Zou het soms een soort financieel virus zijn dat zowel het subsidiebeleid van gemeentes en het subsidiebeheer van het ministerie van VWS niet op orde is voor het zoveelste jaar of is het een kwestie van vriendjespolitiek en belangenverstrengelingen van religeuze-politieke partijen in het parlement en gemeenteraden met zakkenvullende maatschappelijke zorg en welzijnsorganisaties

                                                                   

Uitvoering subsidiebeleid gemeenten niet verbeterd

Subsidie06/9/2011  Gemeenten weten nog steeds niet of verstrekte subsidies effect hebben. Dat blijkt uit een vergelijking van 30 onderzoeken naar subsidiebeleid door Necker van Naem. Twee derde van de onderzochte gemeenten heeft moeite met het maken van concrete en meetbare afspraken met de gesubsidieerde instellingen of maakt ze überhaupt niet. En bijna 9 op de 10 gemeenten stuurt niet bij nadat ze van de muziekschool of peuterspeelzaal de verantwoordingsinformatie hebben gekregen.

Knelpunten

Vorig jaar juni berichtte Necker ook over knelpunten in het gemeentelijk subsidiebeleid. “Helaas kunnen we nog geen algehele verbetering zien op de onderzochte punten”, zegt Geeske Wildeman, directeur. De knelpunten zijn:

  • de doelen van het gemeentelijke beleid zijn niet expliciet, specifiek en meetbaar
  • er is geen koppeling tussen gemeentelijk beleid en subsidieafspraken
  • de afspraken met gesubsidieerde instellingen zijn niet specifiek en meetbaar
  • gesubsidieerde instellingen verantwoorden zich niet over de realisatie van de doelen
  • de gemeente gebruikt de verantwoording van de instellingen niet om bij te sturen

Wildeman: “Nog steeds is bijna ieder knelpunt in meer dan de helft van de onderzochte gemeenten aanwezig. Alleen het stellen van duidelijke doelen is iets verbeterd in de afgelopen anderhalf jaar; eerst stelde 77% van de gemeenten geen duidelijke doelen en nu 63%.” De overige vier punten schommelen elk rondom dezelfde percentages (tussen 47 en 87%).

Lichtpuntjes

In het vergelijkend onderzoek constateert Necker van Naem één lichtpuntje, namelijk dat gemeenten bij het opstellen van de doelen waaraan subsidies moeten bijdragen, wel steeds explicieter wordt. Bijvoorbeeld het voorkomen van eenzaamheid bij een subsidie voor de Stichting Ouderen of het bereiken van 80% van de peuters in een gemeente bij een subsidie aan de Stichting Peuterspeelwerk. Dat betekent ook dat gemeenten beter in staat zijn om naderhand te meten en te evalueren of met het geven van geld ook daadwerkelijk meer peuters zijn bereikt of huisbezoeken aan alleenstaande ouderen zijn toegenomen. Wildeman: “Uit het onderzoek blijkt echter dat gemeenten nu nog achterwege laten de verantwoordingsinformatie van de gesubsidieerde instellingen hierop te controleren. Daarmee laten ze dus een kans liggen,” Ander lichtpuntje is op het gebied van BCF (beleidsgestuurde contractfinanciering): Uit het onderzoek blijkt dat steeds meer gemeenten initiatief nemen voor het maken van prestatieafspraken of het opstellen van uitvoeringsovereenkomsten met grotere instellingen als de bibliotheek of de welzijnsinstelling. Daarmee is een voorzichtige positieve trend waarneembaar. “Het stellen van gemeentelijke doelen en het maken van duidelijke afspraken zijn stap 1 en 2 in een goed subsidieproces,” aldus Geeske Wildeman. “De volgende stap is het evalueren en het zo nodig bijsturen van beleid na ontvangst van de verantwoordingsstukken van de instellingen. Werk aan de winkel dus.”

Onderzoek

Necker van Naem heeft in augustus de conclusies van dertig onderzoeken naar subsidiebeleid geanalyseerd. Dit betreffen onderzoeken uit de periode van 2007 tot en met 2011. Het betreft gemeenten van allerlei grootten uit alle regio’s van het land. Necker van Naem voert in opdracht van gemeenten veel subsidieonderzoek uit en levert daarnaast beleidsspecialisten op het gebied van subsidies als tijdelijke krachten aan gemeenten. Necker kent de vraagstukken rondom subsidiebeleid als geen ander, zoals de routinematigheid in de subsidieverstrekking die uit dit onderzoek naar voren komt. Een andere opgave is de samenwerking met het maatschappelijk middenveld, die mist in sommige gemeenten, terwijl een goede relatie juist kan resulteren in een heldere beleids- en doelformulering. Beleid sluit dan beter aan bij relevante ontwikkelingen en het draagvlak is groter. De kans op een succesvol doelbereik is dan groter.

Interview op AmsterdamFM

In een interview met AmsterdamFM geeft adviseur Sophie Bruins verschillende praktijkvoorbeelden. Beluister het interview hier.

skip to main |      skip to sidebar

Inleiding / Doelstelling

Het leger des heils is een stichting met als primaire doel het verspreiden van haar visie op het christendom. De organisatie is voor 80% financieel afhankelijk van subsidies, in 2006 een bedrag van 178,9 miljoen. Deze website is opgericht op 28 december 2007, het doel is het aan de kaak stellen van bepaalde zaken rondom het leger des heils. Zolang het leger doorgaat met het uitsluiten van een deel van de samenleving voor met samenlevingsgeld geschapen banen, zal deze website een kritische blik blijven geven. Dit met als doel het teweeg brengen van positieve en eerlijke veranderingen binnen het leger des heils zelf, of de manier waarop met samenlevingsgeld wordt omgesprongen.

Voor de officiële website van het Leger des Heils kunt u terecht op http://www.legerdesheils.nl

In het nieuws

20-02-2008 Leger des Heils zag mishandeling niet (RTL Nieuws) 06-01-2008 Woning moet snel worden opgeknapt (omroep flevoland) 05-01-2008 Enkeltje Zelfstandig werkt niet goed (omroep flevoland) 24-01-2008 B en W maandag gesprek met Leger (deStentor) 24-01-2008 Leger wist wél van meting (deStentor) 16-01-2008 Woede om plan korpsgebouw (Ede Stad) 07-01-2008 Problemen Leger des Heils Zupthen gebed zonder eind (deStentor) 30-11-2007 Pensionbewoners Leger opeens ‘probleemgevallen’ (Haarlems Dagblad)

zaterdag 29 december 2007

Leger des Heils: Fraude

Het Leger des Heils is inmiddels verschillende keren beticht van fraude. Hoewel het leger de beschuldigingen ontkent gaat het om een aanzienlijke groep klagenden. Gezien de positie waarin een groot deel van deze mensen verkeerd, mogelijk het topje van de ijsberg.
Op 30 november 2007 verscheen een bericht in het Haarlems dagblad. Ik citeer: “Het Leger des Heils heeft bewoners van zijn sociale pension De Hoeksteen aan de Zijlsingel zonder uitdrukkelijke instemming van een aantal betrokkenen begin dit jaar in de AWBZ laten indiceren. Cliënten waren van de ene op de andere dag geen pensionbewoners meer, maar patiënten met psychische aandoeningen en verslaafden die specialistische hulp nodig zouden hebben.” Dit zou volgens de vertegenwoordiger van betrokken cliënten zijn gedaan om “de financiële nood van het leger op te lossen”.
“Op een gegeven moment kregen alle bewoners een ingevuld formulier van het Leger. We hoefden het alleen nog maar te ondertekenen. Het was een aanvraag voor zorg. Ik heb geweigerd mijn handtekening te zetten. Ik heb geen zorg nodig.” zo vertelde Rebecca van Roodselaar, toenmalig bewoner van een pension van het Leger des Heils in het Haarlems Dagblad. “Huisbaas Leger des Heils wilde met de aanvragen een beroep doen op de AWBZ om daaruit alle hulpverlening te betalen. Maar ik vraag niet om hulp. Bovendien wil ik niet zomaar geindiceerd worden als zorgebehoevende, zondat dat me iets gevraagd is.” “Toch werd Rebecca’s aanvraag, zonder haar handtekening, aan het zorgkantoor CIZ gestuurd. Aan die instantie moest ze voortaan haar huur overmaken” aldus het Haarlems Dagblad.
Na eerdere beschuldigingen van fraude aan het adres van het leger des heils liet het een onafhankelijk onderzoek instellen om de onterechte beschuldigingen te ontkrachten. De onderzoekscommissie kwam in een in acht weken samengesteld rapport tot de conclusie dat er geen enkele aanwijzing is voor het met opzet benadelen van clienten of misbruik van collectieve voorzieningen door het leger des heils in Zwolle, en noemt de klachten om die reden ongegrond. Hoe de onderzoekscommissie tot deze conclusie heeft kunnen komen, zonder zelfs de boekhouding van het leger des heils te bekijken of controleren, blijft de vraag. Een medewerker van de landelijke vereniging voor thuiszorg, die eigen onderzoek heeft gedaan onder clienten van het leger des heils, komt in het rapport tot de volgende schokkende uitspraak: “Als de leiding van het leger des heils merkt dat een client uit de school klapt, wordt deze op straat gezet.”. Het onderzoek staat vol met meningen, waarop uiteraard moeilijk enige conclusie kan worden gebaseerd. Behalve dat het leger des heils al wist dat de beschuldigingen onterecht waren, blijven er nog veel vragen over.
         Klachtenoveraccountants
Geplaatst doorZondeop16:37

Leo Verhoef
Boekhoudfraude  gemeenten en provincies
Dossiers
Home
Wie is Leo  Verhoef
Uw gemeente en provincie
Dossiers
Persberichten
In de media
Publicaties
Verwijzingen
CURSUS
Contact
Zwolle

Ook van de jaarrekeningen van gemeente Zwolle  klopt niet veel. Wat als saldo van opbrengsten en kosten wordt gepresenteerrd,  is niet het werkelijke saldo en wat als financiële positie wordt gepresenteerd,  is niet de werkelijke financiële positie. De rekeningen over 2000-2001 sloten  met een voordelig saldo van € 7 miljoen. In werkelijkheid hield de gemeente € 40  miljoen over. Er werd dus € 33 miljoen verzwegen. De rekeningen over  2005-2006 sloten met een voordelig saldo van € 8 miljoen. In werkelijkheid hield  de gemeente € 71 miljoen over; genoeg om de hele OZB (2005 en 2006: € 53  miljoen) over die jaren terug te betalen aan de misleide belastingbetalers van  Zwolle. Dat mochten die belastingbetalers blijkbaar niet weten. Vandaar  waarschijnlijk het geknoei in de cijfers. De gemeenteraad reageerde niet op  de brieven van Leo Verhoef. Die liet het aan het college van b&w over om Leo  Verhoef af te poeieren. Ook al veegt Leo Verhoef de vloer aan met de  nonsens-reacties van het college, de gemeenteraad blijft doordutten en wenst  niet in actie te komen. Als de gemeenteraad al reageert, is dat met : “Voor  kennisgeving aangenomen”. Ach, het gaat toch maar over zoiets onbelangrijks als  het geld van de belastingbetalers. Dus was ook de jaarrekening 2007 weer  misleidend. Het gemeentebestuur meldde in de jaarrekening 2007 een voordelig  saldo van opbrengsten en kosten van € 1,0 miljoen. In werkelijkheid was er een  nadelig saldo van € 2,5 miljoen. Waar zijn de niet verantwoorde € 3,5 miljoen  aan opgegaan? Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met zijn brief  van 6 mei 2008. De gemeenteraad reageerde niet. Dus was ook de jaarrekening  2008 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde in de jaarrekening 2008 een  voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 2,7 miljoen. In werkelijkheid  was er een voordelig saldo van € 0,2 miljoen. Waar zijn de niet verantwoorde € 2,5 miljoen aan opgegaan? Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met  zijn brief van 18 mei 2009. Een van de gemeenteraadsleden liet al de volgende  dag weten dat ook de eigen accountant van de gemeente (Deloitte) inmiddels had  erkend dat het werkelijke saldo van de opbrengsten en kosten inderdaad niet de  in de jaarrekening genoemde € 2,7 miljoen was, maar inderdaad de door Leo  Verhoef genoemde € 0,2 miljoen. Waarmee dus ook de eigen accountant erkende dat  alle door Leo Verhoef in de afgelopen jaren onderzochte jaarrekeningen inderdaad  fout waren en dat Leo Verhoef het steeds bij het rechte eind heeft gehad. Wat  hiervan de verstrekkende gevolgen zijn, liet Leo Verhoef alle gemeenteraadsleden  weten in zijn emailbericht aan hen van 19 mei 2009. Niemand reageerde. Dus was  ook de jaarrekening 2009 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde in de  jaarrekening 2009 een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 21,9  miljoen. In werkelijkheid was het voordelig saldo € 4,3 miljoen (waarvan winst  van € 19,7 miljoen bij de verkoop van de Essent-aandelen; dus exclusief deze  winst een verlies van € 15,4 miljoen). Waar zijn de niet verantwoorde € 17,6  miljoen aan opgegaan? (Ten minste waren er dramatische verliezen van een niet te  traceren omvang, maar van zeker € 17 miljoen, op (te ambitieuze?, te weinig  doordachte?) grond- en bouwprojecten; weg belastinggeld!) (Overigens, de  opbrengst van de Onroerendezaakbelasting van € 27,2 miljoen had dus best ietsjes  lager kunnen zijn.) Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw voor de  misleidende jaarrekeningen met zijn brief van 9 juni 2010. Die reageerde niet,  want “ach, het gaat over zoiets totaal onbelangrijks als het geld van de  belastingbetalers”. Dus was ook de jaarrekening 2010 weer misleidend. Het  gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 0,3  miljoen. In werkelijkheid leed de gemeente een verlies van € 16,3 miljoen. Waar  zijn nu de niet verantwoorde € 16,6 miljoen aan opgegaan? Alweer verliezen op  (te ambitieuze, te weinig doordachte?) grond- en bouwprojecten? Weg  belastinggeld! Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met zijn brief  van 26 mei 2011. Die reageerde niet. Dus was ook bijvoorbeeld de begroting  2012 misleidend. Het gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van begrote  opbrengsten en kosten van € 3,0 miljoen. In werkelijkheid kent de begroting een  nadelig saldo van € 46,7 miljoen. Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad voor  de misleidende begroting met zijn brief van 21 oktober 2011.
Inhoud dossier:
Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 21  oktober 2011Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 26 mei  2011Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 9 juni  2010Emailbericht aan alle gemeenteraadsleden van  Zwolle dd. 19 mei 2009Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 18 mei  2009Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 6 mei  2008Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 3 juli  2007Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 20 juli  2006Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 28  februari 2003Brief van gemeenteraad van Zwolle dd. 25  februari 2003Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 4  januari 2003Brief van gemeenteraad van Zwolle dd. 19  december 2002Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 27  augustus 2002Brief van college van b&w van Zwolle dd.  13 juni 2000Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 22  april 2000Brief van college van b&w van Zwolle dd.  21 april 2000Brief aan gemeenteraad van Zwolle dd. 11  januari 2000
Terug > begin

Rekenkamer: subsidiebeheer VWS ‘ernstige onvolkomenheid’

Redactie/ANP −17/05/11, 12:11
Minister van VWS Edith Schippers© anp

Het gaat het al twaalf jaar lang mis met de subsidieverstrekking op het ministerie van Volksgezondheid (VWS). Afgelopen jaar was bij 54 procent van de 4400 subsidies met een totaalwaarde van 2,3 miljard euro iets mis. Dat blijkt uit de controle door de Algemene Rekenkamer van de rijksfinanciën.

De Rekenkamer tekent daarom formeel bezwaar aan tegen de uitgaven op het departement van minister Schippers. Voortgang Het bezwaarinstrument wordt zelden ingezet door de controleurs van de Rekenkamer. VVD-minister Schippers moet de Tweede Kamer voor 1 oktober rapporteren over de voortgang van verbetermaatregelen. Voor 1 november oordeelt de Rekenkamer dan opnieuw over de bereikte verbeteringen.
Ook de bedrijfsvoering op het ministerie van Defensie leidt al jaren onder onvolkomenheden. Dit jaar zijn het er 22, eentje minder dan vorig jaar. Nog altijd is er bij Defensie in het financieel beheer en het materieelbeheer veel niet op orde.
Hoog niveau In algemene zin is de rechtmatigheid van de 237,6 miljard euro die door de ministeries is uitgegeven van hoog niveau, stelt de Rekenkamer. De plannen om de rijksdienst fors in te krimpen bieden volgens de Rekenkamer kans noodzakelijke verbeteringen in de bedrijfsvoering bij een aantal ministeries gelijktijdig aan te pakken.

ZBC  kennislink
Vertrouwen is goed, controle is beter, maar wat als de controleur niet deugt               

Inhoudsopgave

  1. Wie controleert de controleur?
  2. De AFM kleunt mis
  3. Belastingdienst uit de bocht
  4. Toezicht op de bouw
  5. Wie wordt hier nu beter van?

1. Wie controleert de controleur?

Big Brother is watching you; Orwell positioneerde het in 1984. Hij zat er maar een jaar of twintig naast. Tegenwoordig begint het echter meer en meer de realiteit te worden, waarbij de terugtredende overheid de regie steeds meer overlaat aan de controleurs, die hun eigen regels opstellen, bewaken en ook nog het recht hebben om straffen op te leggen tegen overtreders. De kosten worden vrolijk verhaald op de samenleving via het gebruik van dure termen als rechtvaardigheid en duurzaamheid . (Zie ook ‘Code-Tabaksblat en transparantie nu al over hun houdbaarheidsdatum?’.) Maar er is geen instantie die er op toeziet of de gehanteerde middelen bijdragen aan de beoogde doelstellingen. (Zie ook ‘Regelzucht dodelijk voor ondernemerschap’.) En dat ondanks dat onderzoek uitgewezen heeft, dat de grote beursfraudes in de afgelopen jaren er niet mee voorkomen hadden kunnen worden. Laten we een aantal voorbeelden bij de kop nemen.

2. De AFM kleunt mis

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBB) veroordeelt de Autoriteit Financiële Markten (AFM) tot het vergoeden van schade die tussenpersoon Quinta heeft geleden door foute AFM-uitspraken. Het CBB vindt dat de forse ingreep die de toezichthouder bij Quinta in 2005 wilde nemen nog steeds ‘niet zorgvuldig is voorbereid’ en ‘niet deugdelijk is gemotiveerd’. Het is de tweede keer in deze zaak dat de hoogste rechter voor het bedrijfsleven de AFM terechtwijst. De vorige keer gaf het CBB de AFM nog een keer de kans om zijn ingrijpen bij Quinta voldoende deugdelijk te motiveren. Daar blijkt de AFM ook in de herkansing niet in geslaagd. Het CBB nodigt de AFM en Quinta nadrukkelijk uit om in ‘onderling overleg’ een schikking overeen te komen over de schadevergoeding die de toezichthouder aan de tussenpersoon moet betalen. Als dit mislukt, stelt het CBB de vergoeding vast. Voordat het conflict met de AFM uitbrak, had Quinta 107 medewerkers op de loonlijst. Dat zijn er nu nog 17. Deze neergang verwijt Quinta-directeur Schollen de AFM. Hij noemt het ‘een klein wonder’ dat zijn bedrijf überhaupt nog bestaat. De strop voor de Nederlandse belastingbetaler bedraagt enige miljoenen. Daar is echter niemand over gevallen. De AFM mag intussen vrolijk verder blunderen en ondernemers op basis van vermoedens aan de rand van de afgrond brengen.

3. Belastingdienst uit de bocht

De Belastingdienst en uitkeringsinstantie UWV hebben grote moeite om de gegevens over lonen en sociale premies te verwerken. Hierdoor kunnen pensioenen, uitkeringen en toeslagen voor kinderopvang, huren en zorg niet worden vastgesteld en dreigt vertraging bij de uitbetaling. De Tweede Kamer uitte al in februari zijn bezorgdheid over de problemen bij UWV en Belastingdienst, en vroeg toen minister Donner van Sociale Zaken om opheldering. In een brief aan de Kamer stelt Donner nu dat pas sinds kort ‘de omvang van de problemen werkelijk in zicht is gekomen’. De minister spreekt de verwachting uit dat het hele jaar 2007 nodig is om de administratie op orde te krijgen. Er komt een gezamenlijke, zware regie waarbij de raad van bestuur van het UWV en de directeur-generaal Belastingdienst moeten rapporteren over de ‘voortgang in de keten’. De moeilijkheden zijn het gevolg van de invoering van de Wet Walvis op 1 januari 2006. Deze wet, waar jaren aan is gewerkt, beoogt een ingrijpende verlichting van de administratieve lastendruk voor het bedrijfsleven. Het loonbegrip werd vereenvoudigd, en er kwam voor werkgevers een gecombineerde maandelijkse aangifte van loonheffing en premies werknemersverzekeringen bij de Belastingdienst. Dit betekende dat bedrijven geen aparte aangifte meer hoeven te doen bij het UWV. Naar nu blijkt is de Belastingdienst niet in staat tijdig voldoende bruikbare gegevens van de integrale loonaangifte door te sluizen naar de polisadministratie van het UWV. Dit dreigt tot een kettingreactie van problemen te leiden. Door de gebrekkige polisadministratie kan de Belastingdienst geen definitieve toekenningen doen voor de huur- de zorg- en de kinderopvangtoeslag 2006. Ook kan niet afgerekend worden met werkgevers die te veel premie voor de zorgverzekeringswet hebben afgedragen voor werknemers met meerdere dienstbetrekkingen. Andere problemen voor werkgevers zijn dat de premies voor de arbeidsongeschiktheid niet of verkeerd worden vastgesteld. De getroffen werkgevers hebben inmiddels een adviesbrief gekregen waarin voorlopige premiepercentages worden vastgesteld. Verder loopt ook de bestrijding van bijstandsfraude gevaar. De Sociale Diensten kunnen door het ontbreken van actuele gegevens niet controleren of bijstandsontvangers ook nog andere uitkeringen ontvangen. Sommige pensioenfondsen, waaronder het fonds Horeca & Catering hadden hun administratie al op de Wet Walvis ingericht, waardoor de vaststelling van pensioenpremies en pensioenaanspraken vertraging oploopt. Ondanks vele jaren van voorbereiding op de nieuwe wet heeft het dus meer dan een jaar geduurd voordat de problemen bij de uitvoering in kaart waren gebracht. De oplossing van de problemen zal ook nog bijna een jaar vergen. Het kan toch niet zo zijn, dat de bedenker van maatregelen na de invoeringsdatum meer dan een jaar nodig heeft om in kaart te brengen wat er niet deugt. En het kan toch niet zo zijn dat de belastingdienst ondanks een jarenlange voorbereiding op het invoeren van maatregelen bij het testen zulke koeien van fouten laat zitten, dat het meer dan een jaar vergt om deze koeien in al hun glorie zichtbaar te maken? En wie draait er op voor de schade? Enerzijds natuurlijk degenen die slachtoffer zijn van het falen en anderzijds de Nederlandse belastingbetalers, die samen voor een 100 miljoen het schip in gaan door gebrek aan toezicht op de controleur. (Zie ook ‘Regels zijn regels en principes zijn principes’.) Ja natuurlijk, nu gaat de Tweede Kamer bewegen, maar dat is wel wat heel laat. Was voorkomen niet beter geweest dan genezen?

4. Toezicht op de bouw

Twee heren van een groot elektrotechnisch aannemingsbedrijf doen hun relaas. Het bedrijf is ingezet bij een project voor Rijkswaterstaat. De heren zijn echter de wanhoop nabij. Volgens de twee mannen hebben accountants en documentalisten bij het rijk de overhand gekregen en hebben technici het nakijken. Om een accountantsverklaring te krijgen, moet het uitgevoerde werk nauwgezet worden omschreven naar financiële normen. Accountants kijken of iets op papier klopt, en niet of het in de praktijk klopt. Ze gaan niet op het project zelf kijken of de tunnel inderdaad geel is en of de kabels die zijn aangelegd wel op de juiste plek liggen. Ze willen wél weten of dat alles financieel te verantwoorden is. Met als gevolg dat projectleiders sommige gegevens weglaten. Er is geen gele tunnel aangelegd, maar een tunnel. De tunnel is bekabeld, maar waar die kabels precies liggen, is voor de accountant niet van belang. Technici die verantwoordelijk zijn voor controle van de uitgevoerde werkzaamheden komen helemaal niet meer toe aan hun eigenlijke werk. De angst voor financiële controles door rijksaccountants is zó groot, dat alle aandacht daarnaar uitgaat. De regels en voorschriften gaan zo ver dat zelfs lay-out, papiersoorten en het wel of niet gebruiken van nietjes en paperclips beschreven zijn. De digitale vooruitgang is aan de rijksaccountants voorbijgegaan, want alles moet op papier, soms in tienvoud, worden aangeleverd. Hierdoor is inderdaad een papieren controle ontstaan, die niets meer zegt over de werkelijkheid. De overheid weet niet meer of een project goed en veilig volgens de regels is uitgevoerd. Hoe gevaarlijk dit is, blijkt wel uit de toenemende reeks incidenten in de bouwwereld. Denk maar aan de dijkdoorbraak in het Utrechtse dorp Wilnis of aan de scheurende garage onder het Bos en Lommerplein in Amsterdam. Het wordt nog erger als je bedenkt dat behalve accountants en documentalisten niemand iets heeft aan de stapels dossiers. Ze verdwijnen in kasten. Tekeningen van verbouwingen achteraf worden alleen toegevoegd als het om hele drastische wijzigingen gaat. Up-to-date gegevens ontbreken meestal. Aannemers die later worden ingehuurd, kunnen op last van de rijksaccountant weer van voor af aan beginnen met het aanleveren van papierwerk. Nu begrijp ik ook waarom je bij grote projecten zo weinig kleine en middelgrote bedrijven tegenkomt als hoofdaannemer. Voor een mkb’er is het onbegonnen werk om met rijksaccountants te werken. Daar heb je een aparte afdeling met specialisten voor nodig. Hetzelfde geldt voor aanbestedingsprocedures. Het is te veel voor een kleinere ondernemer. (Zie ook ‘Inkoopstrategie overheid en grote bedrijven remt herstel werkgelegenheid in Nederland?’.) Slachtoffer zijn dus ook hier weer de bedrijven, die zuchten onder de regeldrift van deze controleurs, die door gebrek aan controle op de controlewerkzaamheden vrij spel hebben. En wie mogen deze hobbyistische activiteiten betalen? Natuurlijk, u en ik!

5. Wie wordt hier nu beter van?

p de directe vraag wie hier beter van wordt, kunnen we simpel antwoorden: grote bedrijven die de staf hebben om tegemoet te komen aan deze regeldrift, waardoor sowieso de concurrentie van middelgrote en MKB-bedrijven wordt vermeden. Schaduwadministraties mogen natuurlijk op papier niet meer, maar met een beperkt aantal partijen is het niet moeilijk om afspraken te maken over gunnen. (Zie ook ‘ICT-praktijken erger dan de bouwfraude?’.) Door de toezichthouders wordt de concurrentie dus niet vergroot maar verkleind. Bovendien dienen bedrijven op deze wijze slechts de gevraagde minimale kwaliteit te leveren, waarbij desgewenst de optimale kwaliteit als meerwerk in rekening wordt gebracht. Zaken die een milieugevaar opleveren laten we produceren in een ver land en ook energieopwekking en afvalverwerking laten we daar plaatsvinden. Dat dat verre land vervolgens een probleem heeft en dat de gevolgen van de CO2-uitstoot zich niet beperken tot dat ene land is duidelijk. Maar in de maatregelen van de toezichthouders is dit nu eenmaal duurzaam ondernemen. Veel ondernemers hebben het gevoel niet meer voor de klant te werken maar voor de toezichthouders. Waar is toch die ondernemer gebleven, die het belang van zijn klant centraal stelde, wetend dat een tevreden klant borg stond voor zijn continuïteit? Of zou dat intussen veranderd zijn en telt alleen nog het grote hebzuchtspel? (Zie ook ‘Sprinkhanen en sommige mensen excelleren in contextloos denken’.) Ik ga voor: ‘Controle is goed, maar vertrouwen is beter’. Daarom ook vertrouw ik niet op mensen die denken dat in de wereld alles voor geld te koop is.

Advertenties

Over anaconda15

1.80 meter lang blauwe ogen Nederlands Techneut en gek op wetenschap Erg handig en visionair
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s