signs’ zijn te splitsen in sociaal (bv. aanwezigheid van dak- en thuislozen) en fysiek (graffiti);
  • perceptie van de te verwachten steun: hiervoor zijn van belang de sociale cohesie, de mate waarin adequaat aan veiligheid wordt gewerkt en de mogelijkheid voor het krijgen van passende hulp;
  • perceptie van eigen beinvloedingsmogelijkheden: deze interpretatie is opgebouwd uit de invloed die men kan uitoefenen op maatregelen van een ander (om hulp roepen), de eigen preventiemogelijkheden en de eigen reactiemogelijkheden (vluchten, verdedigen en beheersen).

Bovenstaande beschrijving leert dat de openbare ruimte aan een aantal randvoorwaarden moet voldoen ten aanzien van beheer en onderhoud. Maar ook moeten we werken aan de sociale cohesie in de stad. Verder kampt een aantal doelgroepen (m.n. dak- en thuislozen, veelplegers) met een dusdanig slecht imago onder bewoners, dat ze gezien worden als een ‘sign of incivility’.

Integrale aanpak
Met het opzetten van een uitzendbureau voor bijzondere doelgroepen worden alledrie de ingrediënten (1. kwaliteit van de openbare ruimte, 2. sociale cohesie en 3. imago van doelgroepen) van onveiligheidsbeleving positief beïnvloed. Via een integrale en onconventionele werkwijze, die bovendien gedragen wordt door alle betrokken organisaties op zowel management- als uitvoeringsniveau, zijn doelgroepen zichtbaar dienstbaar aan de stad. Ze verrichten werkzaamheden in het kader van straatreiniging, groenvoorziening, ontmanteling van sloopwoningen, onderhoud van wooncomplexen enzovoort.
De volgende doelgroepen kunnen in de eerste plaats werken bij het uitzendbureau:

  • Dak- en thuislozen;
  • Stelselmatige daders (veelplegers);
  • Uitkeringsfraudeurs;
  • Ex-WIW/ID’ers;
  • Fase-4-cliënten.

Niet alleen zijn deze doelgroepen dienstbaar aan de stad. Tijdens de werkzaamheden werken de doelgroepen ook aan hun eigen carrière en maatschappelijk herstel. In een verhardende maatschappij worden deze doelgroepen steeds sneller opgegeven en aan de kant gezet. Ze dreigen daardoor almaar verder gemarginaliseerd te worden, waardoor (verdergaande) criminalisering dreigt. Door nuttig bezig te zijn, ergens bij te horen en waardering te krijgen voor wat je doet, kunnen ‘uitzendkrachten’ op hun eigen manier weer meedoen aan de maatschappij. Verveling is immers een vergif.

Bovendien wordt een structuur aangelegd waardoor doorstroming/ reïntegratie richting de (gesubsidieerde) arbeidsmarkt vanuit het uitzendbureau mogelijk is. Werk en zorg worden strikt gescheiden. Dit betekent niet dat er geen aandacht voor bestaat. Het uitzendbureau zorgt dat de betrokkene tijdig bij de juiste hulpverlener komt. Op de werkvloer werkt men, of leert men werken.

Methodiek: Work First
Het uitzendbureau biedt werkervaringsplekken in een beschermde en gecontroleerde omgeving. Binnen een periode van 2 ½ jaar zullen zo’n 100 plaatsen gerealiseerd zijn. Deze plaatsen zijn gebaseerd op de methode Work First. Er wordt gewerkt met behoud van de uitkering, gedurende een periode van maximaal zes maanden. Voor iedere deelnemer wordt een individuele beschikking opgesteld waarin verwoord staat wat van de desbetreffende persoon verwacht wordt en wat hij of zij van het uitzendbureau kan verwachten. Het uitzendbureau verwerft oriëntatiewerk dat passend is voor individuele deelnemers. Na een periode van zes maanden kunnen deelnemers, die nog niet toe zijn aan doorstroming in een regulier reïntegratietraject, op basis van vrijwilligheid terecht bij het uitzendbureau.

Een persoon die recht heeft op een bijstandsuitkering zal op basis van een individuele beschikking verplicht worden te werken. Gedurende maximaal een half jaar.
Personen met een andere soort uitkering zullen zich vrijwillig, of in het kader van hun hulpverleningstraject aanmelden. Vrijwilligheid betekent overigens geen vrijblijvendheid.
Alle deelnemers, met uitzondering van veelplegers en uitkeringsfraudeurs, krijgen een kleine onkostenvergoeding van maximaal 21 euro per week, bovenop hun uitkering. Dat is de maximale wettelijk vastgestelde vrijwilligersvergoeding.

Er is een aantal restricties die tijdens het werken in acht genomen moeten worden teneinde ieders werkplezier en de orde te waarborgen:

  • Deelnemers komen op tijd;
  • Er wordt gewerkt van pauze tot pauze;
  • Tijdens werktijden (ook in de pauzes) wordt géén alcohol en drugs gebruikt;
  • Methadon is toegestaan, zowel het halen als het nuttigen;
  • Afspraken met trajectbegeleiders (Leger des Heils, Sociale Zaken, CAD, Reïntegratie) worden gemaakt op de dagen dat de deelnemer niet werkt.

Doorstroming naar werkplekken op of dichterbij de (reguliere) arbeidsmarkt is mogelijk en wordt gestimuleerd. Daarvoor zijn de randvoorwaarden aanwezig en worden de wegen vrijgemaakt.

Een indruk van de werkzaamheden
Bij de start van het uitzendbureau zal Wijkzaken de grootste opdrachtgever zijn. De opdrachten die worden verleend liggen in de sfeer van straatreiniging en ‘schoon, heel en veilig’. Maar ook in het kader van de beheerssituatie rondom maatschappelijke (opvang)voorzieningen (ketenaanpak ZvO) worden opdrachten verleend. De volgende activiteiten zullen in de eerste instantie binnen deze opdrachten plaatsvinden:

  • Zwerfvuil ruimen rondom voorzieningen;
  • Zwerfvuil ruimen in andere gedeelten van de stad (met name Binnenstad en langs de uitvalswegen en taluds van de A28);
  • Straatveeg-activiteiten;
  • Snoeproutes schoonhouden;
  • Graffiti verwijderen;
  • Verkeersborden schoonmaken;
  • Straatmeubilair onderhouden;
  • Onkruid verwijderen op looproutes;
  • Beheer en groot onderhoud van speeltuintjes;
  • Enz.

De bovenstaande opsomming is een lijst van activiteiten die in beginsel ontplooid zullen worden. Al snel zullen andere activiteiten toegevoegd worden aan deze lijst. Daarbij moet u denken aan meer ‘sociale functies’ zoals buurttoezicht en het onderhouden van speeltuintjes en objecten van corporaties. Maar ook kunnen de uitzendkrachten een rol spelen bij op handen zijnde herstructureringen. Het ontmantelen van sloopwoningen, waardoor hergebruik van materialen mogelijk is, kan een grote meerwaarde zijn aan dit soort grote projecten. Daarnaast kan het uitzendbureau in het kader van verkeersveiligheid uitingen in campagneborden wisselen.

De werkzaamheden die verricht worden zijn additioneel. Dat houdt in de praktijk in dat deze taken op dit moment blijven liggen, vanwege verschillende redenen. Door de komst van het uitzendbureau kunnen ze nu aangepakt worden.

Borging van instroom
Wat betreft instroom zijn er grofweg twee mogelijkheden: (1) instellingen vanuit de Ketenaanpak Zorg vóór Overlast of projecten (denk aan veelplegers) leiden deelnemers toe, of (2) vanuit Sociale Zaken en Werkgelegenheid stromen deelnemers in. Het is essentieel dat instroom vanuit beide kanalen goed geborgd wordt.
Teneinde een continue instroom vanuit Sociale Zaken en Werkgelegenheid te kunnen garanderen, maakt het uitzendbureau afspraken met de sociale dienst. Onder andere over wie verantwoordelijk is voor de instroom van het uitzendbureau (welke consulent). In de individuele beschikking van iedere deelnemer wordt overeengekomen welke werkzaamheden een deelnemer gaat verrichten, en tegen welke condities dat gaat gebeuren.

Voor de instellingen die in het kader van de Ketenaanpak Zorg vóór Overlast werkzaam zijn geldt, dat zij naar behoefte van het uitzendbureau gebruik kunnen maken. De afweging of en welke deelnemer wordt voorgedragen vormt onderdeel van een zorgtraject van de cliënt. Er bestaat behoefte aan vormen van dagbesteding, waarvan een deel bij het uitzendbureau gevonden kan worden. In het kader van de ketenaanpak zal tevens gewerkt worden aan andere vormen van dagbesteding.

De instellingen worden voor een gedeelte gesubsidieerd door de Gemeente Zwolle. De afdelingen Maatschappelijke Ontwikkeling (MO) zal met het management van instellingen zoals het Leger des Heils en CAD afspraken maken over de instroom.

Ten aanzien van het project ‘Veelplegers’ maken Juridische Zaken en Veiligheid (JZV) en Leefbaarheid, Veiligheid en Bijzondere Doelgroepen (LVBD) afspraken met projectleiding en management. Deze kunnen op termijn verwerkt worden in het nog af te sluiten maatschappelijk convenant.

Regie
Doordat de Gemeente Zwolle in de eerste instantie de touwtjes in handen neemt ten aanzien van de opzet van dergelijk bedrijf, wordt een wildgroei aan verschillende kwetsbare werkprojecten voorkomen. Instellingen geven aan moeite te hebben met het vinden van nuttige werkzaamheden voor deze ‘moeilijke’ doelgroepen. Door gebruik te maken van het uitzendbureau, kunnen hulpverleners zich ten volle richten op het herstel van hun cliënt op alle andere levensgebieden dan werk.

Organisatie
De bedrijfsactiviteiten van het uitzendbureau zullen worden ondergebracht bij een zelfstandige rechtspersoon, Pauropus BV. Het project wordt als uitvoeringsorgaan buiten de gemeente geplaatst. De Gemeente Zwolle kan via een overeenkomst voldoende invloed uitoefenen op het doel van de organisatie en de besteding van de ter beschikking gestelde middelen. De aandelen van deze zelfstandige vennootschap zullen in handen moeten komen van de stichting Aktief-Groep.

Inkomsten van het uitzendbureau zijn nadrukkelijk niet afkomstig van subsidies, maar van dienstverleningsovereenkomsten met verschillende opdrachtgevers. Dat is een wezenlijk andere benadering van vergelijkbare projecten in het heden en verleden.
De inkomsten worden verdiend met de werkzaamheden die voortvloeien uit dienstverleningsovereenkomsten. Pauropus BV is qua financiering dus een bedrijf, geen voorziening.
De prijs van dienstverlening bestaat uit kosten van een werkmeester, de deelnemersvergoedingen, materieel, materiaal en minimale overhead.

Aktief-Groep neemt met Pauropus BV alle risico’s op zich. De gemeente Zwolle loopt geen risico en stelt Aktief-Groep in de gelegenheid een dergelijke rechtspersoon op te zetten, door te voorzien in een gegarandeerde opdrachtportefeuille voor de komende twee en een half jaar vanuit Wijkzaken, en een budget voor aanloopkosten. Daarna zal Pauropus BV moeten concurreren met andere partijen.

Uit overwegingen van risicospreiding streeft Pauropus BV ernaar op middellange termijn niet afhankelijk te zijn van de Gemeente Zwolle. Dat doet het bedrijf door meerdere opdrachtgevers te zoeken. De gezamenlijke corporaties hebben inmiddels aangegeven dat ze waar mogelijk en wenselijk maximaal gebruik zullen maken van de diensten van Pauropus BV. Met KPN zijn positieve oriënterende gesprekken gevoerd.

Bovendien streeft Aktief-Groep naar het opzetten van dezelfde methodiek in andere gemeenten. De gemeenten Dordrecht, Hengelo, Almelo en Borculo zijn geïnteresseerd. Zevenaar en Duiven zijn al zover dat ze Pauropus willen introduceren voor de aanpak van voortijdig schoolverlaters en langdurig bijstandsgerechtigden.

Pauropus BV wordt ingezet om een positieve bijdrage te leveren aan de kwaliteit van de leefomgeving en de beeldvorming van alle Zwollenaren, met als hoger doel een afname van onveiligheidsbeleving te bewerkstelligen. Dit vertrekpunt vraagt een wezenlijk andere benadering dan in de klassieke reïntegratie en sociale activering gebruikelijk is. Daar staat namelijk de problematiek en wens van één persoon centraal en niet de (veel abstractere) problematiek van een hele stad. Bovendien worden personen in een klassiek reïntegratietraject per definitie geconfronteerd met een schools systeem. Leden van deze bijzondere doelgroepen kunnen zich daar (in de eerste instantie) niet mee vereenzelvigen en haken in een vroeg stadium af.

Door te kiezen voor de problematiek in de stad als vertrekpunt, kiezen we voor een onconventionele aanpak. Specifieke doelgroepen waarvan over het algemeen gedacht wordt dat ze afbreuk doen aan het leefklimaat in de stad, maken zich zichtbaar, dienstbaar aan de maatschappij. Daardoor werken ze tegelijkertijd aan hun carrière en maatschappelijk herstel.

Aktief-Groep kent een aantal grondbeginselen, die essentieel zijn voor een deugdelijke uitvoering van Pauropus:

  • De focus van Aktief is marktgericht en niet subsidiegericht: daardoor worden langdurige subsidierelaties vermeden, en verplicht Aktief zichzelf scherp te blijven op de prestaties van Pauropus;
  • Aktief streeft naar een zo groot mogelijke risicospreiding door meerdere opdrachtgevers te zoeken voor het uitzendbureau: de gezamenlijke corporaties hebben aangegeven maximaal gebruik te maken van Pauropus BV. KPN heeft positief gereageerd op een dienstverleningsaanbod;
  • Deelnemers van het uitzendbureau zijn niet zielig en hebben kwaliteiten die ten bate kunnen zijn van de samenleving: werk en zorg worden strikt gescheiden, deelnemers die zorg behoeven worden van de werkvloer gehaald en toegeleid naar adequate zorg;
  • Aktief levert concrete producten en diensten en wil daarop ook afgerekend worden.

Uitvoerders van vergelijkbare projecten/ voorzieningen in het land hebben soms wel op onderdelen dezelfde beginselen als Aktief. Maar juist de combinatie van de uitgangspunten in één bedrijf maakt Aktief-Groep uniek in Nederland en de meest geschikte partner in dit project.

Tenslotte heeft Aktief al 20 jaar ervaring met het werken met doelgroepen. Daarbij hebben ze telkens de (leef)milieudoelstelling als hoogste doel, en niet de persoon. Dat is een wezenlijk verschil met de klassieke reïntegratie en sociale activering.

Financiering
Om Pauropus BV op te kunnen zetten is een eenmalig krediet nodig, dat is opgebouwd uit de volgende middelen:

  • € 70.000,- ten laste van Subsidie Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Agenda voor de Toekomst;
  • € 90.000,- ten laste van Provinciaal GSB 2005-2009;
  • € 69.800,- ten laste van Leefbaarheidsfonds 2004.

Naast de bovenstaande middelen ten behoeve van de start en opbouw van het geheel, garandeert Wijkzaken eenmalig een zogenaamde bulkopdracht van € 100.000,- in het kader van straatreiniging.

Feitelijke aanloopkosten die in 2004 gemaakt worden, teneinde te kunnen starten, bedragen € 70.800,-. Deze worden gedekt vanuit het krediet.
De resterende € 159.000,- wordt ingezet ten behoeve van de uitvoering, evenals de bulkopdracht vanuit Wijkzaken ad. € 100.000,-. Op basis van een uurtarief voert Pauropus taken uit in de openbare ruimte, zoals die in paragraaf 4.6 van de bijlage beschreven zijn. Na aftrek van de aanloopkosten kunnen in totaal ongeveer 17.300 mensuren dienstverlening vanuit het beschikbare krediet en de bulkopdracht gefinancierd worden.

Teneinde het uurtarief van Pauropus BV zo aantrekkelijk mogelijk te laten zijn voor potentiële opdrachtgevers hebben we ervoor gekozen de aanloopkosten niet te verwerken in het uurtarief, maar afzonderlijk te dekken vanuit het krediet. Additionele werkzaamheden mogen niet teveel kosten. Tegelijkertijd is de arbeidsproductiviteit van de doelgroepen niet altijd 100%.

Burgemeester en wethouders van Zwolle,

de burgemeester, H.J. Meijer

de secretaris, O. Dijkstra

Opmerkingen

Bijlage:
Plan van aanpak: Pauropus BV; uitzendbureau voor bijzondere doelgroepen Bis2000

 

dinsdag, november 18, 2008

 

Ook daklozen slachtoffer dwangarbeid

Ruud Donker – 17.11.2008 13:15

In Nederland is dwangarbeid een zeer geliefd middel van gemeenten om maatschappelijk minder geslaagden in het gelid te houden. De Arnhemse rechtbank heeft hieraan onlangs gelukkig enigszins paal en perk gesteld, maar de gemeenten geven zich niet zomaar gewonnen. Ook daklozen zijn sinds jaar en dag de pineut.

OOK DAKLOZEN GEDWONGEN TOT DWANGARBEID

Uit onderstaande reactie op een artikel in NRC-Handelsblad van 4 november jl., waarin de uitspraak van de Arnhemse rechtbank van 08-10-08 wordt besproken dat gemeenten niet zomaar bijstandsgerechtigden gedwongen te werken mogen stellen, blijkt dat ook daklozen in Nederland de dupe zijn dit beleid van de gemeenten:

“Ik verblijf in Zwolle in een nachtopvang Nel Banninkhuis en overdag in de dagopvang Bonjour van het Leger des Heils en daar worden dak en thuislozen waaronder asielzoekers aan het werk gezet met papierprikken wat hun 5 euro per uur oplevert. Dit onder het mom van sociale activering maar wat erop neerkomt dat zij de rotzooi op moeten ruimen die andere burgers op straat en in parken achterlaten.

Bij de opvang aan de Pannekoekendijk worden daklozen verplicht om vanaf 9.30 tot 12.30 uur ook papier te prikken wat hun over 3 uur werk ook maar 5 euro oplevert en waarbij de daklozen constant worden gecontroleerd of zij niet gaan zitten. Zelfs in de stromende regen zijn zij verplicht om papier te prikken.
Deze verplichting wordt hun opgelegd met het CAD, Leger des Heils, in samenwerking met de CDA wethouder Zorg en Welzijn en maatschappelijke opvang de heer. E. Dannenberg, voorheen directeur van het CMO Zwolle van het Leger des Heils Ook in Zwolle opgericht het uitzendbureau Pauropus bv. voor de zogenaamde bijzondere doelgroepen waaronder dak en thuislozen vallen.

Daklozen worden verplicht om 4 dagdelen van elk 8 uur per dagdeel zware werkzaamheden te verrichten en krijgen daar per uur 50 eurocent voor. Komt de dakloze niet opdraven voor deze werkzaamheden
dan word hij of zij gekort op de uitkering voor levensonderhoud of de uitkering word stopgezet.De zware werkzaamheden bestaan o.a.uit het leegslopen van  flats en waar de directie van deze corporaties waarvan deze flats eigendom zijn een sloopbonus krijgen bovenop hun riante salaris en de daklozen maar 20 euro per week  en dat scheelt de corporaties duur betaalde sloopbedrijven.

De dakloze mag maximaal 20 euro per week verdienen bovenop zijn uitkering met dit gegeven dat daklozen maanden moeten wachten op toewijzing van een uitkering en waarbij een voorschot van 90% niet word toegekend op de uitkering tot de rechtmatigheid is bewezen. De eerste Kamer heeft besloten dat met ingang van januari 2007 de bijstandsgerechtigde recht heeft op dit voorschot voor levensonderhoud. Veel gemeentes houden zich niet aan deze verplichting

                                  Eelke blokker                              Joop van Ommen

Het gegeven van de slavenarbeid bij Pauropus bv ligt bij de Vakcentrale FNV en Tweede Kamerfracties, maar er word niets mee gedaan. Pauropus bv. is opgericht door ambtenaren van de afd. bijzondere doelgroepen Zwolle in 2004 en werd ondersteund en gesubsidieerd door het ministerie van SZW.
Daklozen worden ook onbetaald te werk gezet in en rondom de WRZV- hallen voor het opbouwen van evenementen en de kerk op zondag en bardiensten op feestavonden en tijdens het zaalvoetbal door de stichting SSW die de hallen beheert en de Hr. Joop van Ommen directeur van deze hallen die hij huurt van de gemeente Zwolle met oplopende hurschulden en waar deze Joop van Ommen al jaren beweert dat hij een praktisch opgeleid hulpverlener is met verstand van de psychiatrie en zogenaamd sociaal bevlogen is met het lot van dak en thuislozen maar waar het alleen om gaat om de subsidies voor eigen gebruik en flamboyante levenswijze.

Link:Subsidiecontract voor Stichting Sporthal WRZV

         Onderwerp Financiën Stichting Sporthal WRZV

Dit is een algemeen publiek geheim dat ontkend word door het gemeentebestuur die de welzijnswet van 1994 niet heeft nageleefd mede omdat er geen toezicht is vanuit de Rijksoverheid op het autonoom beleid van gemeentes en waar de 43 centrumgemeentes die zich bezig houden met maatschappelijke opvang de niet geoormerkte specifieke uitkering voor de opvang voor andere doeleinden gebruikt hebben te controleren via de gemeentelijke rekenkamer commissies.

Christelijke partijen binnen het college van B&W en de gemeenteraden kennen de subisidies toe aan hun geloofsgenoten van de zogenaamde Christelijke Welzijnsorganisaties het leger des Heils etc. en hebben daar nog persoonlijke belangenverstrengelingen bij zoals werkgelegenheid en inkomsten zie webtitel: http://www.groephop.nl/zwolle.htm
.
Uberhaupt is er in Zwolle geen 24 uursopvang met zorg en hulpverlening voor dak en thuislozen en wordt de opvang uitbesteed aan het Leger des Heils en een illegale opvang de Herberg achter de WRZV- hallen in Zwolle waar de drie Zwolse woningcorporaties woonunits financieren met huurdersgeld en waar RIBW Zwolle e.o. beweert zorg en hulpverlening te bieden aan dak en thuislozen wat niet zo is en waar deze Herberg 153.000 euro ontvangt van de gemeente voor 15 slaapplaatsen.

Link:RIBW denkt met je mee

Inlichtingen te verkrijgen bij de landelijke vereniging voor thuislozen te Amsterdam lvt@thuisloos.net en jettyalberts@home.nl de voorzitster van de LVT woonachtig in Emmen.
En de nachtopvang Nel Banninkhuis is niet geschikt voor verblijf en overnachting en waar de verwarming al maanden kapot is en waar de Inspectie voor de Gezondheidszorg niet komt controleren.”

R. Donker, Zwolle

 

posted by Bijstandsbond at 9:29 AM

1 Comments:

Anonymous Anoniem said…
Ben op zoek naar informatie over de periode waarin een door mij geliefd persoon is overleden in het Nel Banninkhuis, begin april 2008. Is u hier iets over bekend?
11:25 AM  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

  <$BlogBacklinkTitle$> <a title=”Koppeling verwijderen” href=”http://www.blogger.com/delete-backlink.g?blogID=17142484&postID=474287383635450940&backlinkURL=&#8221; target=”_blank”> <$BlogBacklinkSnippet$>
posted by <$BlogBacklinkAuthor$> @ <$BlogBacklinkDateTime$>

Een koppeling maken

<< Home

U bevindt zich hier › Regio › Zwolle

Daklozen runnen bouwmarkt

  zaterdag 08 juli 2006 | 08:21 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 07 juni 2007 | 15:30

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Foto Frans Paalman Foto Frans Paalman
8 JULI 2006 – ZWOLLE – Joop van Ommen ( WRZV-hallen) heeft een nieuwe poot aan zijn activiteitenprogramma voor dak- en thuislozen toegevoegd. Samen met ‘uitzendbureau’ Pauropus en de gemeente is Van Ommen op de Marslanden een tweedehands bouwmarkt begonnen.

Het mes snijdt aan twee kanten: dak- en thuislozen krijgen een zinvolle besteding en de minderbedeelden kunnen goedkoop aan spulletjes komen.

Bij Pauropus vinden dak- en thuislozen al een zinvolle besteding. De medewerkers verrichten onder meer bouw- en sloopwerkzaamheden. De spullen die van de sloop gered worden, gaan bij de tweedehands bouwmarkt aan de Nervistraat 10 de verkoop in. Desgewenst bezorgen de Pauropus-medewerkers aan huis en montage is ook geen probleem. ‘Elke dag zijn vijf man in de bouwmarkt actief. Het is goed voor de doelgroep, want die krijgt een zinvolle besteding. Werk is zo belangrijk, daarmee hou je ze van de straat’, zegt Van Ommen. ‘Bij de WRZV-hallen heb ik dagelijks vijftien tot twintig man aan het werk. Als je die mensen aan de slag helpt, blijven ze van de straat en heeft niemand last van ze.’

Bij Pauropus weten ze alles van mensen weer aan de gang krijgen. Het bureau werd met steun van de gemeente opgezet. Tot 1 januari volgend jaar geniet Pauropus gemeentelijke steun, maar na die datum moet het zichzelf kunnen bedruipen. ‘We werken voor de gemeente, voor instellingen, maar kunnen ook gewoon voor de particulier aan de slag’, zegt commercieel directeur A. Hoeksema.

De Zwolse woningcorporaties zijn klant, maar ondersteunen ook het bouwmarktinitiatief. ‘We zijn nu contacten aan het leggen met de wijde regio – we zijn niet alleen actief in Zwolle’, legt Van Ommen zijn pogingen uit om aan zoveel mogelijk spullen voor zijn bouwmarkt te vinden. ‘Ook in de regio heb je lastige mensen die op straat leven. Geef ze een zinvolle besteding. Het is de kunst om de groep die op straat leeft zo klein mogelijk te houden. We hopen ook op steun van bedrijven. En dat die bedrijven Pauropus inschakelen bij werkzaamheden. We moeten die bedrijven over de streep krijgen’, doet Joop van Ommen een oproep.

 

Aanpakken bij het Leger

Cultuuromslag in maatschappelijke opvang valt hulpverleners zwaar

Het project Vast & verder van het Leger des Heils in Arnhem is een voorbeeld van de nieuwe aanpak in de maatschappelijke opvang: werken in plaats van begeleid wonen. Individuele begeleiding moet jongeren zo snel mogelijk zelfredzaam maken. Vooral hulpverleners blijken moeite te hebben met de persoonsgerichte en actieve werkwijze.

Nieuwbouwwijken in Nederland lijken door hun complexe stratenpatroon vooral bedoeld om de toevallige passant af te schrikken. De wijk nabij het Arnhemse winkelcentrum Kronenburg vormt hierop geen uitzondering. In de verzameling woonerven en hofjes gedrapeerd aan de beide zijden van de Burgemeester Mastersingel moet je wel verdwalen. En uiteraard kennen de aangesproken mensen heg noch steg in dit doolhof. De vraag naar Stedumhof levert slechts diepe fronsen en neeschuddende hoofden op. Gelukkig is daar de Turks-Nederlandse verhuizer die met zijn tomtom uitweg biedt. Zijn navigatieapparaat wijst uit dat Stedumhof 750 meter verderop is, schuin achter het winkelcentrum.
Een slungelige jongen met een grijs petje op zijn hoofd tilt met een wat oudere man een matras uit de kofferbak van een rode auto. Gezamenlijk, de jongen op kop en de man aan de staart, dragen zij de nog in plastic gehulde matras naar een gebouw waar op alle verdiepingen dezelfde, blauwe, gordijnen voor de ramen hangen. Een blik op het naambordje leert dat dit inderdaad het adres is van Vast & verder. De locatie van het Leger des Heils waar jongeren van 17 tot 27 jaar sociale en beroepsvaardigheden krijgen aangeleerd. Jonge mannen en vrouwen die door hun gedrag in aanraking zijn gekomen met politie en justitie. Via (jeugd)reclassering, gezinsvoogdij, maatschappelijk werk en penitentiaire inrichtingen zijn zij in het project Vast & verder geplaatst om hen te behoeden voor maatschappelijk afglijden. Het project past in het nieuwe overheidsbeleid dat mensen in de ‘rafelrand’ via een sluitende en persoonsgerichte aanpak aan inkomen, zorg, zinvolle dagbesteding en werk wil helpen.
In twee jaar leren de jongeren in Vast & verder een zelfstandig en zelfredzaam bestaan op te bouwen. Blijkbaar verwacht de directie van Vast & verder niet dat dit rimpelloos zal verlopen, gelet op de beveiligingscamera’s die op elke hoek van het gebouw hangen.

Niet meer lummelen

Kees van Harten, verantwoordelijke namens de afdeling Gelderland van het Leger des Heils, vat de – vernieuwde – aanpak van Vast & verder samen: ‘Op de eerste dag pakt de jongere zijn koffer uit en richt hij zijn kamer in. Op de tweede dag gaat hij samen met de aan hem toegewezen mentor op zoek naar een zinvolle dagbesteding opdat hij na verloop van twee jaar betaald werk heeft of een opleiding volgt en in staat is zelfstandig een huishouden te bestieren.’
Van Harten benadrukt dat er geen sprake is van vrijblijvendheid. ‘Los van de vraag of de jongeren de aanpak altijd zullen waarderen, zijn we nu zo ver dat we zeggen dat 17- tot 27-jarigen niet de hele dag mogen rondlummelen. Daarvan wordt niemand beter.’ De persoonsgerichte aanpak is ook voor de medewerkers van Vast & verder een hele omschakeling. Zij moeten er sinds begin van dit jaar op uit om een geschikte dagbesteding voor de individuele jongere te vinden. Tot voor kort waren de hulpverleners altijd in het appartementengebouw aan het Stedumhof te vinden, omdat de meeste bewoners van Vast & verder overdag thuis rondhingen. Van Harten: ‘De actievere werkwijze die we voorstaan, vergt een andere attitude van de hulpverleners.’ Volgens Van Harten zijn de meeste hulpverleners nog te zeer geneigd tot compenseren en moeten ze leren hun cliënten te activeren. ‘Niet pappen en nathouden, maar stimuleren om aan de slag te gaan. We hebben gekozen voor een geleidelijke verandering die door de medewerkers wordt gesteund. Eenzijdig opleggen van bovenaf lukt niet. De medewerkers moeten de nieuwe methode onderschrijven, zij zijn tenslotte degenen die ermee moeten werken.’ De directie heeft gekozen voor een groeimodel: eind 2008 moeten alle jongeren een dagbesteding buitenshuis hebben.

Aanpak

In haar Plan van aanpak Maatschappelijke Opvang van februari 2006 stellen de rijksoverheid en de vier grote steden (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag) een persoonsgerichte aanpak centraal. De aanpak van daklozen moet minder vrijblijvend. Een verbetering van hun leefomstandigheden zal de overlast en de criminaliteit sterk verminderen, is het idee. In het plan wordt de ambitie ontvouwd om in 2010 alle tienduizend daklozen in de grote steden te hebben voorzien van inkomen, passende huisvesting, effectieve ondersteuning en zorg, zinvolle dagbesteding en/of voor zover mogelijk van werk.
Het samenwerkingsverband van de 27 grote gemeenten (G27) heeft staatssecretaris Bussemaker van Volksgezondheid in april van dit jaar 25 miljoen euro extra gevraagd voor de opvang van verslaafden en andere daklozen. De centrumgemeenten hebben aangegeven dat ook zij dak- en thuislozen in de opvang hebben die in de AWBZ-zorg horen. Een opvangvoorziening als Vast & verder telt achttien AWBZ-geïndiceerde bedden, daarvan betaalt het Zorgkantoor er vijftien, de provincie Gelderland bekostigt de overige drie bedden.

Vast & verder

In Vast & verder doorloopt een jongere een traject van twee jaar, verdeeld over vier fasen. De eerste fase, de entreefase, duurt 6 weken tot 3 maanden. De jongere krijgt een intake waarbij vooral wordt gekeken naar wat hij wil leren. Schulden worden onder handen genomen en contacten met familie worden vernieuwd. Hij leert koken en hij helpt mee in het huishouden. De tweede fase duurt een halfjaar en is een eerste training op weg naar zelfstandigheid. In deze fase kookt de jongere zelfstandig en beheert hij zelf zijn leefgeld. Hij neemt deel aan een vorm van dagbesteding en zoekt in een ‘leertraject’ naar beroepskwalificatie en betaald werk. Ook start de vaardigheidstraining van Pauropus. In de derde fase (circa 3 maanden) neemt de jongere deel aan scholing of heeft hij een betaalde baan. De controle op zijn dagelijks leven wordt afgebouwd. Voor de vierde fase verhuist de jongere naar een flat verderop in de wijk. Hij krijgt gedurende een jaar ambulante woonbegeleiding.

‘Je slaat je baas niet’

In de nieuwe opzet van Vast & verder werkt het Leger des Heils samen met Pauropus, een uitzendbureau dat dak- en thuislozen aan een baan helpt, werklozen voor wie de Centra voor Werk en Inkomen de hoop al hebben opgegeven. Directeur Albert Jan Hoeksema: ‘Wij proberen mensen uit de moeilijke doelgroepen te activeren, zodat ze na verloop van tijd kunnen doorstromen naarregulier werk of scholing. Bij ons kan iedereen aan de slag die een aantal basisafspraken onderschrijft: je komt op tijd, je toont inzet en je slaat je baas niet.’ Het uitzendbureau biedt werkervaringsplaatsen voor een periode van maximaal zes maanden. De deelnemers werken met behoud van uitkering. Hoeksema benadrukt dat Pauropus geen hulpverlenende organisatie is, maar een particulier bedrijf dat zijn inkomsten haalt uit de opdrachten die het binnenhaalt. Zijn bureau biedt vooral laaggeschoold werk aan zoals graffiti verwijderen, zwerfvuil opruimen, sloopwerkzaamheden en onderhoud van de openbare ruimte. Werk dat vaak blijft liggen vanwege het gebrek aan middelen of menskracht.
Hoeksema, die ruime ervaring heeft in de hulpverlening, weet hoe belangrijk het is om ondernemerschap en hulpverlening vanelkaar te scheiden. ‘Als werkgever kijkt Pauropus vooral naar wat de mensen kunnen, de hulpverleners hebben meer oog voor de eventuele problemen. Als je die twee tegenover elkaar zet, kom je na overleg meestal uit op een gulden middenweg.’

Eigenwaarde

In zijn beleidsplan heeft het Leger des Heils de doelstelling geformuleerd dat zo veel mogelijk cliënten aan werk worden geholpen. Van Harten: ‘Dat streven is ambitieus en waarschijnlijk onhaalbaar, maar het geeft wel aan hoe belangrijk de organisatie betaald werk vindt. Werk geeft eigenwaarde, genereert geld en een betaalde baan wordt door vrijwel iedereen als een zinvolle dagbesteding beschouwd. Als je die ambitie hebt, dan moet je je ook inspannen om de (licht) schizofrene 17-jarige uit zijn bed en aan het werk te krijgen.’
Het uitgangspunt van Vast & verder is, aldus Hoeksema, dat een jongere die hulp en een uitkering krijgt, iets verschuldigd is aan de samenleving. ‘Iedereen kan papier prikken. Bij Pauropus verwachten we dat je inzet toont. Als iemand de straat moet vegen en hij is na een halfuur nog met de eerste tegel bezig, dan krijgt hij een hand en kan hij gaan. We geven dat vervolgens door aan de bevoegde instanties. En dat kan weer leiden tot korting of intrekking van de uitkering.’ Alsof hij zelf schrikt van wat hij zegt, voegt Hoeksema er meteen aan toe dat ‘zoiets altijd heftig klinkt, maar we hebben het vrijwel nooit nodig gehad.’

Attitude

De samenwerking tussen het Leger des Heils en Pauropus in Vast & verder is nog niet optimaal, zegt Hoeksema. Hij geeft een voorbeeld van waar het soms wringt tussen de hulpverlener en de ondernemer. ‘Vanochtend zou een jongen bij ons aan het werk gaan en dan belt zijn hulpverlener mij om hem ziek te melden. We zijn blij met die “terugkoppeling”, want dat gebeurde voorheen niet, maar het zou natuurlijk veel beter zijn als die jongen zelf belt. Dat zeggen we dan ook tegen de hulpverlener.’
Hoeksema vindt de confrontaties tussen de hulpverlening en zijn bureau nuttig. ‘Ik geloof niet in veranderingen via cursussen en trainingen, samenwerken leer je vooral in de praktijk.’ Hoeksema heeft dus het gevoel dat hij vooral bezig is met het veranderen van hulpverleners in plaats van met de jongeren uit de doelgroep zelf. Zijns inziens heeft dat te maken met de visie en uitstraling waarvoor de hulpverlening indertijd heeft gekozen en waarvan de manco’s nu boven tafel komen. Van Harten erkent dat er dingen beter kunnen. ‘Zowel Pauropus als het Leger des Heils is open over de problemen waar ze tegenaan lopen. Dat was wel even wennen, hoor. Het Leger des Heils is een organisatie die vanwege zijn omvang en structuur nu eenmaal anders werkt dan een zelfstandig ondernemer die vooral snel wil gaan. Dat leidt soms tot botsen, duwen en trekken.’ Van Harten ziet evenwel geen onoverkomelijke problemen. Ook vindt hij het nu nog te vroeg om uitgebreid in te gaan op andere partijen die eventueel bij Vast & verder betrokken kunnen worden. Van Harten: ‘Vragen daarover komen nu te vroeg. Maar het moge duidelijk zijn dat we altijd zullen proberen om bijvoorbeeld woningcorporaties te interesseren voor Vast & verder, zij hebben immers een sociale doelstelling waarop we kunnen aansluiten.’ Hij vindt het eveneens prematuur dat TSS met de medewerkers en bewoners van Vast & verder praat. ‘In de loop van 2008 nodig ik u graag uit om ter plaatse de ontwikkelingen te bekijken.’

Herscholing

Onderzoeker bij het Verwey-Jonker Instituut Maarten Davelaar vindt de cultuuromslag in de maatschappelijke opvang broodnodig. Hij meent dat herscholing van het personeel een voorwaarde is voor een betere activering van de cliënt en zijn reïntegratie op de arbeidsmarkt. In het mede door Davelaar geschreven rapport Aan de slag in de rafelrand staat dat de dagbesteding minstens zo belangrijk is als een dak boven je hoofd. ‘Een begeleidwonenproject zonder dagbesteding’, omschrijft de Verwey- Jonker-onderzoeker als water naar de zee dragen.
Davelaar: ‘Onderzoek in Rotterdam, dat in november zal worden gepresenteerd, laat zien dat mensen vanuit heel verschillende motivaties weer aan het werk willen. Sommigen zoeken een beschermende setting, voor anderen is werk een middel om ritme in hun bestaan te brengen. Voor iedereen geldt dat ze er iets mee willen verdienen.’
Hij noemt het overigens een illusie dat iedereen straks een reguliere baan heeft. Er is sprake van de ontwikkeling van een parallelle arbeidsmarkt voor nuttige, maar niet winstgevende bezigheden. De onderzoeker stelt de vraag of er in de lokale en persoonsgebonden aanpak in de maatschappelijke opvang ‘een infrastructuur voor activering en werk kan groeien’. Hij ziet zeker mogelijkheden, mits er ruimte blijft ‘voor de beweging naar verrassende ondernemingen voor mensen aan de onderkant van de  samenleving in ongewone coalities van overheden, instellingen, particulieren en bedrijven’. Of de samenwerking tussen het Leger des Heils en Pauropus vruchten oplevert, blijft vooralsnog een onbeantwoorde vraag.
Wel is duidelijk dat er in Arnhem nog een en ander te doen valt. In de tuin van het gebouw aan het Stedumhof zit een roodharig meisje op een stoel. Tussen allerlei rommel gezeten, voert ze een (mobiel) telefoongesprek. Uit de open ramen wapperen de blauwe gordijnen op de maat van reggaeton en technobeat. Waarschijnlijk is dit niet de dagbesteding die initiatiefnemers en overheid voor ogen staat.

Jan van Dam is freelance journalist.

Download hier de PDF-versie van ‘Aanpakken bij het Leger

Over anaconda15

1.80 meter lang blauwe ogen Nederlands Techneut en gek op wetenschap Erg handig en visionair
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op RE: Blog Eelke Blokker de medeoprichter van het slavenuitzendbureau Pauropus bv in samenwerking met de criminele gemeente Zwolle die handelt met steun van de VOC-overheid in den Haag

  1. loes matrijs zegt:

    die Eelke is er me er eentje, het schijnt op dit moment ook Michel Foucault te lezen. Ja, ja, over een voortbrengingsproces gesproken, ik denk dat Michel Foucault deze (arbeidsverdelende) aanpak van de vernederden en vertrapten inderdaad gewéldig zou hebben gevonden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s